Ακόμα πιο δεξιά η Γαλλία

Άνετη επικράτηση του Σαρκοζί

Ακόμη πιο δεξιά οδηγεί τη Γαλλία ο Νικολά Σαρκοζί μετά τη νίκη του στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών, με υποσχέσεις για ένα κράτος τάξης και ασφάλειας. Σε αυτό το κλίμα και με ένα διαφορετικό πολιτικό ύφος, η Σεγκολέν Ρουαγιάλ δεν μπορούσε παρά να περιοριστεί σε μια αξιοπρεπή εμφάνιση.

Άνετη ήταν η επικράτηση του κεντροδεξιού Νικολά Σαρκοζί με ποσοστό 53,29%, αφήνοντας πίσω του τη Σεγκολέν Ρουαγιάλ η οποία συγκέντρωσε 46,71%. Ο κληρονόμος του Ζακ Σιράκ πάντως δεν κατόρθωσε να σπάσει το ιστορικό ρεκόρ του Φρανσουά Μιτεράν, όπως έβαζαν στοίχημα οι οπαδοί του. Το 54,02% που είχε συγκεντρώσει ο σοσιαλιστής ηγέτης στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών του 1988 με αντίπαλο τον Ζακ Σιράκ παραμένει αξεπέραστο (άλλωστε δύσκολα θα βρει κανείς σήμερα ηγέτες τέτοιου διαμετρήματος, όχι μόνο στη Γαλλία αλλά και στην υπόλοιπη Ευρώπη).

Η Σεγκολέν Ρουαγιάλ δεν κατόρθωσε να πείσει τους περισσότερους Γάλλους (ούτε τις περισσότερες Γαλλίδες) να βάλουν για πρώτη φορά μια γυναίκα στο τιμόνι της χώρας τους. Οι ψηφοφόροι προτίμησαν τη σιδηρά πυγμή που τους έδειξε ο Σαρκοζί, από τις πιο μετριοπαθείς υποσχέσεις της σοσιαλίστριας υποψήφιας για τη διατήρηση του κοινωνικού κράτους.

Αποφασιστικό ρόλο στη νίκη του Σαρκοζί στον δεύτερο γύρο έπαιξαν οι ψηφοφόροι του ακροδεξιού Ζαν-Μαρί Λεπέν, οι οποίοι τον ψήφισαν μαζικά, ενώ οι ψηφοφόροι του Μπαϊρού μοιράστηκαν

ΦΟΒΟΙ ΓΙΑ ΤΑΡΑΧΕΣ

Επεισόδια ξέσπασαν χθες τη νύχτα στο Παρίσι αλλά και σε άλλες πόλεις από νεαρούς εναντίον του Σαρκοζί

περίπου εξίσου ανάμεσα στους δύο μονομάχους. Στη μονομαχία Σαρκοζί-Σεγκολέν η προσέλευση των ψηφοφόρων, σε ποσοστό 84,82%, ήταν από τις υψηλότερες στα εκλογικά χρονικά.

Ο Αμερικανός πρόεδρος Τζορτζ Μπους και ο Βρετανός πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ τηλεφώνησαν στον Νικολά Σαρκοζί και τον συνεχάρησαν για τη νίκη του. «Ο πρόεδρος Μπους προσβλέπει στη συνεργασία με τον νεοεκλεγέντα πρόεδρο Σαρκοζί καθώς θα συνεχίζουμε τη στενή συμμαχία μας», δήλωσε ο Γκόρντον Τζόντρο, εκπρόσωπος του αμερικανικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας. Από το γραφείο του Τόνι Μπλερ στο Λονδίνο ανακοινώθηκε ότι ο Βρετανός πρωθυπουργός συνεχάρη τηλεφωνικά τον Σαρκοζί, ενώ το ίδιο έκανε και η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ «για την πειστική εκλογική νίκη» του.

