Η τάξη των σπηλαιολόγων!

«Μέσα στα σπήλαια, η φύση βρίσκει την ευκαιρία να εκφραστεί και να αυτοσχεδιάσει. Εμείς όταν τα ανακαλύπτουμε, οφείλουμε να τα σεβόμαστε ως έργα τέχνης και να τα παραδώσουμε στις επόμενες γενιές το ίδιο όμορφα».

Αφήνουν για λίγο τις σχολικές αίθουσες και μπαίνουν στον θαυμαστό κόσμο των σπηλαίων. Οι μαθητές της ΣΤ΄ τάξης του 18ου Δημοτικού Σχολείου Κερατσινίου είναι οι μικροί σπηλαιολόγοι της περιοχής. Ξεκίνησαν πέρυσι αυτές τις εξορμήσεις και μέχρι σήμερα έχουν επισκεφθεί έξι σπήλαια στην Αττική και την περιφέρεια. «Το πρώτο σπήλαιο, το οποίο επισκεφθήκαμε, ήταν αυτό στην Παιανία.

ΜΑΘΗΜΑ

«Μέσα στα σπήλαια γίνεται μάθημα. Είναι το ανοιχτό σχολείο στα βάθη της Γης», λέει ο δάσκαλος Μ. Πιτυκάκης

Ήταν μια μοναδική εμπειρία και από τότε άρχισε για μας η περιπέτεια», λένε στα «ΝΕΑ» οι 24 μαθητές. Το Σπήλαιο Κουτούκι στην Παιανία όμως δεν είναι το μοναδικό που έχουν επισκεφθεί τα παιδιά. Με τα κράνη και τα σκοινιά ανά χείρας έχουν εξερευνήσει γνωστά, αλλά και μη αξιοποιήσιμα σπήλαια. Αυτό που τους έκανε όμως τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι η ημισπηλαιώδης εκκλησία των Αγίων Ισιδώρων στον Λυκαβηττό. «Πολλοί από μας περνάμε συχνά από κει, αλλά, όπως και οι περισσότεροι κάτοικοι στην Αθήνα, δεν γνωρίζαμε για την ύπαρξη του μικρού σπηλαίου». Μάλιστα, την πρωτοχρονιάτικη πίτα την έκοψαν τον Ιανουάριο μέσα στο σπήλαιο της Παιανίας.

Το μεράκι και την αγάπη για τα σπήλαια μετέδωσε στα παιδιά ο δάσκαλός τους, κ. Μιχάλης Πιτυκάκης, ο οποίος είναι από το 1997 μέλος της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας. Τα τελευταία δέκα χρόνια έχει κάνει μαζί με μαθητές του σχολείου περίπου 30 επισκέψεις σε 20 διαφορετικά σπήλαια σε όλη την Ελλάδα. «Για μένα αυτές οι εξορμήσεις είναι βιώματα παιδικά. Άλλωστε κατάγομαι από την περιοχή με τα περισσότερα σπήλαια, την Κρήτη. Μόνο στο χωριό μου υπάρχουν 15 σπήλαια και όταν ήμουν παιδί, η διασκέδασή μου ήταν η εξερεύνησή τους και όχι η τηλεόραση», δηλώνει ο κ. Πιτυκάκης. Όπως αναφέρει, έχουν διοργανώσει τα δέκα τελευταία χρόνια εκδρομές όχι μόνο στα σπήλαια γύρω από την Αττική, αλλά και σε πιο μακρινά. «Φτάσαμε μέχρι τα σπήλαια των Πετραλώνων στη Χαλκιδική, του Δυρού στη Μάνη και του Περάματος στα Ιωάννινα».

«Δεν φοβόμαστε πια»
«Αν και αρχικά πολλοί από εμάς φοβόμασταν το σκοτάδι και την ύπαρξη νυχτερίδων μέσα στα σπήλαια, μετά έγινε συνήθεια. Με τον φακό μας, το σακίδιο και απαραιτήτως τα κράνη, ζούμε πλέον λιγάκι… επικίνδυνα», λένε οι μικροί ερασιτέχνες σπηλαιολόγοι. Πρόσφατα μάλιστα, κατέβηκαν σε βάθος 200 μέτρων στις Στοές του Μεταλλευτικού Πάρκου Φωκίδας και διήνυσαν περίπου μισό χιλιόμετρο με τα ειδικά βαγόνια. Όπως τονίζει ο δάσκαλος, με την εξερεύνηση των σπηλαίων τα παιδιά μαθαίνουν να περπατάνε σε τέτοιες συνθήκες, να κάνουν ορειβατικές διαδρομές. «Μέσα στα σπήλαια γίνεται το καλύτερο μάθημα, αφού μαθαίνουν για έναν άλλο κόσμο, αυτόν των σπηλαίων, ενώ παράλληλα γίνεται και μάθημα Ιστορίας, Βιολογίας και Ζωολογίας. Είναι το ανοιχτό σχολείο στα βάθη της Γης».


Εντυπώσεις από τις «Υπόγειες Διαδρομές»

ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ, όπως λέει ο κ. Πιτυκάκης, είναι πάντα κοντά στις προσπάθειες και πολλές φορές εκφράζουν την επιθυμία να λάβουν μέρος σε αυτές τις εξορμήσεις. «Άλλωστε δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν. Εκτός από τον απαραίτητο εξοπλισμό που έχουν τα παιδιά μαζί τους και τους δασκάλους που τα συνοδεύουν, στις εκδρομές έχουμε πάντα μαζί κάποιο μέλος από την Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία, ενώ μας βοηθά και η Εφορεία Σπηλαιολογίας- Παλαιοανθρωπολογίας».

Οι μικροί σπηλαιολόγοι αναλαμβάνουν και τον ρόλο των δημοσιογράφων, αφού στο περιοδικό που εκδίδουν με τίτλο «Υπόγειες Διαδρομές», μεταφέρουν στο χαρτί τις εμπειρίες τους, ενώ παίρνουν συνεντεύξεις από παλιούς σπηλαιολόγους. Δίνουν βέβαια και συμβουλές για τη συμπεριφορά που θα πρέπει να έχουν οι επισκέπτες μέσα στα σπήλαια. «Το βασικό είναι να μη γράφουν στα τοιχώματα των σπηλαίων και να μη σπάνε τους σταλακτίτες και τους σταλαγμίτες». Με τη λήξη της σχολικής χρονιάς, οι μαθητές θα πάνε τριήμερη εκδρομή που θα περιλαμβάνει την εξερεύνηση του Μέγα Σπηλαίου και του Σπηλαίου των Λιμνών στα Καλάβρυτα. «Γι΄ αυτά θα έχουμε ακόμα περισσότερα να γράψουμε», λένε.