ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Υποσχέσεις

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Μιχ.Κρίσπης, Πάροδος Καλυβίων, Αμαλιάδα, γράφει:

«Υγεία, Ειρήνη, Ευτυχία υπόσχονται οι κυβερνήτες στους λαούς, να τους τα προσφέρουναν τους ψηφίσουν. Το πόσο αληθεύει αυτό, όταν οι κυβερνήτες πάρουν την εξουσία, το ζούνε οι ψηφοφόροι όταν τους ψηφίσουν- συνήθως οι υποσχέσεις παραμένουν ανεκπλήρωτες και η κατάσταση δεν μπορεί πλέον ν΄ αλλάξει!

Μπροστά σ΄ αυτό το δίλημμα βρίσκεται και ο ελληνικός λαός, με τους νυν κυβερνώντες να έχουν δώσει πολλές υποσχέσεις, που όμως, όταν κατέλαβαν την εξουσία, μας είπαν πως οι προηγούμενοι τους άφησαν τόσα χάλια που δεν μπορούν να μας προσφέρουν όσα είχαν υποσχεθεί! Το ερώτημα για όλους εμάς είναι αν πρέπει να τους πιστέψουμε και να τους ξαναψηφίσουμε!

Ας μου επιτρέψουν οι αναγνώστες σου, επειδή συμβαίνει (λόγω ηλικίας) να έχω ζήσει και την εποχή που κυβερνούσε ο θείος και συνονόματος του σημερινού Πρωθυπουργού με την αλήστου μνήμης ΕΡΕ (τον τίτλο της οποίας εγκατέλειψαν για να μας παρουσιαστούν με τη λεοντή της «Νέας» Δημοκρατίας!) να πω πως δεν πρέπει να πιστέψουμε αυτά που λέει ο… λαλίστατος Ανεψιός! Αυτό υπαγορεύει η στοιχειώδης λογική και η πείρα από τα έργα της Ν.Δ. μέχρι σήμερα! Οι άνθρωποι αυτοί απεδείχθη ότι μοναδικό σκοπό τους είχαν την κατάληψη της εξουσίας που ο ελληνικός λαός τους είχε στερήσει επί δεκαετίες!».

Ο Άρης Γιαννουλόπουλος, Γ. Θεοτοκά 5, Θεσσαλονίκη, γράφει: «Σεμνά και ταπεινά; Έτσι συνέστησε στους υπουργούς και τα στελέχη του κόμματος ο Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής να πολιτεύονται στη νέα διακυβέρνηση. Πώς το ερμήνευσε ο νομάρχης Θεσσαλονίκης Ψωμιάδης; “Εγώ δεν προδίδω τους φίλους μου”, είπε για τον κουμπάρο του Πανάγο. Ίσως ήταν η εξαίρεση, αλλά κανένας ανώτερός του δεν του τράβηξε το αυτί.

Και να τώρα όλη η ηγεσία του κόμματος και της κυβέρνησης με επικεφαλής τον Πρωθυπουργό, με δηλώσεις και παρουσία στην κηδεία του, συμπαρίστανται στο άτυχο θύμα, αλλά πρωτοκλασάτο μοιχό, που έγινε αφορμή να ορφανέψουν δύο οικογένειες.

Και ο υπουργός Εσωτερικών στον επικήδειο λόγο του διατυπώνει επιγραμματικά το πνεύμα της συμπαράστασης υποσχόμενος στην οικογένεια του εκλιπόντος: “Δεν θα επιτρέψουμε η συγκυρία μιας στιγμής να σβήσει το φως μιας ολόκληρης ζωής”. Μια πολύχρονη εξωσυζυγική ολέθρια σχέση μεταμφιέζεται- περί διαγραμμάτου- κουτοπόνηρα σε “συγκυρία της στιγμής”, δηλαδή σε τυχαίο στιγμιαίο γεγονός- σαν κεραυνός εν αιθρία- με τραγικές συνέπειες».