Στην πλατεία Βαστίλης
Το ερώτημα είναι τώρα ποιος από τους «δύο Σαρκοζί» που στάθηκαν μπροστά στους ψηφοφόρους θα εγκατασταθεί στο προεδρικό μέγαρο των Ηλυσίων Πεδίων. Θα είναι άραγε ο προσηνής νεωτεριστής που ξεκίνησε την προεκλογική εκστρατεία; Ή ο σκληροπυρηνικός δεξιός που την ολοκλήρωσε; Φόβοι για ταραχές στα φτωχά περίχωρα των γαλλικών μεγαλουπόλεων εκφράζονταν από νωρίς χθες μετά την γνωστοποίηση της νίκης του Σαρκοζί. Ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις είχαν προετοιμαστεί για μια βίαιη νύχτα από τους νεαρούς που το 2005 είχαν κάψει τα φτωχά προάστια και που ο Σαρκοζί είχε υποσχεθεί τη σκληρή τιμωρία τους. Πράγματι, επεισόδια ξέσπασαν τη νύχτα στην πλατεία Βαστίλλης στο Παρίσι, όπου εκατοντάδες νεαροί που φώναζαν συνθήματα κατά του Σαρκοζί συγκρούστηκαν με αστυνομικές δυνάμεις οι οποίες τους αντιμετώπισαν με δακρυγόνα. Παρόμοια βίαια επεισόδια έγιναν και στη Λυών, τη Νάντη και την Ρεν.

Πάντως, αν επαληθευτεί δημοσκόπηση που έδωσε χθες στη δημοσιότητα το ινστιτούτο Ιfop, από τις βουλευτικές εκλογές της 10ης Ιουνίου αναμένεται να αναδειχτεί στο πλευρό του Σαρκοζί και ένας δεξιός πρωθυπουργός, αφού η Δεξιά υπολογίζεται να συγκεντρώσει το 34% των ψήφων έναντι 29% του Σοσιαλιστικού Κόμματος.


«Οι Αμερικανοί φίλοι μας»

ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΣ την Αμερική αισθάνθηκε υποχρεωμένος να απευθύνει ο Νικολά Σαρκοζί στην επινίκια ομιλία του.

Μπροστά σε εκατοντάδες οπαδούς του που τον επευφημούσαν, είπε ότι «οι Αμερικανοί φίλοι μπορούν να υπολογίζουν στη φιλία μας. Θέλω να τους πω ότι η Γαλλία θα είναι πάντα στο πλευρό τους, όποτε τη χρειάζονται. Όμως θέλω να τους πω επίσης ότι φιλία σημαίνει να αποδέχεσαι ότι οι φίλοι μπορούν να έχουν διαφορετική άποψη». Ακόμη, προέτρεψε τους Αμερικανούς να αναλάβουν ηγετικό ρόλο στο ζήτημα των κλιματικών μεταβολών. Μετά την ανακοίνωση των πρώτων αποτελεσμάτων, η Σεγκολέν Ρουαγιάλ έσπευσε να παραδεχτεί την ήττα της. «Ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου», είπε, «τα περίπου 17 εκατομμύρια των ψηφοφόρων που με εμπιστεύτηκαν και μπορώ να καταλάβω την απογοήτευσή τους».


Ο «πρώτος μπάτσος» έγινε πρόεδρος

«Δεν θέλω να γίνω πρόεδρος· πρέπει να γίνω πρόεδρος», είχε πει κάποτε σε έναν βιογράφο του. Και τα κατάφερε. Στα 52 του χρόνια, ο Νικολά Σαρκοζί θα γίνει ο νεώτερος πρόεδρος της Γαλλίας.

