[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] … μέρα Μαγιού σε χάνω

Η 1η ΜΑΗ αποτελεί ημέρα μνήμης και αγώνα για τους καταπιεσμένους και αδικημένους του πλανήτη, οι οποίοι 121 χρόνια μετά την εξέγερση του Σικάγου συνεχίζουν να παλεύουν για τα ίδια αιτήματα. Αλλά για ποια εργατικά δικαιώματα και διεκδικήσεις να γράψεις, όταν σήμερα τα συνδικάτα πνέουν τα λοίσθια, αγκιστρωμένα στο κομματικά άρματα; Όταν η αγορά εργασίας θυμίζει γαλέρα με κωπηλάτες τη γενιά των 700 ευρώ;

Όταν κανείς δεν αντιδρά, δεν φωνάζει, δεν κινητοποιείται, αλλά μένουμε αναπαυμένοι στον μικρόκοσμο του «εγώ», καθηλωμένοι στην τηλεοπτική πολυθρόνα, «αιχμάλωτοι» της τηλεοπτικής τρομοκρατίας; Πού είναι οι διαδηλώσεις και τα ογκώδη συλλαλητήρια; Πού είναι η κοινωνική αλληλεγγύη; Γιατί τέτοια άπνοια, τέτοια σιωπή, και μάλιστα σε μια περίοδο όπου οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, αλλά και οι άνεργοι βρίσκονται σε εξαιρετικά δυσμενή θέση όσον αφορά τα ασφαλιστικά, εργασιακά και οικονομικά τους δικαιώματα; Άλλωστε, τα αποτελέσματα της κυβερνητικής οικονομικής πολιτικής τα γευόμαστε όλοι. Δουλεύουμε περισσότερο, πληρωνόμαστε λιγότερο, η Εφορία και η ακρίβεια τρώνε τις όποιες αυξήσεις στους μισθούς, ενώ ο υπερδανεισμός έχει φθάσει στο κόκκινο. Ο Έλληνας μισθωτός δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο την καθημερινή ανασφάλεια στην εργασία του, το κύμα των απολύσεων, την πρωτοφανή έκρηξη της ακρίβειας στην αγορά, αλλά και τη μείωση του εισοδήματός του. Επιπροσθέτως, αναγκάζεται να προσφύγει στον δανεισμό για να τα φέρει βόλτα. Σε χειρότερη μοίρα βρίσκονται οι συνταξιούχοι, καθώς και οι νεοεισερχόμενοι στην αγορά εργασίας, οι οποίοι συμβιβάζονται με τους κατώτατους μισθούς αντιμέτωποι με σωρεία παραβάσεων της εργατικής νομοθεσίας. Γίναμε σαν τις μηχανές που όλο δουλεύουν χωρίς προοπτική. Μας έφεραν λοιπόν στο αμήν. Η ανισοκατανομή των εισοδημάτων είναι η φιλοσοφία της οικονομικής τους πολιτικής. Μια μακροχρόνια νεοφιλελεύθερη, αντεργατική πολιτική, μια κυβέρνηση η οποία μονομερώς και άδικα παίρνει αποφάσεις και μέτρα που πλήττουν τους αδυνάτους και τους φτωχούς, ενώ ευνοούν τους ισχυρούς και τους πλουσίους. Και όχι μόνο. Η ανεργία κάνει θραύση στους νέους και στις γυναίκες ενώ σύντομα θα υπάρξουν και ανατροπές στο ασφαλιστικό καθεστώς. Και μέσα σε αυτό το θολό τοπίο προστέθηκαν τα γαλάζια τρωκτικά που λεηλάτησαν τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων. Παντού μίζες, λαμόγια, κολλητοί, κουμπάροι, αναξιοκρατία.

Είναι η Ελλάδα που παραδίδουμε στα παιδιά μας. Για ποια, λοιπόν, επέτειο Εργατικής Πρωτομαγιάς να γράψεις;