Ρηγίλλης – Αλογοσκούφης: σημειώσατε 1

«Πουκάμισο αδειανό» μένουν οι περίφημες μεταρρυθμίσεις, που είχαν γίνει σημαία της κυβέρνησης, όσο πλησιάζουν οι εκλογές- και καθώς η προεκλογική περίοδος είναι παράδοξα μακρά, η λεγόμενη Λαϊκή Δεξιά επιφέρει συνεχείς ήττες στους μεταρρυθμιστές του κυβερνητικού στρατοπέδου.

O μεν κ. Κ. Καραμανλής αναφέρεται συνεχώς στον όρο μεταρρυθμίσεις στις προσυνεδριακές ομιλίες του, ωστόσο στην κυβέρνηση οι μεταρρυθμιστές έχουν πλέον υποκύψει στις απαιτήσεις των κομματικών στελεχών που- στο προεκλογικό κλίμα που εδώ και μήνες έχει επικρατήσει- διαμορφώνουν μία εκλογική πλατφόρμα με άξονα τις κάθε είδους παροχές.

Η προχθεσινή ανακοίνωση του Γιώργου Αλογοσκούφη- πρωταγωνιστή μέχρι πρότινος στην κούρσα των μεταρρυθμίσεων- περί ιδιωτικοποίησης άλλου ενός 10,7% του ΟΤΕ έγινε δεκτή στην αγορά ως άτολμη, με ειρωνικούς ψιθύρους. Σημειώνεται δε ότι ο ΟΤΕ και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο υποτίθεται ότι θα ήταν οι «εύκολες» ιδιωτικοποιήσεις, που θα προχωρούσαν στις αρχές του καλοκαιριού.

Οι μεταρρυθμιστές παρακολουθούν με έκδηλη αμηχανία τα στελέχη της παλαιοδεξιάς να τάζουν προσλήψεις

Αντ΄ αυτού, στον ορίζοντα δεν φαίνεται κάτι περισσότερο για τον ΟΤΕ ή το Τ.Τ. ούτε πολύ περισσότερο για τη ΔΕΗ, η οποία- πέρα από τα λειτουργικά της προβλήματα που κορυφώθηκαν τις τελευταίες ημέρες με τον καύσωνα και τις πυρκαγιές- εμφανίζει τεράστια μείωση κερδών υπό το μάνατζμεντ των εκλεκτών της Ν.Δ. Μπορεί δε στο σημείο αυτό να επιρρίπτονται οι ευθύνες στο πρόγραμμα της Ν.Δ. που έχει συνταχθεί από τον Γιώργο Σουφλιά και το οποίο δεν προβλέπει ιδιωτικοποίηση πέρα από το 51%, αλλά ουδείς αμφιβάλλει πως εάν ο Πρωθυπουργός το επιθυμούσε, η ιδιωτικοποίηση θα προχωρούσε.

Υπάρχει ζήτηση. Όπως αναφέρουν αρμόδιες κυβερνητικές πηγές υπάρχει διαπιστωμένη ζήτηση για μετοχές της ΔΕΗ, της ΕΥΔΑΠ, των Οργανισμών Λιμένων, των ΕΛΠΕ. Ωστόσο η κυβέρνηση δεν φαίνεται διατεθειμένη να ανταποκριθεί, στην παρούσα φάση τουλάχιστον.

Οι δαπάνες του Γενικού Λογιστηρίου είναι όμως σε ποσοστό 98% ανελαστικές- μισθοί, συντάξεις, λειτουργικές δαπάνες. Αυτό ασκεί πίεση και στις δημόσιες επενδύσεις, απομακρύνοντας περαιτέρω τις δυνατότητες βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας- και οι μεταρρυθμιστές παρακολουθούν με έκδηλη αμηχανία τα στελέχη της παλαιοδεξιάς να τάζουν προσλήψεις ανά χιλιάδες, εν όψει των εκλογών!

Σε αυτό το περιβάλλον παραπέμπονται για το διάστημα μετά τις εκλογές ακόμα και οι σκέψεις για μεταρρυθμίσεις που έχει προαναγγείλει ή υπονοήσει ο Πρωθυπουργός, όπως η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας, η μεταρρύθμιση στην αγορά εργασίας – μόλις προχθές η Κομισιόν έδωσε στη δημοσιότητα τις σκέψεις της για την ευελιξία με ασφάλεια – ή το Ασφαλιστικό, το οποίο πάγωσε μετά την απομάκρυνση του Σάββα Τσιτουρίδη. Εξάλλου έχει ουσιαστικά εγκαταλειφθεί κάθε σκέψη σχετικά με την περίφημη «επανίδρυση του κράτους»- την αναμόρφωση του δημόσιου τομέα – ή την εκλογίκευση στη λειτουρ γία της Δικαιοσύνης. Απογοητευμένοι. Ο κ. Αλογοσκούφης δείχνει να το έχει πάρει απόφαση πως «είναι δύσκολοι καιροί για πρίγκιπες». Ωστόσο άλλα στελέχη, όπως ο Πέτρος Δούκας, ο Χρήστος Φώλιας, ο Γιάννης Παπαθανασίου, αλλά και βουλευτές, όπως ο Κυριάκος Μητσοτάκης, δυσκολεύονται να κρύψουν την απογοήτευσή τους. Όσο για την Ντόρα Μπακογιάννη- που όλοι γνωρίζουν πως στηρίζει τη λογική των μεταρρυθμίσεων- έχει επιλέξει να μην εκδηλώνεται δημόσια είτε προς τη μια είτε προς την άλλη κατεύθυνση.

Στην αντίπερα όχθη, κύριος εκφραστής είναι ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, που θεωρείται η «ψυχή του κόμματος». Θέτοντας κατ΄ επανάληψη το ζήτημα των μάνατζερ, όπως συνέβη πριν από 48 ώρες με τον κ. Τ. Αθανασόπουλο της ΔΕΗ, για τον οποίο δήλωσε απερίφραστα ότι αποφασίζει μόνος του για υπέρογκες αυξήσεις στον εαυτό του, εξήγησε και το σκεπτικό του: ότι διορισμοί μεν μπορούν να γίνονται κανονικά και αξιοκρατικά, αλλά στις θέσεις που έχουν να κάνουν με υλοποίηση του προγράμματος της Ν.Δ. πρέπει να πηγαίνουν στελέχη του κομματικού μηχανισμού. Ο ίδιος είναι επιφυλακτικός και για τον τρόπο που γίνονται οι ιδιωτικοποιήσεις και για το εύρος τουςθυμίζοντας ελαφρώς τον προστατευτισμό του Νικολά Σαρκοζί, που υπεραμύνεται των «εθνικών πρωταθλητών» της Γαλλίας, εις βάρος του διεθνούς ανταγωνισμού.