O «μικρός Νικόλας» είναι ο πρώτος γιος μετανάστη που εισέρχεται θριαμβευτικά στο μέγαρο των Ηλυσίων Πεδίων. Πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια. Η απουσία του (Ούγγρου μετανάστη) πατέρα, ο οποίος αρνείται να στηρίξει οικονομικά την πρώην σύζυγό του και τα τρία παιδιά τους, θα στιγματίσει τη ζωή του. Το αίσθημα τού παρείσακτου, του «ξένου», θα χαλυβδώσει τον χαρακτήρα του. Σπουδάζει δικηγόρος και ανεβαίνει στην πολιτική κλίμακα του Συναγερμού για τη Δημοκρατία (RΡR), του κόμματος τού Ζακ Σιράκ, σκαλί σκαλί. Στα 28 του εκλέγεται δήμαρχος του Νεϊγί, ενός πλούσιου προαστίου του Παρισιού. Στα 34 του εκλέγεται βουλευτής. Στα 38 του γίνεται για πρώτη φορά υπουργός. Στα 50 του αποκτά ως υπουργός Εσωτερικών, εξαιτίας της «μηδενικής ανοχής» που πρεσβεύει, τον τίτλο τού «πρώτου μπάτσου της Γαλλίας». Και στα 52 του γίνεται ο πρώτος πρόεδρος της Γαλλίας που έχει γεννηθεί μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με όραμα να εξελιχθεί σε έναν νέο Σαρλ ντε Γκωλ και να δώσει πίσω στη χώρα που του προσέφερε «τα πάντα», την αυτοεκτίμηση, την οικονομική ισχύ και τη διεθνή επιρροή της.

Υπόσχεται να ενώσει τη Γαλλία
«Εμένα το σύνθημα της ζωής μου είναι η δράση» είπε στην αντίπαλό του, τη Σεγκολέν Ρουαγιάλ, στη διάρκεια της τηλεοπτικής μονομαχίας τους. Αυτό ακριβώς εκτιμούν σε αυτόν οι φίλοι του. Και αυτό ακριβώς φοβούνται οι εχθροί του. Υπόσχεται να ενώσει τη Γαλλία, στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας ωστόσο απευθύνθηκε στα πιο πρωτόγονα ένστικτα τής σκληροπυρηνικής Δεξιάς και της λευκής μεσαίας τάξης. Από τις 17 Μαΐου- ημέρα κατά την οποία θα παραλάβει τα κλειδιά των Ηλυσίων από τον άσπονδο φίλο του, Ζακ Σιράκ- και μετά, το έργο του δεν θα είναι καθόλου εύκολο. Η Γαλλία διέρχεται μια πρωτοφανή κρίση. Η οικονομία της καταγράφει τον χαμηλότερο ρυθμό ανάπτυξης στην Ευρώπη. Τα τελευταία 25 χρόνια το κατά κεφαλήν εισόδημα των Γάλλων πέρασε από την 7η στη 17η θέση της παγκόσμιας κατάταξης. «Οι Γάλλοι δεν εργάζονται αρκετά», λέει ο Σαρκοζί ξανά και ξανά. Ήταν ένας από τους πυλώνες της εκστρατείας του, οι πολίτες το εκτίμησαν. Οι ίδιοι πολίτες ωστόσο είναι διαβόητοι για την τάση τους να αντιστέκονται στις μεταρρυθμίσεις.

Ο Νικολά Σαρκοζί αναμένεται να επικρατήσει και στον «τρίτο εκλογικό γύρο»τις κοινοβουλευτικές εκλογές του Ιουνίου.

Μετά θα αρχίσουν τα προβλήματά του: μπορεί ολόκληρο το πολιτικό φάσμα της Γαλλίας να έχει μετατοπιστεί προς τα δεξιά, αυτό όμως δεν σημαίνει πως τα εργατικά συνδικάτα θα δεχθούν αδιαμαρτύρητα τις οικονομικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις που φιλοδοξεί να προωθήσει ο νέος πρόεδρος της Γαλλίας. Οι αναλυτές προβλέπουν ήδη έναν… «τέταρτο γύρο» για τον Σεπτέμβριο, με κινητοποιήσεις των συνδικάτων με αντικείμενο τα μέτρα που θα επιχειρήσει να περάσει η νέα κυβέρνηση μέσα στο καλοκαίρι. Και είναι βέβαιο πως ο Σαρκοζί θα αντιμετωπίσει και έναν «πέμπτο γύρο», το μόνο άγνωστο είναι το πότε: οι νεαροί μετανάστες των υποβαθμισμένων προαστίων δεν έχουν ξεχάσει ότι τους αποκάλεσε «αλήτες», ακόμα και το ελάχιστο κρούσμα αστυνομικής βίας μπορεί να πυροδοτήσει νέες ταραχές.


