Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Γιουρούσι στη μνήμη!

Αγαπητοί, Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης έλεγε στα παλικάρια του για να τα ψυχώσει στο γιουρούσι κατά των Τούρκων: «Ο Θεός υπέγραψε την ελευθερία της Ελλάδος και δεν παίρνει πίσω την υπογραφή Του». Μετά τη νίκη στα Δερβενάκια, έκτισε στ΄ Ανάπλι ιερό ναό προς τιμήν των Αγίων Θεοδώρων Στρατηλατών. Όταν αργότερα μίλησε στον λαό των Αθηνών στην Πνύκα, είπε: «Όταν πήραμε τα όπλα, είπαμε: πρώτα υπέρ πίστεως και έπειτα υπέρ πατρίδος. Κάθε λαός και έθνος έχει μια πίστη και μια θρησκεία. Και γι΄ αυτά πολεμά. Αυτήν την πίστη και θρησκεία, που έχουμε κι εμείς οι Έλληνες, να την κρατάμε καλά». Ο αρχιμανδρίτης Γρηγόριος Δικαίος- Παπαφλέσσας, από την Πολιανή Αρκαδίας- Μεσσηνίας, έγινε ο μπουρλοτιέρης των ελληνικών ψυχών. Και έλεγε στους προεστούς και τους κοτζαμπάσηδες, που αντιδρούσαν στα σχέδιά του: «Θέλετε δεν θέλετε, εγώ την Επανάσταση θα την κάνω. Και αλίμονο σ΄ αυτόν που θα βρεθεί χωρίς όπλα. Και πά΄ στην Πόλη και θε να γυρίσω, ή Δεσπότης ή Πασάς». Μετά τις περιπέτειες του έθνους και τα λάθη μας, αποφάσισε να εξιλεώσει τον εαυτόν του και να μαρτυρήσει υπέρ του έθνους. Ήταν μια εθελοθυσία, ένας Γολγοθάς για τη λευτεριά της πατρίδας.

Στα Παιδεμεναίικα βουνά. Σε αυτόν τον ιερό τόπο που πήρε και την επωνυμία του: Τα Ταμπούρια του Παπαφλέσσα. Και το χωριό Παιδεμένου: Δήμος Φλεσσιάδος, με δεκαπέντε χωριά εξαρτημένα από αυτόν, έως Μάραθο Γαργαλιάνων. Πότισε με το άγιο αίμα του και των παλικαριών του το μαραμένο δένδρο της λευτεριάς και το θέριεψε. Εμείς πλέον, ας φυλάμε την πολύτιμο αυτή κληρονομιά. Και μετά τις δύο αυτές τοπικές εθνικές γιορτές, καθώς επικράτησε να γίνονται, Μανιάκι και Ταμπούρια του Παπαφλέσσα, ας συναντιόμαστε μονοιασμένοι στην ωραία πλατεία του Παιδεμένου Φλεσσιάδος με τα βαθύσκιωτα πλατάνια και τα γάργαρα νερά, με τις ευλογίες και των δύο καινούργιων μητροπολιτών μας, Μεσσηνίας και Τριφυλίας, για να χαιρόμαστε μαζί αυτή την πολύτιμη λευτεριά που μας χάρισε ο παντοδύναμος Θεός μας.

Το κράτος χρωστάει να γίνουν στον τόπο αυτό τα παρακάτω έργα:

1) Δρόμος διπλής πορείας, στέρεος, άρτιος και πολιτισμένος.

2) Ο υπάρχων χώρος (Αλάνας) στους πρόποδες του λόφου να διπλασιασθεί και να ασφαλτοστρωθεί για παρκάρισμα αυτοκινήτων κ.λπ.

3) Η κλίμακα (σκάλα) πλάτους τριών μέτρων από γκρο-μπετό και επίστρωση με μαρμαρόπλακες και κουπαστές εκατέρωθεν.

Γι΄ αυτά όλα και άλλα είναι υποχρεωμένος ο αξιότιμος κ. νομάρχης- με τους νομαρχιακούς αρμοδίους- και όλοι οι πολιτειακοί παράγοντες του Νομού Μεσσηνίας. Και ας μη ρίχνουμε τις ευθύνες ο ένας στον άλλον. Ή αγαπάμε τους ήρωες του έθνους και τους το δείχνουμε με τα πρέποντα έργα ή τους περιφρονούμε με το θάψιμό τους στη λησμοσύνη.

