[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Η προσωπική μου γιόγκα

Αυτή την εποχή όταν περπατάω κοιτάζω τα πόδια μου να ακουμπούν το έδαφος και ασυναίσθητα μετράω. 200

βήματα μέχρι το Μετρό. 450 μέχρι την εφημερίδα. Δεν αποκλείεται να μου έρθει καμιά κολόνα στη μούρη (μου έχει συμβεί παλιά), αλλά πώς μου έχει κάτσει ότι αυτή η μέθοδος είναι η προσωπική μου γιόγκα κι ότι μου κάνει καλό; Καλό κάνει και το ποδήλατο. Αναμφισβήτητα. Κυρίως στην κατηφόρα. Τίποτα άλλο δεν μπορώ να βρω να μου κάνει καλό αυτή την εποχή- τίποτα που να το ξέρω. Αλλά εδώ που τα λέμε δεν είναι και του θανατά αυτή η σκέψη. Γιατί αν υποθέσουμε ότι ξεκινάει κανείς τη μέρα του ψιλοχάλια, έχει κάποιες πιθανότητες να ελαφρύνει με κάτι που μέχρι στιγμής θεωρούσε απίθανο. Κι αυτό το απίθανο δίνει τριπλό κουράγιο.

Στο ταξί δεν πιάνω κουβέντα ποτέ. Μου έτυχε όμως κυρία στο βολάν, μια κυρία γύρω στα 55, καλοφτιαγμένη, περιποιημένη, με ένα ιδιαίτερα συμπαθές και γελαστό βλέμμα (κι ας σκιαζόταν από οκάδες μαύρης μάσκαρας). Από το καθρεφτάκι είδα τη… μάσκαρα να με «σκανάρει» από πάνω μέχρι κάτω και λίγο από διαίσθηση, λίγο από βαρεμάρα είπα να το παίξω άμυνα, κοιτάζοντας αδιάφορα έξω απ΄ το τζάμι. Μέτραγα πάλι, αλλά όχι για πολύ. Με βλέμμα ανιχνευτικό την ακούω να λέει «μετράω κι εγώ καμιά φορά πριν κοιμηθώ- αν και είμαι τόσο κουρασμένη συνήθως που δεν προλαβαίνω ούτε μέχρι το 50».

Α, χα. Τα πιάσαμε τα λεφτά μας (σκέφτομαι). Ψυχολόγος η κυρία. Και μάλιστα με αντανακλαστικά χαρτορίχτρας. «Ψυχολόγος θα έπρεπε να γίνετε» της λέω. «Ψυχολόγος είμαι» λέει (ανάλαφρα). «Τόσα χρόνια μέσα δω, βλέπω και ακούω… Και μιλάω κι εγώ βέβαια, λέω κι εγώ τα δικά μου». Εγώ έξω απ΄ το παράθυρο, σταθερά. Και τα νούμερα μέσα μου δυνατά, μπας και αποτρέψω τη συνέχεια. Αμ, δε. Ακόμα έχω στα αυτιά μου τον συνδυασμό Ρέμου και του ήχου μιας φωνής που έφευγε από το ανοιχτό παράθυρο και ώρες ώρες διακοπτόταν από ένα χειμαρρώδες γέλιο, ένα γέλιο που όσο πήγαινε το ταξί τόσο θόλωνε τους αριθμούς κι έκανε ανάλαφρο το τοπίο της πόλης. «Μετράς κοπέλα ή μ΄ ακούς;». Μπα σε καλό μου (σκέφτομαι). Η προσωπική μου γιόγκα, το ποδήλατο και- δεν αποκλείεται τελικά- και οι άνθρωποι.