Θα δώσει αγώνα για να επιβιώσει

Μία τρίτη στη σειρά ήττα στις προεδρικές εκλογές είναι μεγάλη ήττα για τη γαλλική Κεντροαριστερά. Είναι όμως και «χαστούκι» για την ίδια προσωπικά την υποψήφια των Σοσιαλιστών Σεγκολέν Ρουαγιάλ, η οποία είχε αναγορεύσει σε «προσωπικό στοίχημα» τη νίκη της στις εκλογές. Τώρα, δίνει αγώνα για την πολιτική επιβίωσή της.

Ενώ η αυλαία των προεδρικών εκλογών πέφτει στη Γαλλία, ανοίγει ένας κύκλος έντονων συζητήσεων και άγριας διαμάχης στο εσωτερικό του Σοσιαλιστικού Κόμματος, γύρω από το τι έφταιξε για το χθεσινό εκλογικό αποτέλεσμα: έφταιξε η Σεγκολέν Ρουαγιάλ, επειδή έκανε «προσωπική της υπόθεση» την προεκλογική εκστρατεία του Σοσιαλιστικού Κόμματος; Έφταιξε, επειδή

ΤΗΝ ΠΡΟΔΩΣΑΝ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

Εναντίον της Σεγκολέν τάχθηκαν ακόμα και οι φεμινίστριες, που λογικά θα έπρεπε να τη στηρίζουν

ήταν τόσο αντισυμβατική και «αλλιώτικη» στην προσέγγισή της στον προεκλογικό στίβο, καθώς και επειδή κινήθηκε πολύ προς το πολιτικό «Κέντρο» αντί να παραμείνει αυστηρά μέσα στα πλαίσια της Κεντροαριστεράς; Ή μήπως ήταν- όπως ανέφερε η «Μοντ»- «χαμένη από την αρχή», εξαιτίας των παθολογιών, που τα τελευταία χρόνια μαστίζουν τη γαλλική Κεντροαριστερά, και της απροθυμίας πολλών εκ των ηγετικών προσώπων του Σοσιαλιστικού Κόμματος να στηρίξουν την υποψηφιότητα μιας γυναίκας, που έως πριν από 18 μήνες κινούνταν στις παρυφές του κόμματος, μιας «αουτσάιντερ»; Σε κάθε περίπτωση, μέρος της ευθύνης για την εκλογική αποτυχία φέρει και η ίδια η κ. Ρουαγιάλ. Άργησε να βρει την αληθινή πολιτική της φωνή ως σκληροτράχηλη, αλλά και συμπονετική σοσιαλίστρια «νέου τύπου». Επίσης, τις τελευταίες ώρες της μάχης για τη γαλλική προεδρεία κι έχοντας προσπαθήσει τα πάντα στην απόπειρά της να σταματήσει τη φαινομενικά αναπόφευκτη επέλαση του υποψηφίου της Δεξιάς Νικολά Σαρκοζί, η Σεγκολέν Ρουαγιάλ έπαιξε αυτό που- λανθασμένα, όπως αποδεικνύεται- ήλπιζε πως θα γινόταν ο κρυμμένος άσος της: τη θηλυκότητά της… Η Ρουαγιάλ τελικά «προδόθηκε» στην κάλπη, όχι από τους Κεντρώους, τους Σοσιαλιστές ή κάποιο άλλο πολιτικό μπλοκ, αλλά κυρίως από εκείνο το κομμάτι του εκλογικού σώματος που θα ανέμενε κανείς πως θα την υποστήριζε μαζικά: τις γυναίκες. Άγρια διαμάχη
Το φανερώνουν τα στοιχεία. Στον πρώτο γύρο των εκλογών, στις 22 Απριλίου, περισσότερες γυναίκες ψήφισαν τον Σαρκοζί (32%), παρά τη Σεγκολέν (28%). Οι γυναίκες που την ψήφισαν ήταν οι εργαζόμενες, νέες γυναίκες. Ωστόσο, οι ηλικίας άνω των 65 ετών γυναίκες ψήφισαν τον Σαρκοζί. Εναντίον της, όμως, τάχθηκαν ακόμα και οι φεμινίστριες, οι οποίες λογικά θα έπρεπε να τη στηρίζουν. Την επέκριναν για την «ηθικοπλαστική» στάση της υπέρ της μητρότητας και της οικογένειας και για τη μάχη της εναντίον της πορνογραφίας. Από σήμερα, πάντως, αναμένεται να ξεσπάσει άγρια διαμάχη στο εσωτερικό των Σοσιαλιστών, για την απόδοση ευθυνών για τη χθεσινή ήττα. Φαίνεται δύσκολο η κυρία Ρουαγιάλ να μπορέσει να παραμείνει ηγετική φιγούρα στο κόμμα, αν και στη χθεσινοβραδινή ομιλία της, κατά την οποία παραδέχτηκε την ήττα της, έδειξε αποφασισμένη να παραμείνει στο προσκήνιο. Αυτό, όμως, θεωρείται μάλλον απίθανο, ιδιαίτερα εν όψει του ότι η κ. Ρουαγιάλ -κυρίως- αλλά και ο ηγέτης των Σοσιαλιστών Φρανσουά Ολάντ ποτέ δεν ήταν αρεστοί σε μία σημαντική μερίδα του Σοσιαλιστικού Κόμμα- τος…


