«Ο Ίψεν χρειάζεται ηθοποιούς με καθαρό ποινικό μητρώο»

Το προτελευταίο έργο του Χένρικ Ίψεν «Τζον Γαβριήλ Μπόρκμαν» θα παρουσιάσει στο θέατρο «Άλμα» η Κατερίνα Μαραγκού με τον Γιώργο Μιχαλακόπουλο στον ομώνυμο ρόλο και στη σκηνοθεσία
Το δράμα της ωριμότητας του Χένρικ Ίψεν «Τζον Γαβριήλ Μπόρκμαν» θα παρουσιάσει τον επόμενο χειμώνα στο θέατρο «Άλμα» η «Σύγχρονη Θεατρική Σκηνή» της Κατερίνας Μαραγκού- η οποία θα κρατήσει τον ρόλο της Έλα Ρεντχάιμ, γυναικαδελφής του Μπόρκμαν και παλιού του έρωτα- και του Βίλη Ανδρέου που κάλεσαν στο θέατρό τους «Άλμα» τον Γιώργο Μιχαλακόπουλο να σκηνοθετήσει το έργο και να ερμηνεύσει τον ομώνυμο ρόλο- έναν ρόλο που έχουν σημαδέψει προπολεμικά ο Αιμίλιος Βεάκης και, πιο πρόσφατα, ο Αλέξης Μινωτής.

Ο Μπόρκμαν του Ίψεν, γιος μεταλλωρύχου, που ονειρεύτηκε πλούτη και δύναμη και φιλοδόξησε να πάρει στην εξουσία του τις κρυμμένες δυνάμεις της γης, ήταν ένας διευθυντής τράπεζας που έκανε μια μεγάλη κατάχρηση χωρίς ταπεινά ελατήρια αλλά με τον σκοπό να χρησιμοποιήσει τις καταθέσεις για να δημιουργήσει μεγάλες επιχειρήσεις. Τα μεγαλεπήβολα σχέδιά του ναυάγησαν όταν ένας δήθεν έμπιστος φίλος του αλλά και ερωτικός αντίζηλός του τον πρόδωσε και ο Μπόρκμαν βρέθηκε στη φυλακή.

Στο έργο που διαδραματίζεται σε μια νύχτα, ο Μπόρκμαν ελεύθερος πια αλλά συντριμμένος- «ένας Ναπολέοντας που από την πρώτη μάχη τον σακάτεψε ένα βόλι»- ζει έγκλειστος σε μια δική του φυλακή (τη σοφίτα του σπιτιού του) με την ελπίδα να ξαναπλάσει τη ζωή του. Αλλά είναι αργά.

«Είναι ένα έργο δυνατό, στέρεο αλλά και πολύ σύγχρονο», λέει η Κατερίνα Μαραγκού. «Το επιλέξαμε γιατί θέλουμε να επιστρέψουμε σ΄ ένα δυνατό κλασικό ρεπερτόριο. Δεν θα το ανεβάζαμε, πάντως, αν δεν είχαμε τον Γιώργο Μιχαλακόπουλο». Και για τον ρόλο της: «Η Έλα, όπως και όλοι αυτοί οι κλασικοί ρόλοι, δεν θα πω το κοινότοπο ότι είναι ρόλος πολυδιάστατος. Είναι ρόλος βαθύς. Όπως και όλο το έργο. Που έχει ένα μεγάλο βάθος χωρίς να είναι βαρύγδουπο. Πρέπει να δουλευτεί έτσι που να ψάξεις όλες τις γωνίες και όλες τις καμπύλες του».

«Ήταν ένα έργο και ένας ρόλος που πάντα είχα στο στόχαστρο. Η Κατερίνα Μαραγκού και ο Βίλης Ανδρέου μου προσφέρουν τη δυνατότητα να τα κάνω πράξη με ένα σπουδαίο, ελπίζω, επιτελείο», προσθέτει ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος .

Το έργο, προτελευταίο του Ίψεν, που πρωτοανέβηκε το 1897, στην Ελλάδα πρωτοπαρουσιάστηκε από το νεοπαγές, τότε, Εθνικό Θέατρο, τη σεζόν 1933-΄34, σε σκηνοθεσία Φώτου Πολίτη, με τον Αιμίλιο Βεάκη, Έλα την Ελένη Παπαδάκη και Γ κούνχιλντ την Κατίνα Παξινού.

Έκτοτε, ανέβηκε από τον Κάρολο Κουν και το «Θέατρο Τέχνης» στο θέατρο «Αλίκης» το 1948΄49 με τον Λυκούργο Καλλέργη, από το ΚΘΒΕ το 1961-΄62 σε σκηνοθεσία Πέλου Κατσέλη με τον Ιορδάνη Μαρίνο και το 1988-΄89, σε σκηνοθεσία Βασίλη Βαφέα με τον Δημήτρη Καρέλλη, άλλες δύο φορές από το Εθνικό- το 1975-΄76 από τον Αλέξη Μινωτή και το 1992-΄93 από τον Γιάννη Βεάκη με τον Άγγελο Αντωνόπουλο- και απ΄ το «Μοντέρνο Θέατρο» του Γιώργου Μεσσάλα στο «Αλκυονίς», σε σκηνοθεσία του και με τον ίδιο στον ομώνυμο ρόλο, το 200 1-΄02.

Στο θέατρο «Άλμα», το όγδοο ελληνικό ανέβασμα του «Τζον Γαβριήλ Μπόρκμαν» θα γίνει σε καινούργια μετάφραση Ερρίκου Μπελιέ και με σκηνικά Απόστολου Βέττα. Οι συζητήσεις για τους υπόλοιπους συντελεστές της παράστασης και τη συμπλήρωση της διανομής βρίσκονται σε εξέλιξη.
«Είναι Θέατρο με Θήτα κεφαλαίο»

«Είναι ένα έργο επικό», λέει ο σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής της παράστασης Γιώργος Μιχαλακόπουλος. «Όταν μιλούν για τον Ίψεν αναφέρονται συνήθως στην τεχνική του διαλόγου του και της δραματικής ανάπτυξης του μύθου του. Όμως πρέπει να προσέξουμε την αλήθεια του, τις σπάνιας δύναμης εξάρσεις και εκρήξεις του, τις δραματικές συγκρούσεις του που είναι αποτέλεσμα εσωτερικής πάλης. Πολύ τακτικά, επίσης, χρησιμοποιεί μια εναγώνια σιωπή που, ίσως, μόνο στον Τσέχοφ βρίσκεις. Με γοητεύουν και οι πολύ καλά χτισμένοι ήρωές του και οι σχέσεις τους. Είναι Θέατρο. Με θήτα κεφαλαίο. Που απαιτεί από τους υποκριτές μια “προϋπηρεσία”. Να έχουν ασκήσει τα μέσα τους, να έχουν εφόδια στα “σακίδιά” τους. Να ξέρουν να χειρίζονται τον λόγο και τα προσωπικά τους αισθήματα, να μπορούν να αποδεσμεύονται και να βγάζουν την προσωπική τους αλήθεια που θα αρδεύσει τους ήρωες που θα αναλάβουν. Χρειάζονται ηθοποιοί με καθαρό ποινικό μητρώο».