Νίκησε το μάρκετινγκ
Το έντονο φλερτ της ΑΕΚ με τον Ριβάλντο αποδεικνύει περίτρανα το εξής: ο αθλητισμός οδηγείται ολοταχώς και στην Ελλάδα στη σφαίρα του μάρκετινγκ, όπου οι εταιρικές συμφωνίες θα παίζουν τον πρωτεύοντα ρόλο στις πάσης φύσεως συμφωνίες.
●●● Η ΑΕΚ δεν προσεγγίζει τον Ριβάλντο μόνο με καθαρά αγωνιστικά κριτήρια. Ναι μεν ο Φερέρ άλλαξε τα μυαλά του Νικολαΐδη και τη (μεταγραφική) ρότα της ΑΕΚ, διεκδικώντας για το ρόστερ της ΠΑΕ έμπειρους και μπαρουτοκαπνισμένους ποδοσφαιριστές, ωστόσο ο Βραζιλιάνος αποτελεί το…«χρυσό αυγό» για τα ταμεία της ΠΑΕ. Αμέσως οι αρμόδιοι έπιασαν μολύβι και χαρτί και άρχισαν τους υπολογισμούς: πόσα διαρκείας θα φέρει, τι φανέλες θα πουληθούν, τι συμφωνίες μπορεί να κλείσουν, πόσο εκτινάσσεται το όνομα της ΑΕΚ στο διεθνές στερέωμα. Ουδέποτε στο παρελθόν στο ελληνικό ποδόσφαιρο το μάρκετινγκ καθόριζε τις μεταγραφικές εξελίξεις. Στην Ευρώπη, φυσικά, το γεγονός αποτελεί σύνηθες φαινόμενο. ΄Η μακριά από την Ευρώπη, όπου ο Μπέκαμ πάει στο Λος Άντζελες και αντιμετωπίζεται περίπου ως σταρ του Χόλιγουντ και ήδη έχει κάνει απόσβεση προτού καν περάσει τον Ατλαντικό! Ο Ριβάλντο για την ΑΕΚ- ή την κάθε ΑΕΚ- θα είναι μηχανή κερδών. Η εταιρεία-χορηγός της ΑΕΚ, αυτή που ράβει από φέτος τις φανέλες, πιέζει ώστε να πέσουν οι υπογραφές και το προϊόν να μπει στην καλύτερη βιτρίνα. Ο «Ρίμπο» ζητεί ποσοστά επί των πωλήσεων στις μπλούζες της ομάδας. Ακόμη ακόμη, να διαχειρίζεται ο ίδιος την εικόνα του και να μην αφεθεί έρμαιο στις βουλές της διοίκησης. Το πλέον τρανταχτό όνομα μιας ομάδας δεν υπόκειται σε κανόνες· επιθυμεί ο ίδιος να τους καθορίζει!
ΑΠΟ ΤΗστιγμή που ο Ριβάλντο αυξάνει τα κέρδη της (εκάστοτε) ΠΑΕ, επιδιώκει να καρπώνεται ένα μεγάλο μερίδιο από αυτά. Το ποδόσφαιρο δεν είναι απλά ένα άθλημα, αλλά μια επιχείρηση με κέρδη και ζημίες. Η ομάδα του Ριβάλντο εισπράττει πολλά από τον Βραζιλιάνο. Πουλά παραπάνω τα τηλεοπτικά της δικαιώματα. Αυξάνει τα εισιτήρια. Μεγαλώνει το μερίδιό της στην αγορά. Και στον τομέα των συνεντεύξεων μπορεί να ευνοηθεί στον τομέα των διαφημίσεων, άμεσων ή έμμεσων. Το όνομα του «Ρίμπο» πουλάει και μάλιστα πολύ. Στην Ελλάδα, στο παρελθόν ήρθαν ποδοσφαιριστές κλάσης (Ζάετς, Ζάχοβιτς, Τζιοβάνι, Σόουζα, Έμερσον) είτε όμως δεν ήξεραν τον τρόπο είτε η εξέλιξη στο εμπορικό κομμάτι ήταν σε επίπεδα Νηπιαγωγείου. Με την περίπτωση Ριβάλντο, πηγαίνουμε ξαφνικά στην προηγμένη Ευρώπη, δηλαδή στο Πανεπιστήμιο της (αθλητικής) ζωής!