Δύσκολες ώρες για τους Σοσιαλιστές

ΓΕΓΟΝΟΣ είναι ότι η Σεγκολέν επιχείρησε στην προεκλογική της εκστρατεία να δώσει λύση σε πολλά από τα προβλήματα που το Σοσιαλιστικό Κόμμα δεν αντιμετώπισε: προσπάθησε να συμφιλιώσει τις κεντροαριστερές ιδέες με τις συντηρητικές οικογενειακές αξίες και παράλληλα να επιδείξει μία ρεαλιστική πρακτική αντιμετώπιση στη διακυβέρνηση. Επίσης, επιχείρησε ένα νέο «άνοιγμα» των Γάλλων Σοσιαλιστών στον Κεντρώο χώρο, προκειμένου να αντιμετωπίσει τη νέα εκλογική πραγματικότητα. Τα ζητήματα αυτά θα κληθεί από σήμερα να αντιμετωπίσει κατάματα το Σοσιαλιστικό Κόμμα, εάν δεν θέλει να οδηγηθεί σε διάσπαση ή σταδιακή ανυπαρξία. Ενδεικτική είναι η δήλωση που έκανε ο πρώην υπουργός Οικονομικών, εκ των ηγετικών στελεχών του Σοσιαλιστικού Κόμματος και αντίπαλος της Ρουαγιάλ για τη θέση του υποψηφίου των Σοσιαλιστών για τις προεδρικές εκλογές, Ντομινίκ Στρος Καν:

«Η Αριστερά ποτέ δεν ήταν τόσο αδύναμη, επειδή δεν έχει ακόμα εκσυγχρονιστεί. Τα τελευταία πέντε χρόνια αποτύχαμε να ανανεωθούμε…». Για λάθη και αοριστολογίες στην προεκλογική εκστρατεία των Σοσιαλιστών μίλησε και ο αρχηγός τους Φρανσουά Ολάντ, σύντροφος της Σεγκολέν Ρουαγιάλ.


