Ο Καραμανλής απλώς παρακολουθεί

Την ώρα που οι Ευρωπαίοι ηγέτες ανταλλάσσουν μεταξύ τους επισκέψεις και τα τηλέφωνά τους έχουν πάρει φωτιά, με ένα και μόνο θέμα- αυτό της νέας συνθήκης της Ένωσης- ο Κώστα Καραμανλής διασφάλισε χρόνο στο πρόγραμμά του για μια προεκλογικού χαρακτήρα περιοδεία στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, όπου έδωσε έμφαση στο θέμα της… ονομασίας των Σκοπίων, της πατρίδας και της ορθοδοξίας.

O Νικολά Σαρκοζί κοντεύει να κάνει τον γύρο των πρωτευουσών, κάτι αντίστοιχο πράττουν ο Ρομάνο Πρόντι και φυσικά η προεδρεύουσα Άνγκελα Μέρκελ- και όλοι τοποθετούνται δημόσια αναπτύσσοντας τις θέσεις τους, διαπραγματευτικές ή μη.

Διπλωματικές πηγές έλεγαν ότι οι συσκέψεις στο υπουργείο Εξωτερικών για το μέλλον της Ευρώπης δεν λείπουν- απλώς συμπέρασμα δεν υπάρχει και, πολύ περισσότερο, αυτό δεν μεταφράζεται σε πολιτική της κυβέρνησης. Προέβλεπαν δε ότι μέχρι τη σύνοδο κορυφής της 21ης Ιουνίου η κατάσταση δεν πρόκειται να αλλάξει και απλώς η Ελλάδα θα ακολουθήσει «τη γνώμη των περισσοτέρων ή της προεδρίας». Η στάση αυτή της Ελλάδας ωστόσο προκαλεί έντονα ερωτήματα, καθώς τα θέματα που διακυβεύονται με τη νέα συνθήκη- ή με τη μη ύπαρξη νέας συνθήκης- αφορούν άμεσα τη χώρα μας. Κατ΄ αρχάς, εάν επέλθει αδιέξοδο και η Ένωση βρεθεί χωρίς νέα συνθήκη- όπως είναι ο κρυφός ή φανερός πόθος χωρών όπως η Βρετανία, η Πολωνία ή η Τσεχία- δεν θα υπάρχει δυνατότητα περαιτέρω διεύρυνσης, ούτε με την Τουρκία ούτε με καμία άλλη χώρα, γεγονός που θα έχει και οικονομικές συνέπειες για τα υπάρχοντα μέλη. Δεύτερον, η Ένωση θα εμφανιστεί πολιτικά αδύναμη, σε μια κρίσιμη διεθνή συγκυρία, με αποτέλεσμα να χάσει κάθε επιρροή στο διεθνές γίγνεσθαι, κάτι που αργά ή γρήγορα θα επηρεάσει αρ νητικά και την ευρωζώνη. Σκληρός πυρήνας. Η μόνη σωτηρία των ευρωπαϊστών χωρών σε μια τέτοια περίπτωση θα είναι η δημιουργία ενός ολιγομελούς σκληρού πυρήνα. Η συμμετοχή της Ελλάδας σε αυτόν όμως κάθε άλλο παρά εξασφαλισμένη είναι – όσο κι αν οι κυβερνητικοί παράγοντες προεξάρχοντος του Πρωθυπουργού προσπαθούν να το παρουσιάσουν περίπου ως δεδομένο. Όπως λένε στις Βρυξέλλες, αλλά και στο Βερολίνο, μια χώρα που απλώς μετέχει στο ευρώ- αλλά που και σε αυτό το επίπεδο έχει χείριστες επιδόσεις από άποψη ανταγωνιστικότητας και διαρθρωτικών αλλαγών- δεν σημαίνει πως αυτομάτως ανήκει στον σκληρό ευρωπαϊκό πυρήνα. Διότι, προσθέτουν, η Ελλάδα είναι απούσα από παντού (π.χ. από τις τωρινές συζητήσεις για τη συνθήκη) ενώ ενίοτε προκαλεί και προβλήματα, όπως στην περίπτωση των Σκοπίων ή της μόνιμης συμπαράταξής της με τη Λευκωσία.