Η τέχνη βγαίνει… στον δρόμο

Δεν βγήκαν για ψώνια στο αραβικό μίνι μάρκετ της οδού Λεωνίδου, ούτε έφτασαν στο πάρκινγκ της Αγίου Κωνσταντίνου επειδή δεν έβρισκαν να παρκάρουν στους γύρω δρόμους. Δεν έσπευσαν στο συνεργείο της Μεγάλου Αλεξάνδρου επειδή χάλασε το παπάκι τους, αλλά ούτε πάνε τα άπλυτα στο καθαριστήριο «Ο Κρίνος».

Ο λόγος για τον οποίο έντεκα καλλιτέχνες – από την Ελλάδα έως την Ιαπωνία και από την Κίνα έως το Μεξικό- έδωσαν ραντεβού στην «underground» γειτονιά του Μεταξουργείου, ήταν ότι ήθελαν να «σπείρουν» τα έργα τους σε χώρους που δεν έχουν καμία σχέση με τις παραδοσιακές γκαλερί, με διπλό σκοπό: να βγάλουν τους φιλότεχνους από τις γκαλερί και να τους προκαλέσουν να ανακαλύψουν τα έργα τους με μια βόλτα στην πόλη, αλλά και να δείξουν τη δουλειά τους στο πολυφυλετικό κοινό της περιοχής ακολουθώντας τη λογική «όταν δεν πάει ο Μωάμεθ στο βουνό, πάει το βουνό στο Μωάμεθ». Αποτέλεσμα, η έκθεση «Ώρες λειτουργίας» που διοργανώνει η γκαλερί Ρεβέκκα Καμχή.

«Έφτασε η ώρα που η τέχνη πρέπει να βγει έξω και να δοκιμάσει την αποτελεσματικότητα και τη δύναμή της. Οι γκαλερί και τα ιδρύματα έχουν στόχο να την προστατέψουν. Ας πάρει το ρίσκο της. Το ρίσκο μιας απευθείας αντιμετώπισης χωρίς τον φόβο μιας πιθανής εξόντωσης», λέει στα «ΝΕΑ» ο επιμελητής της έκθεσης Πιερ Λουίτζι Τάτσι, που έχει δοκιμάσει άλλες δύο φορές να βγάλει την τέχνη στην πόλη (στο Πράτο της Ιταλίας) με επιτυχία.

Γιατί επιλέξατε φωτογραφίες και όχι έργα ζωγραφικής ή γλυπτικής;

«Η φωτογραφία είναι ένα μέσο που ο καθένας νιώθει πως μπορεί να διαβάσει και που επιτρέπει πιο άμεση προσέγγιση. Μπροστά σε έναν πίνακα ή σε μια εγκατάσταση, ίσως κάποιος αισθανθεί ένα πολιτιστικό κενό που δύσκολα μπορεί να γεφυρώσει. Με τη φωτογραφία αυτό εξαλείφεται καθώς ο καθένας μπορεί να τραβήξει μια φωτογραφία, επιπλέον είναι εξοικειωμένος από τα Μέσα, από τον Τύπο, σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου κι αν ζει».

Τρεις διαφορετικές κατηγορίες καλλιτεχνών πήραν πρόσκληση για τη γειτονιά του Μεταξουργείου και ανταποκρίθηκαν με χαρακτηριστικά έργα τους: Οι «κλασικοί» που τυγχάνουν ευρείας αναγνώρισης όπως η Αμερικανίδα Ναν Γκόλντιν και ο Ιάπωνας Νομπουγιόσι Αράκι. Δημιουργοί που τα τελευταία 15 χρόνια κατάφεραν να καθιερωθούν ως βασικές μορφές στον κόσμο της τέχνης όπως ο Γερμανός Βόλφγκανγκ Τίλμανς και ο εκ Μεξικού ορμώμενος Γκαμπριέλ Ορόθκο, αλλά και νέοι δημιουργοί με προβληματισμό για τη σχέση τέχνης και ζωής όπως η Τουρκάλα Μέρβε Μπέρκμαν και η Παλαιστίνια Αλάμ Σίμπλι.

ΙΝFΟ

Η έκθεση «Ώρες λειτουργίας» εγκαινιάζεται αύριο στις 18.00 στο κινέζικο εστιατόριο Rich Μan (Λεωνίδου 22).
Πληροφορίες στο τηλ. 210-5233.049 και στο http://www. rebeccacamhi. com

«Η πρόκληση ολοκληρώνει το έργο τέχνης»

Αν είναι πρόκληση για τον θεατή να βλέπει έργα τέχνης στο μίνι μάρκετ, ποια είναι η πρόκληση για τον καλλιτέχνη; «Για μένα πρόκληση ήταν το σημείο όπου θα τοποθετηθεί, στον σταθμό των λεωφορείων που καθημερινά φεύγουν και έρχονται από την Αλβανία», λέει στα «ΝΕΑ » ο Αλβανός καλλιτέχνης Αρμάντο Λουλάι- που «παίζει» με τη σημαία της πατρίδας του και έναν σκύλο, ενώ η Μέρβε Μπέρκμαν- που εκθέτει φωτογραφίες από την Τουρκία και την Ελλάδα- θεωρεί «πως η τελική απόφαση για την παρουσίαση των έργων αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση που ολοκληρώνει και το έργο».