«Περιφρονεί την Ευρώπη»

ΕΝΑ πανάκριβο τίμημα θα κληθεί να πληρώσει ο Νικολά Σαρκοζί, αν γίνει ο καλύτερος σύμμαχος του Τζορτζ Μπους, λέει ο Τόνι Τζουντ, ειδικός στην ιστορία της γαλλικής διανόησης και της γαλλικής Αριστεράς, στην εφημερίδα «Λιμπερασιόν». «Σύμφωνα με τον γαλλικό πολιτικό πολιτισμό, είναι αδιανόητο για έναν Γάλλο πολιτικό να μην τηρεί κριτική στάση έναντι των ΗΠΑ, ιδιαίτερα στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής», εξηγεί ο Βρετανός ιστορικός. Το στερεότυπο που επικρατεί στην Αμερική είναι πως η Γαλλία είναι μια σοσιαλιστική χώρα που το δυσλειτουργικό της σύστημα έχει αποτύχει, εξαιτίας της παγκοσμιοποίησης και της υψηλής ανεργίας. Όμως, αν κοιτάξει κάποιος τις διεθνείς στατιστικές με το μέτρο της ευημερίας, θα διαπιστώσει ότι η Γαλλία ξεπερνάει συστηματικά τις ΗΠΑ, λέει ο Τζουντ. Με μια μοναδική εξαίρεση: την υψηλή ανεργία. «Ο Σαρκοζί θα θελήσει να επιβάλει τις μεταρρυθμίσεις του επικαλούμενος τις ΗΠΑ, αλλά δεν μπορεί να πάρει για υπόδειγμα το αμερικανικό μοντέλο. Οι Γάλλοι δεν είναι πρόθυμοι να εγκαταλείψουν το γαλλικό σύστημα υγείας, κοινωνικής προστασίας και προστασίας των εργαζομένων. Ο Σαρκοζί δεν θα μπορέσει λοιπόν να αντιγράψει ό,τι είναι αμερικανικό». Σύμφωνα με τον Τόνι Τζουντ, ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι ο Σαρκοζί να προκαλέσει διαιρέσεις στην Ευρώπη στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, επειδή ακριβώς δεν δίνει δεκάρα για την Ευρώπη. «Δεν θα του κόστιζε ιδιαίτερα στο πεδίο της εσωτερικής πολιτικής να ευθυγραμμιστεί με τις ΗΠΑ σε ένα ζήτημα όπως το Παλαιστινιακό ή η Παγκόσμια Τράπεζα», λέει ο Τζουντ, «αλλά αυτό θα μπορούσε να εξασθενήσει την Ευρώπη, σε μία περίοδο που είναι επιτακτική ανάγκη να διαμορφώσει τη συλλογική της ταυτότητα στη διεθνή σκηνή».


Νέο ηγετικό δίδυμο ο Σαρκοζί με τη Μέρκελ

Ο ΝΙΚΟΛΑ Σαρκοζί και η Άνγκελα Μέρκελ είναι το νέο ηγετικό δίδυμο της Ευρώπης, στο οποίο ενδεχομένως να προσκολληθεί και ο διάδοχος του Τόνι Μπλερ στην πρωθυπουργία της Βρετανίας, Γκόρντον Μπράουν. Ύστερα από το γαλλικό και το ολλανδικό «Όχι» στο Ευρωσύνταγμα και δύο χρόνια αποτελμάτωσης, η Ένωση αναζητεί μέσα από τα πρόσωπα τον νέο προσανατολισμό της. Η Γαλλία, με τις προεδρικές εκλογές που ολοκληρώθηκαν χθες, άνοιξε τον δρόμο για τις αλλαγές. Ο 52χρονος Σαρκοζί εμφανίζεται περισσότερο ξεκάθαρος όσον αφορά αυτά που επιδιώκει για την Ευρώπη από τον Γκόρντον Μπράουν. Κατά την προεκλογική εκστρατεία του ετάχθη υπέρ μιας περισσότερο φιλελεύθερης και λιγότερο κοινωνικής Ένωσης και υπέρ μιας μίνι συνθήκης που θα καταρτιστεί γρήγορα και θα υποβληθεί στο γαλλικό Κοινοβούλιο. Δεσμεύτηκε για στενή συνεργασία με τη Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ και ενίσχυση του γαλλογερμανικού άξονα, ενώ για την Τουρκία έχει καταστήσει σαφές ότι θα πρέπει να βρίσκεται εκτός των συνόρων της Ε.Ε.