Ιερεύς Παναγιώτης Αγγελόπουλος, Παιδεμεναίος Ευτυχώς που και κάποιος είναι σίγουρος ότι ο παντοδύναμος Θεός (παρέα με τον επί της γης εκπρόσωπό του, τον χρυσοποίκιλτο πάσης Ελλάδος, φανταζόμαστε…) προσέχει την Ελλάδα και την ελευθερία της και πως οι πόλεμοι γίνονται για την πίστη και μόνον από αγνούς, ανόθευτους ήρωες και δεν υποκρύπτουν κανένα πολιτικό, οικονομικό ή άλλο παιχνίδι. Γ ιατί με τα νέα βιβλία Ιστορίας είχαμε αποκτήσει αμφιβολίες. Κ αι ευτυχώς που κάποιος φροντίζει τη μνήμη των ηρώων. Έτσι, για να ξεχνάμε τη σκληρή πραγματικότητα (των «κουσουριών», των παγκαριών και άλλων τινών)…


Είμαστε δυο, είμαστε τρεις…

Κυρία Φοίβη Αθηναίου, Στις 22.50 της 10ης Μαΐου πήγαμε δύο άτομα στην «Αθηναΐδα» να παρακολουθήσουμε την ταινία «Ηalf Νelson».

Αφού περιμέναμε έως τις 23.00, ώρα έναρξης της ταινίας, μας πληροφόρησε κάποιος ότι με δύο άτομα προβολή δεν γίνεται, οπότε καλύτερα να φύγουμε, ζήτησε συγγνώμη και αποχώρησε.

Φεύγοντας, συναντήσαμε στην είσοδο δύο ακόμη άτομα για την ταινία- όλα αυτά στις 23.00- αλλά ο κύριος είχε ήδη κλείσει το… μαγαζί, δυσανασχετήσαμε και φύγαμε.

Προσωπικά, έχω παρακολουθήσει σε διάφορες αίθουσες ταινίες με 2 και 3 θεατές. Πιθανώς να μην είναι ευχάριστο για όσους έχουν την εμπορική εκμετάλλευση, είναι όμως και ένα δείγμα σεβασμού στον θεατή που έρχεται ίσως από μακριά για να δει μια ταινία.

Θα παρακαλούσα να κάνετε μια αναφορά και επιτέλους ας ανακοινώσει η «Αθηναΐδα» και η κάθε «Αθηναΐδα» τους όρους λειτουργίας στο κοινό, για να μη χάνουμε τις ώρες μας και να επιλέγουμε άλλη αίθουσα.

Σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία, Δημήτρης Παπαδημητρίου Δυστυχώς, αγαπητέ Δημήτρη, το πρόβλημα κάποιοι το κάνουν να φαίνεται μεγαλύτερο. Δεν φτάνει η κακή επιλογή (ίσως) ή κακή οργάνωση. Φτάνουν και στην… εκδίωξη. «Α γάπη μου είμαστε ένοχοι, αγάπη μου και λίγοι…» που έγραφε και η Λίνα Νικολακοπούλου.


Στο μη παρέκει

Κυρία Φοίβη, Έβλεπα την εκπομπή των παρουσιαστών (λέμε τώρα) της Γιουροβίζιον, όπου υποτίθεται ότι κάνουν αστειάκια και παιχνιδάκια με την τηλεόραση και τις «προσωπικότητές» της. Παρατήρησα όμως ότι κάποιους καλεσμένους τους καθίζουν σε αναπηρικές καρέκλες. Και δεν φαντάζομαι ότι είναι για να μας κάνουν να συνηθίσουμε την ιδέα της αναπηρίας. Μάλλον κακώς εννοούμενη πλάκα είναι. Κανείς δεν τους είπε πως υπάρχουν και όρια;

Αναστασία Καμπούρογλου Κ αι πού είναι αυτά τα όρια, αλήθεια, αγαπητή Α ναστασία; Σ την Πάνια και το τσίρκο της;