Η Χριστιανή ιέρεια του αραβικού κόσμου

«Έπειτα από χρόνια δίψας, ήρθε μια φωνή σαν δροσερό νερό. Ένα σύννεφο, ένα ερωτικό γράμμα από άλλο πλανήτη. Η Φαϊρούζ μάς έφερε την έκσταση. Μέσα από τη φωνή της καθένας μας ανθίζει», γράφει ο δημοφιλής Σύρος ποιητής Νιζάρ Καμπανί. Ένας από τους αναρίθμητους θαυμαστές της Λιβανέζας τραγουδίστριας Φαϊρουζ, την οποία όλος ο αραβικός κόσμος σέβεται, αγαπά και λατρεύει.

Η Φαϊρουζ γεννήθηκε πριν από 72 χρόνια στον Λίβανο. Οι φτωχοί γονείς της τη βάφτισαν Νουχάντ Χαντάντ και την έβλεπαν να μεγαλώνει μόνη της, χωρίς να παίζει με τα παιδιά της γειτονιάς. Ήταν δέκα χρόνων και ήδη γνωστή στο σχολείο της χάρη στα τραγούδια που ερμήνευε στις διάφορες σχολικές γιορτές.

Σε μία απ΄ αυτές τις γιορτές, ανάμεσα στους θεατές βρίσκονταν δύο διάσημοι Λιβανέζοι μουσικοί οι οποίοι ζήτησαν από τον πατέρα της την άδεια να την πάρουν μαζί τους στη Βηρυτό για να σπουδάσει Μουσική. Από αυτό το σημείο κι έπειτα η πορεία της Νουχάντ μοιάζει με κινηματογραφική ιστορία. Από αυτές όπου η φτωχή οικογένεια ενδίδει στην προσφορά και το παιδί βρίσκει τον δρόμο

ΙΝFΟ

Φαϊρούζ στο Ηρώδειο αύριο, προσκεκλημένη του Φεστιβάλ Αθηνών, υπέρ της «Ελπίδας». Στις 21.00, Εισιτήρια: Πανεπιστημίου 39, τηλ.
210-3257.000, 40-200 ευρώ.

του χάρη στους ευεργέτες του.

Στα 19 της χρόνια η Νουχάντ γίνεται η φημισμένη τραγουδίστρια που εργάζεται στη Ραδιοφωνία του Λιβάνου. Όπου γνωρίζει τον μουσικό Άσι Ραχμπανί και τα αδέλφια του, οι οποίοι της γράφουν τραγούδια. Ο Άσι την παντρεύεται, η Νουχάντ αποκτά το καλλιτεχνικό όνομα Φαϊρούζ (που στα αραβικά σημαίνει τιρκουάζ) κι αρχίζουν τις περιοδείες σε όλον τον κόσμο.

Σύντομα η Φαϊρούζ γίνεται διάσημη για τα τραγούδια της, που εκφράζουν την αγάπη της για τον αραβικό πολιτισμό και την ειρήνη. Σε αυτά διηγείται ιστορίες έρωτα με έναν αέρα τρυφερής ποιητικότητας. Και η ποιότητα της φωνής της, από την οποία απουσιάζει το τρέμουλο και το παραπονιάρικο ύφος, συνηθισμένα στις αραβικές μουσικές, ανανεώνει το αραβικό τραγούδι.

«Η Φαϊρούζ είναι μια ασύγκριτη καλλιτέχνις. Είναι ένας παγκόσμιος θησαυρός της τάξης του Ροστροπόβιτς, του Ραβί Σανκάρ, του Μάιλς Ντέιβις, του Παβαρότι και του Ντίλαν», επισημαίνει ο καθηγητής του Χάρβαρντ, Μπάρι Χόμπερμαν. Μόνον που εκείνη-που σπανιότατα μιλά δημοσίως- το έχει ξεκαθαρίσει από την αρχή: «Τραγουδάω μόνο για τον λαό». Ήταν τότε που η κυβέρνηση του Λιβάνου απαγόρευσε να παίζονται τα τραγούδια της γιατί αρνήθηκε να τραγουδήσει ιδιωτικά για κάποιον Άραβα ηγέτη.