ΗΠΑ και Βρετανοί
Το πιο αδύνατο σημείο του Σαρκοζί είναι ότι έχει δηλώσει φίλος των Ηνωμένων Πολιτειών και υποστηρικτής του αμερικανικού οικονομικού μοντέλου. Επικρίθηκε μάλιστα σφοδρότατα από το αντίπαλο στρατόπεδο της σοσιαλίστριας Σεγκολέν Ρουαγιάλ για τη δήλωσή του ότι η Γαλλία επέδειξε αλαζονεία κατά την κρίσιμη περίοδο που οδήγησε στον πόλεμο του Ιράκ.

Μέχρι τα τέλη Ιουλίου αναμένεται να αναλάβει την πρωθυπουργία της Βρετανίας ο Γκόρντον Μπράουν. Φαινομενικά, ο Σαρκοζί και ο Μπράουν δεν μπορούν να αποτελέσουν ηγετικό ζευγάρι, αφού αντιπροσωπεύουν δύο αντίπαλα πολιτικά στρατόπεδα, την Κεντροδεξιά ο πρώτος και την Αριστερά ο δεύτερος. Έχουν όμως ένα κοινό στοιχείο: την απόφασή τους να αποφύγουν το δημοψήφισμα για το Ευρωσύνταγμα.

Σύμφωνα με τον Τσαρλς Γκραντ, διευθυντή του Κέντρου για τις Ευρωπαϊκές Μεταρρυθμίσεις, το νέο δίδυμο της Ευρώπης θα είναι ο Σαρκοζί και η Μέρκελ, που θα υποστηρίζονται από τον πρόεδρο της Κομισιόν Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο. Το δίδυμο αυτό, πάντως, μπορεί να εμφανίσει ρωγμές λόγω του οικονομικού εθνικισμού του Σαρκοζί ο οποίος έχει υποσχεθεί να προστατεύσει τη γαλλική βιομηχανία από ξένες εξαγορές.


Νεϊγί σιρ Σεν: Οι φίλοι του «Σαρκό» μένουν στο… γαλλικό Μανχάταν

ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ στη «χώρα του “Σαρκό”». Εδώ μπορεί να κάνει κανείς τζόγκινγκ τις νύχτες στο δάσος της Βουλώνης και να παρκάρει την Πόρσε του έξω από το σπίτι του. Έτσι κι αλλιώς, κανείς δεν πρόκειται να την προσέξει ανάμεσα σε τόσα πολυτελή αυτοκίνητα. Και το κυριότερο, κανείς δεν πρόκειται να την κάψει. Καλώς ήλθατε στο Νεϊγί σιρ Σεν (το Νεϊγί επί του Σηκουάνα), σε αυτό το γαλλικό Μανχάταν, το πλουσιότερο διαμέρισμα της χώρας, το κέντρο της οικονομικής ισχύος, μόλις δυο βήματα από το Παρίσι.

Το 78% των καλοβαλμένων κατοίκων του ψήφισε στον πρώτο γύρο τον Σαρκοζί.

Εδώ δεν φαίνονται οι φτωχοί, όπως στα υποβαθμισμένα προάστια του Παρισιού, ούτε οι μετανάστες. Εδώ κατοικοεδρεύουν ο Ντασό, ο Ροτσίλντ, ο Λαγκαρντέρ, ο Αρνό, ο Μπουιγκί, πατέρες και γιοι των πιο ισχυρών οικογενειών της Γαλλίας- βιομήχανοι μόδας, όπλων, αεροναυτικής, εκδόσεων, εφημερίδων, τηλεόρασης. Και είναι όλοι τους φίλοι του Σαρκοζί, σύντροφοί του τα Σαββατοκύριακα, ενθουσιώδεις υποστηρικτές της εκστρατείας του για την κατάκτηση του μεγάρου των Ηλυσίων Πεδίων. Άλλοι από αυτούς ήταν μάρτυρες στους δύο γάμους του και νονοί των παιδιών του. Άλλοι του άνοιξαν τις πόρτες των εφημερίδων, των τραπεζών, των γκουρού των δημοσίων σχέσεων. Και άλλοι επένδυσαν κεφάλαια σε εφημερίδες όπως η «Λε Μοντ» και η «Λιμπερασιόν» για χάρη του.

