«Θέλω να κάνω το Τορίνο… μικρές Κάννες»

Ήταν ο μόνος που φορούσε κόκκινο πουκάμισο και έδειχνε πολύ πιο νέος από τους τριάντα ανθρώπους του σινεμά στην Κρουαζέτ, οι οποίοι ποζάρισαν στα φλας των φωτογράφων. Ο Νάνι Μορέτι ήταν και ο μόνος Ιταλός ανάμεσα στους δημιουργούς που συγκεντρώθηκαν στο αφιέρωμα για τις Κάννες.

Συνήθως χαμηλού προφίλ και συνεσταλμένος, ο Μορέτι έδειχνε πιο εγκάρδιος και ανοιχτός με όλους, ήταν δε και οικοδεσπότης σε πάρτι όπου ήταν καλεσμένος όλος ο καλός ο κινηματογραφικός κόσμος. Ο Μορέτι, 53 χρόνων- νικητής στις Κάννες το 2000 με το «Δωμάτιο του γιου»- είναι από φέτος διευθυντής του Φεστιβάλ του Τορίνου, ρόλο για τον οποίο δέχθηκε ουκ ολίγες κριτικές. Για το Τορίνο ακριβώς, ο Ιταλός ήταν ιδιαίτερα κοινωνικός σε αυτές τις Κάννες. Συνάντησε πολλούς συναδέλφους του όπως τον Βιμ Βέντερς ή τον Μάικλ Τσιμίνο.

Εμφανίστηκε και στο κόκκινο χαλί, με σμόκινγκ- το ίδιο, διευκρίνισε, που φορούσε το 1991 στις Κάννες. «Είχα τρομοκρατηθεί μήπως και δεν μου έκανε», είπε.

Άλλωστε ο Μορέτι δεν έχει αλλάξει πολύ. Ακόμη και η δική του συμμετοχή στο αφιέρωμα «Ο καθένας με το σινεμά του», το τρίλεπτο «Ημερολόγιο ενός θεατή» έχει τα γνωστά συστατικά Μορέτι: τρυφερότητα, χιούμορ, ειρωνεία, οικογενειακές σχέσεις.

Το κομμάτι του Μορέτι χειροκροτήθηκε με ενθουσιασμό. Τον ρώτησαν μάλιστα αν είναι κάτι σαν εισαγωγή στη συνέχεια του «Αγαπημένο μου ημερολόγιο», αλλά ο Μορέτι απάντησε πως δεν έχει τέτοια πρόθεση. «Αντίθετα, είχα την επιθυμία να δουλέψω πάνω σε δικές μου αναμνήσεις σαν θεατής, αναμνήσεις όχι μόνο σχετικά με κάποιες ταινίες, αλλά και με αίθουσες και κυρίως με κάποια συναισθήματα». Πώς και ο Μορέτι ήταν ο μόνος Ιταλός – ανάμεσα στους διάσημους κινηματογραφιστέςπου το Φεστιβάλ των Καννών ζήτησε να συμμετέχει στο αφιέρωμα; «Δεν ήμουν ο μόνος», απάντησε, «ίσως οι άλλοι συνάδελφοι να μην είχαν χρόνο ή την επιθυμία να το κάνουν. Η Γαλλία και το Φεστιβάλ των Καννών είναι πάντα πολύ γενναιόδωροι με το ιταλικό σινεμά».

Ο Μορέτι επιμένει στο να μη χρησιμοποιεί στις ταινίες του διάσημους ηθοποιούς. «Αν και όλα θα ήταν πολύ πιο εύκολα έτσι», λέει.

Καμία εξαίρεση; τον ρωτάει η Λόρα Λορέντζι της «Ρεπούμπλικα». «Υπάρχει μία», λέει ο σκηνοθέτης, που μου αρέσει πάρα πολύ: η Ούμα Θέρμαν. Για εκείνη θα μπορούσα ακόμη και να δημιουργήσω έναν χαρακτήρα που δεν θα μιλούσε καλά τα ιταλικά».