Βαφτιστήρι στο Μπανγκλαντές με 20 ευρώ τον μήνα

«Οι πολίτες έχουν τη δύναμη να κάνουν σημαντικές αλλαγές. Ιδίως εμείς οι Έλληνες είμαστε πάντα κοντά σε αυτούς που μας χρειάζονται. Γι΄ αυτό έγινα ανάδοχος ενός φτωχού κοριτσιού που ζει χιλιόμετρα μακριά».

Η κ. Μένη Τζαμαλούκα είναι συνταξιούχος και τα τελευταία 7 χρόνια είναι ανάδοχος της μικρής Σουλτάνας από το Μπανγκλαντές. Η απόσταση δεν φαίνεται να είναι εμπόδιο αφού όπως αναφέρει επικοινωνούν συχνά- με γράμματα και κάρτες. Στέλνει δε 132 ευρώ κάθε εξάμηνο στην κοινότητα όπου μένει το μικρό κορίτσι, με στόχο την εξάλειψη της φτώχειας και της πείνας. «Γνωρίζω ότι αρκετοί δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να προσφέρουν κάποιο χρηματικό ποσό για τον σκοπό αυτό. Επίσης, υπάρχουν

ΑΛΜΑΤΑ

Το 1998 χίλιοι Έλληνες έστελναν χρήματα σε φτωχές οικογένειες. Το 2006 έφθασαν τις 31.943

πολλοί που έχουν την οικονομική ευχέρεια, αλλά δεν το κάνουν. Με μία καλή διαχείριση των χρημάτων και με τη σκέψη ότι βοηθάμε φτωχούς ανθρώπους, τα 20 ευρώ το μήνα θα φαίνονται λίγα», συμπληρώνει.

Ευαισθητοποίηση
Το παράδειγμα της κ. Τζαμαλούκα ακολουθούν πολλοί Έλληνες. Το 1998 οι συμμετοχές στα δύο βασικά προγράμματα της οργάνωσης Αction Αid, την «Αναδοχή Παιδιού» και τον «Πολίτη του Κόσμου», δεν ξεπερνούσαν τις 1.000. Μέσα σε πέντε, μόλις, χρόνια η αύξηση του αριθμού των μελών ήταν εντυπωσιακή, αφού οι υποστηρικτές έγιναν 23.182 και το 2006 καταμετρήθηκαν στις 31.943. «Βλέπουμε λοιπόν ότι το ενδιαφέρον του κόσμου για το παγκόσμιο πρόβλημα της φτώχειας συνεχώς αυξάνεται και πιστεύουμε ότι αν ενώσουμε τις φωνές μας, μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά. Ακόμα κι αν το ελληνικό κράτος δεν βοηθά», αναφέρει η κ. Έλλη Θούα, υπεύθυνη επικοινωνίας στην οργάνωση. Σχεδόν 140.000 Έλληνες έχουν ενισχύσει τη δράση της μη κυβερνητικής οργάνωσης Γιατροί χωρίς Σύνορα από την ίδρυση του ελληνικού τμήματος το 1990 έως σήμερα. Όπως τονίζουν οι υπεύθυνοι της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης, αυτή τη στιγμή πάνω από 2.000 δωρητές υποστηρίζουν οικονομικά το έργο της σε μηνιαία βάση ενώ ένας δωρητής προσφέρει κατά μέσο όρο 40 ευρώ τον χρόνο. Τσιγκουνεύεται
Ωστόσο, το ελληνικό κράτος δεν είναι το ίδιο γενναιόδωρο. Σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία που δημοσίευσε ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), το 2006 η χώρα μας έδωσε οικονομική βοήθεια 306 εκατομμυρίων ευρώ σε φτωχές χώρες, τρία εκατομμύρια λιγότερα από την προηγούμενη χρονιά. Το 2005 οι κυβερνήσεις των ευρωπαϊκών κρατών δεσμεύθηκαν ότι ώς το 2015 θα δίνουν το 0,7% του Ακαθάριστου Εγχώριου Εισοδήματος ως βοήθεια σε χώρες της Ασίας και της Αφρικής που έχουν ανάγκη. Για να επιτευχθεί μάλιστα αυτό συμφωνήθηκε ώς το 2006 να δίνουν το 0,33% και ώς το 2010 το 0,51%. Η Ελλάδα, όμως, όχι μόνο δεν κατάφερε να υλοποιήσει τον πρώτο στόχο, αλλά μείωσε το ποσοστό από 0,17% το 2005 σε 0,16% το 2006.


Οι Έλληνες ξεπέρασαν το κράτος

ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΕ περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, οι Έλληνες πολίτες ξεπέρασαν την κρατική οικονομική βοήθεια.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το τσουνάμι στην Νοτιοανατολική Ασία τον Δεκέμβριο του 2004. Μέσα στην πρώτη εβδομάδα συγκεντρώθηκαν περίπου 500.000 ευρώ από απλούς πολίτες. Στην συγκεκριμένη περίπτωση πάντως, η ελληνική κυβέρνηση πρόσφερε τη μικρότερη οικονομική βοήθεια, μόλις 400.000 ευρώ, τη στιγμή που χώρες όπως η Ιαπωνία και η Μεγάλη Βρετανία έδωσαν 500 και 95 εκατομμύρια ευρώ αντίστοιχα.