Η «χώρα του “Σαρκό”», το Νεϊγί, υπήρξε το εργαστήριο από όπου άρχισε να εφαρμόζει το σχέδιό του, που σήμερα υλοποιείται. Εκεί σχημάτισε την πρώτη ομάδα των πιστών του συμβούλων- πολλοί από αυτούς θα τον ακολουθήσουν τώρα και στα Ηλύσια. Σύντομα θα ακούσουμε να μιλούν για τον νέο υπουργό Εσωτερικών, τον νέο αρχηγό της Αστυνομίας, ίσως και για τον νέο διευθυντή κάποιας εφημερίδας. Τα ονόματά τους; Το πιθανότερο είναι ότι θα τα βρει κανείς στις φωτογραφίες του Σαρκοζί με τις παρέες του στο Νεϊγί σιρ Σεν.


Το πρόγραμμα του νέου προέδρου

Οικονομία/ Απασχόληση
ΑΠΑΛΛΑΓΗ των υπερωριών από φόρους και εισφορές κοινωνικής ασφάλισης ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ των «χρυσών αλεξίπτωτων», των ιλιγγιωδών μπόνους που λαμβάνουν υψηλόβαθμα στελέχη στρατηγικών επιχειρήσεων ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ του ορίου συνταξιοδότησης στα 60 και του 35ώρου εργασίας ως κατώτατα και όχι ως ανώτατα όρια ΠΕΡΙΚΟΠΗ του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων ΜΕΙΩΣΗ του δημοσίου ελλείμματος κάτω του 60% του ΑΕΠ εντός πενταετίας Νόμος και τάξη/ Μετανάστευση
ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ κατώτατων ποινών για τους υπότροπους παραβάτες, αυστηρότερες ποινές για τους ανήλικους ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ της λαθρομετανάστευσης, στόχος η επιλεκτική μετανάστευση ικανών εργατών ΙΔΡΥΣΗ υπουργείου Μετανάστευσης και Εθνικής Ταυτότητας Κράτος πρόνοιας/ Κοινωνική πολιτική
ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΗ γενναιόδωρων συντάξεων στους τομείς των μεταφορών και της ενέργειας με τα ισχύοντα στο υπόλοιπο δημόσιο ΥΙΟΘΕΤΗΣΗ της «πολιτικής ένωσης» για τους ομοφυλόφιλους, δεν θα επιτρέπεται όμως ο γάμος ούτε η υιοθεσία ΕΥΡΕΣΗ στέγης για όλους τους αστέγους εντός διετίας Εξωτερική πολιτική
Ευρώπη
ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ Οικονομίας να πιέσουν την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) να κάνει φτηνότερο το ευρώ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ της Τουρκίας στην Ε.Ε., υπέρ μιας στρατηγικής συνεργασίας με τη χώρα ΑΝΑΣΤΟΛΗ έναρξης νέων ενταξιακών διαπραγματεύσεων ΥΠΕΡ ενός απλοποιημένου Ευρωσυντάγματος το οποίο θα επιμηκύνει τη θητεία των εναλλασσόμενων προεδριών, θα δημιουργεί θέση Ευρωπαίου υπουργού Εξωτερικών, θα επεκτείνει το σύστημα ειδικής πλειοψηφίας σε θέματα δικαιοσύνης και μετανάστευσης, θα ενισχύσει το Ευρωκοινοβούλιο Ιράν
ΤΟ ΙΡΑΝ ΔΕΝ μπορεί να αποκτήσει πυρηνικά όπλα· αν αρνηθεί να συμμορφωθεί, ο ΟΗΕ να επιβάλει επιπλέον κυρώσεις.

ΗΠΑ
«ΒΑΘΙΑ, ειλικρινή, γερή» σχέση με την Ουάσιγκτον, όμως οι ΗΠΑ πρέπει να μάθουν να δέχονται την κριτική και να κάνουν περισσότερα για την καταπολέμηση του φαινομένου του θερμοκηπίου