Χρήμα / Παραοικονομικά

Με τέτοια ζέστη πού να βρει αγοραστή;

Οι εξαγορές δεν κάνουν πάντα καλό. Αυτό δεν επιβεβαιώνεται μόνο από τις πολλές εξαγορές που έγιναν την εποχή των παχιών αγελάδων της Σοφοκλέους στα τέλη της δεκαετίας του ΄90, αλλά και από άλλες περιπτώσεις. Για παράδειγμα, στη χρηματιστηριακή αγορά είναι κοινό μυστικό ότι η εταιρεία συμμετοχών Global Finance δείχνει να είναι εγκλωβισμένη στην αλλαντοποιία Νίκας. Ενώ θέλει να την πωλήσει- όπως κάνουν άλλωστε όλα τα επενδυτικά funds- δεν μπορεί να βρει αγοραστή. Γι΄ αυτό βέβαια δεν φταίει η εταιρεία, η οποία και καλή θέση στην αγορά έχει και αναγνωρίσιμο brand name διαθέτει, αλλά το κλίμα της Ελλάδας το οποίο δεν ευνοεί την κατανάλωση αλλαντικών. Τώρα μάλιστα που το θερμόμετρο ανεβαίνει τα πράγματα γίνονται ακόμη δυσκολότερα.


Από τη στεριά, στη θάλασσα

Το ότι οι Έλληνες εφοπλιστές αρχίζουν να επενδύουν πλέον και στη στεριά και μάλιστα με επιταχυνόμενους ρυθμούς είναι γνωστό. Την ίδια ώρα, όμως, συμβαίνει και το αντίστροφο.

Έλληνες επιχειρηματίες της στεριάς επενδύουν με τη σειρά τους στη θάλασσα.

Μια τέτοια περίπτωση αποτελεί και ο όμιλος Φειδάκη (F.G. Εurope, που αντιπροσωπεύει μεγάλους οίκους κλιματιστικών και ηλεκτρονικών συσκευών), o οποίος με έξι πλοία ξηρού φορτίου μπήκε- μέσω της εταιρείας Globus Μaritime- και στο χρηματιστήριο του Λονδίνου.

Μάλιστα, οι πληροφορίες λένε ότι θα έβλεπε με καλό μάτι και το Χρηματιστήριο Αθηνών, με την προϋπόθεση βέβαια ότι θα υπάρξουν οι κατάλληλες συνθήκες. Δηλαδή, όχι μόνο η ολοκλήρωση του θεσμικού πλαισίου για εισαγωγές ναυτιλιακών εταιρειών αλλά και – το κυριότερο- η διαμόρφωση του απαραίτητου επενδυτικού κλίματος.


Μπορεί, αν βοηθήσουν οι… πατριώτες

Μετά τους Αυστριακούς, οι Έλληνες επιχειρηματίες είναι οι μεγαλύτεροι ξένοι επενδυτές στη Βουλγαρία. Μάλιστα, οι Έλληνες τραπεζίτες καταλαμβάνουν την πρώτη θέση στη γειτονική χώρα. Ανάλογες επιδόσεις θα ήθελαν πολύ να έχουν και τα Ελληνικά Πετρέλαια που δραστηριοποιούνται στη συγκεκριμένη αγορά μέσω της θυγατρικής εταιρείας τους ΕΚΟ ΕΛΔΑ Βουλγαρίας. Όμως, στην αγορά υγρών καυσίμων της Βουλγαρίας το αδιαμφισβήτητο αφεντικό είναι η ρωσική Lukoil. Παρ΄ όλα αυτά, η ΕΚΟ δεν το βάζει κάτω και στοχεύει να τριπλασιάσει το μερίδιό της, από το 3,5% που είναι σήμερα στο 10% τα αμέσως επόμενα χρόνια. Αν οι ελληνικές επιχειρήσεις που βρίσκονται στη Βουλγαρία σκεφτούν… πατριωτικά, η ΕΚΟ θα πετύχει άνετα τον στόχο της.


Δεν θα παίξει «μονότερμα»

Ο όμιλος Λασκαρίδη βρίσκεται στην επίθεση και δείχνει να είναι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού στην ελληνική ακτοπλοϊκή αγορά. Όμως, είναι βέβαιο ότι δεν θα παίξει «μονότερμα», καθώς υπάρχουν και άλλοι δυνατοί παίκτες, κυρίως ξένα επενδυτικά κεφάλαια. Οι πληροφορίες λένε ότι από πλευράς ξένων κεφαλαίων δεν είναι μόνο τα γνωστά πια στην Ελλάδα private equity που ενδιαφέρονται να μπουν και στην ακτοπλοΐα, αλλά και άλλα επενδυτικά κεφάλαια συμπεριλαμβανομένων και ρωσικών. Τώρα, ποιον μπορούν να αγοράσουν ή ποιοι ακτοπλόοι είναι διατεθειμένοι να εξαγοραστούν και σε ποιον βαθμό είναι δύσκολο να γνωρίζουμε αυτή τη στιγμή, καθώς όλοι μιλούν με όλους. Πάντως, σύντομα θα έχουμε νεώτερα, καθώς το ντόμινο των εξελίξεων στην ακτοπλοΐα έχει ήδη αρχίσει.


Θα έχει καλή προίκα

Τα σχέδια του ομίλου της Ελληνικής Τεχνοδομικής για την υπό διαμόρφωση θυγατρική εταιρεία του Αστικές Αναπτύξεις είναι μεγάλα. Τόσο, που σύμφωνα με κάποια αρχικά πλάνα εξετάζεται σοβαρά το ενδεχόμενο η εταιρεία να μπει στο Χρηματιστήριο. Παράλληλα όμως δεν πρέπει να αποκλειστεί και η στρατηγική συμμαχία με μεγάλο ευρωπαϊκό όμιλο που διαθέτει τεχνογνωσία αλλά και χρήμα για τα έργα με τα οποία ασχολούνται οι Αστικές Αναπτύξεις. Άλλωστε, κάτι τέτοιο δεν θα ήταν καθόλου δύσκολο καθώς η εταιρεία θα προικιστεί καλά:

στο χαρτοφυλάκιό της θα περιλαμβάνει σημαντικές συμμετοχές σε μεγάλα έργα, θα κατέχει το 60% της Αττικής Οδού, ισχυρή συμμετοχή στο Ρίο- Αντίρριο, καθώς και στα νέα μεγάλα έργα παραχώρησης, μεταξύ των οποίων η υποθαλάσσια αρτηρία της Θεσσαλονίκης και οι οδικοί άξονες Κόρινθος- Τρίπολη- Καλαμάτα, Μαλιακός- Κλειδί και Κόρινθος- Πάτρα- ΠύργοςΤσακώνα.