Άνοδος του ρατσισμού στην Ευρώπη

ΑΝΟΔΟ του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, ακόμα και σε χώρες παραδοσιακά ανεκτικές, όπως η Ολλανδία, διαπιστώνει στην ετήσια έκθεσή της η Επιτροπή εναντίον του Ρατσισμού και της Αδιαλλαξίας του Συμβουλίου της Ευρώπης (Εcri).

«Η Ευρώπη οικοδομήθηκε πάνω σε ορισμένες αξίες όπως είναι η ανοχή», δήλωσε η πρόεδρος της Επιτροπής, Έβα Σμιθ-Άσμουσεν. «Ξαφνικά όμως, φαίνεται πως το πιο σημαντικό πράγμα είναι η ασφάλεια και όλα τα υπόλοιπα μπορούν να θυσιαστούν σε αυτήν την ιδέα». Ο ξενοφοβικός λόγος, συνέχισε η Σμιθ-Άσμουσεν, «έχει σήμερα την τιμητική του στις χώρες όπου το πέρασμα σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία εμπνέει φόβους, οι οποίοι βρίσκουν αντήχηση σε ένα πλαίσιο οικονομικής κρίσης και παγκοσμιοποίησης που θέτει, για πολλούς πολίτες, το ερώτημα της εθνικής ταυτότητας».

Οι πρόσφυγες
Σύμφωνα με την Επιτροπή του Συμβουλίου της Ευρώπης, αυτοί που πλήττονται περισσότερο είναι «οι μετανάστες, οι πρόσφυγες και οι αιτούντες άσυλο. Στο ζήτημα της μετανάστευσης, ο τόνος της πολιτικής συζήτησης όχι μόνο έχει ανέβει, αλλά τείνει να στιγματίζει ολόκληρες κοινότητες». Όξυνση όμως εμφανίζουν στις ευρωπαϊκές χώρες και οι διακρίσεις εναντίον των Ρομ, των μαύρων, των μουσουλμάνων και των Εβραίων. Τα ευρωπαϊκά κράτη, σημείωσε η Σμιθ-Άσμουσεν, θέτουν σταδιακά τους ξένους ή τους πολίτες τους που κατάγονται από μετανάστες, «στο περιθώριο» της κοινωνίας. «Είναι μια εξέλιξη πραγματικά θλιβερή και επικίνδυνη. Αν υπάρχει κάτι το οποίο απειλεί την ειρήνη και την ασφάλεια στην Ευρώπη, αυτό είναι οι διακρίσεις». Πολλοί Ευρωπαίοι πολιτικοί, επεσήμανε η Επιτροπή του Συμβουλίου της Ευρώπης, τροφοδοτούν τις φυλετικές προκαταλήψεις, στιγματίζοντας τους ξένους με ξενοφοβικά σχόλια, θεωρώντας πως αυτό είναι που θέλουν να ακούσουν οι ψηφοφόροι. «Μου κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση που οι πολιτικοί, οι οποίοι γνωρίζουν πως η Ευρώπη γηράσκει και χρειαζόμαστε τους ξένους, επιμένουν σε αυτήν την ξενοφοβική στάση», σχολίασε η Σμιθ-Άσμουσεν. «Η αποδοχή των άλλων και των αξιών τους είναι μια παλιά ευρωπαϊκή αρετή. Είναι θλιβερό να τη βλέπουμε να χάνεται».