Η ΑΠΟΥΣΙΑ πάντως του Ριβάλντο από τον Ολυμπιακό διαφορο ποιεί στο αθλητικό κομμάτι τα σχέδια του Λεμονή. Πώς έπαιζε ο κόουτς στην πρώτη του θητεία στο Λιμάνι; Ασπάστηκε και μάλιστα φανατικά το δόγμα του 4-4-2, έχοντας ως βασική επιλογή να παρατάσσει στην ευθεία τους τέσσερις που απάρτιζαν τη γραμμή των μέσων. Όταν ήρθε για δεύτερη φορά, άλλαξε ελαφρώς τα πλάνα του. Έβαζε τους μέσους σε σχήμα ρόμβου και δεν το παραδεχόταν δημοσίως! Ο λόγος που το έκανε; Ήθελε να βρει θέση για τον Ριβάλντο, καθόσον επέμενε να παίζει με δύο κυνηγούς. Έτσι, έχτισε ομάδα με αμυντικό χαφ τον Στολτίδη, αριστερά τον Τζόλε, δεξιά τον Μάριτς (ή τον Νε) και προωθημένο τον Βραζιλιάνο. Σαφώς αλλαγή συστήματος, αφού ο Σόλιντ έπαιζε με 4-3-3. Τι θα κάνει στο μέλλον ο Λεμονής; Προσανατολίζεται ξανά για τους μέσους στην ίδια ευθεία, με δεδομένο ότι πιστεύει πως με τον τρόπο αυτόν θα ενισχύει τα άκρα του. Ο Ριβάλντο που φεύγει φέρνει τον Λεμονή σε θέση ισχύος, να παρατάξει το σχήμα που επιθυμεί. Τι χάνει από το στυλ του «Ρίμπο»; Το εύκολο γκολ. Το αισθητήριο της επιτυχίας. Την ουσία σε συνδυασμό με το θέαμα. Τη φαντασία. Και κερδίζει στην ταχύτητα. Γιατί ο Ριβάλντο, με την παρουσία του και μόνο, ανάγκαζε τους συμπαίκτες του να τον «σημαδεύουν» συνέχεια στην ανάπτυξη του παιχνιδιού! Τα στοιχεία που έχουν στη διάθεσή τους οι αρμόδιοι του τεχνικού τιμ ομολογούν πως ο Ριβάλντο συγκέντρωνε τις πάσες των παικτών του Ολυμπιακού, λες και υπήρχε μαγνήτης στο χορτάρι! Τόσο γιατί αισθάνονταν όλοι σιγουριά, όσο και διότι μπορούσε να τους βγάλει από τη δύσκολη θέση με μιαν απρόβλεπτη κίνηση. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να καθυστερεί η ανάπτυξη του παιχνιδιού του Ολυμπιακού.
●●● Και για τον Λεμονή το γρήγορο στυλ, οι εναλλαγές των θέσεων, οι επιθέσεις από παντού με συνεχή κίνηση αποτελούν τα πρώτα στοιχήματα που πρέπει να κερδίσει.
Κακά και Τζέραρντ μετρούν αντίστροφα Ο μεν Κακά έδωσε σχεδόν μόνος το εισιτήριο του τελικού στη Μίλαν. Ο δε Τζέραρντ αποτελεί εδώ και χρόνια σημείο αναφοράς της Λίβερπουλ.
Αμφότεροι έλαμψαν προ διετίας στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ στην Πόλη. Τους περιμένουμε να φωτίσουν και το σπουδαίο ραντεβού της Αθήνας, σε μια παράσταση που ελπίζουμε να μείνει σε όλους αξέχαστη. Ήδη η κλεψύδρα μετρά ανάποδα…
Ο ΠΑΟ και οι άλλοι! Η ημιτελική φάση του πρωταθλήματος μπάσκετ αρχίζει αύριο με ένα ακλόνητο φαβορί: τον Παναθηναϊκό. Οι «πράσινοι» του Ομπράντοβιτς αντιμετωπίζουν τον Πανιώνιο και ο Άρης τον Ολυμπιακό. Τι κυνηγά ο ΠΑΟ; Αφ΄ ενός το κατόρθωμα να κερδίσει τρεις τίτλους σε μια περίοδο, κάτι που είχε πετύχει μόνον ο Ολυμπιακός του Ίβκοβιτς και δεύτερον, να επανέλθει στα γνωστά επίπεδα υψηλής φόρμας, γιατί με το Μαρούσι ο πρωταθλητής Ευρώπης φάνηκε ελαφρώς κουρασμένος.
Κυρίαρχο ερώτημα; Θα αγκαλιάσει ο κόσμος τα πλέι οφς; Ο Ομπράντοβιτς φωνάζει και με το δίκιο του γιατί οι φίλοι του ΠΑΟ δεν γέμισαν τις εξέδρες, λίγο μετά την κατάκτηση της ευρωπαϊκής κορυφής. Όσο για τον Ολυμπιακό, λέει πως πασχίζει για την είσοδο στον τελικό και από την άλλη, οι φανατικοί αναλώνονται σε εσωτερικές έριδες και δεν βοηθούν την ομάδα.














