Πρωτάθλημα κιθάρας δίχως… κιθάρες
Αεροκιθαρωδός εκστασιασμένος επί σκηνής. «Το πάθος είναι που μετράει». Πόσο θα πείσει τους θεατές ότι και αν είχε κιθάρα στα χέρια του έτσι θα έπαιζε;
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά Τα έδωσαν όλα στη σκηνή. Δεκαπέντε νέοι έδωσαν ρεσιτάλ κιθάρας… χωρίς κιθάρα στο πρώτο φεστιβάλ Αir Guitar στην Αθήνα, με στόχο το παγκόσμιο πρωτάθλημα
Τα δάχτυλα, ταχύτατα, ανεβοκατέβαιναν στις χορδές. Κι εκείνες είχαν «ανάψει». Ήχοι σκληροί. Ροκ, γκλαμ ροκ, ντεθ μέταλ. Οι σολίστες σε κατάσταση έκστασης, οι φαν παραληρούσαν. Οι ηλεκτρικές κιθάρες θα έβγαζαν φωτιές, αν υπήρχαν!
«Φίλε, αν δεν φύγω από δω με την κιθάρα Gibson με τις υπογραφές των Ιron Μaiden, δεν ξέρω τι θα γίνει», έλεγε ο Δημήτρης Ζαζιρέι. Με την ίδια ζέση έπαιξε και η Super Κaterina (Γεωργουδάκη).
Με τενοντίτιδα έπαιξε ο Μιχάλης Καραμολέγκος, δάσκαλος κιθάρας. Κίνητρο η κιθάραέπαθλο στον διαγωνισμό- «είναι θεϊκή και κάνει 1.300 ευρώ»- αλλά και η δωρεάν μπίρα για όποιον πήρε μέρος στον διαγωνισμό, τόνισε.
Ποιοι είναι; Τολμηροί δεξιοτέχνεςμαζί με άλλους 12αεροκιθαρωδοί. Δηλαδή έπαιξαν κιθάρα με… άδεια χέρια! Μόνο τους εφόδιο- αν και όχι απαραίτητο- το CD με το τραγούδι που διάλεξαν και με το οποίο έλαβαν μέρος στον πρώτο διαγωνισμό air guitar. Όσοι δεν είχαν το δικό τους CD απευθύνονταν στον DJ με την πλούσια δισκοθήκη.
Ανέβηκαν στη σκηνή, ένας ένας. Και τα ΄δωσαν όλα ξεσηκώνοντας περίπου 600 άτομα που είχαν γεμίσει ασφυκτικά υπόγειο ροκ κλαμπ των Εξαρχείων. Πρόβες δεν έκαναν. Περιττό.
LΙΝΚ
Εκείνο που μέτρησε ήταν το πάθος, η πειστικότητα, η ακρίβεια και ο ενθουσιασμός που προκάλεσαν σε εκείνους που πήγαν να παρακολουθήσουν, κατ΄ αρχάς από περιέργεια, τον πανελλήνιο διαγωνισμό.
Δεν πρέπει να έχει κάποιος γνώσεις μουσικής, να παίζει κιθάρα, ρώτησα. «Εκείνο που μετράει είναι το ταλέντο. Και να μη μασάς. Να ανέβεις στην πίστα και να ξεσηκώσεις τον κόσμο», με κατατοπίζει ο Νώεκαλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Γιάννη Χρυσανθακόπουλου, από τη Γλυφάδα, φοιτητή στο Οικονομικό. Στην πορεία, μιλώντας με τους υποψηφίους για τον τελικό της Φινλανδίας, διαπίστωσα πως όλοι έχουν κάνει σπουδές κιθάρας ή είναι αυτοδίδακτοι.
«Παίζω ηλεκτρική κιθάρα περίπου μια πενταετία. Ήρθα για τη φάση και με δήλωσαν», έλεγε ο Γιάννης Χριστοδούλου από τα Βριλήσσια. Για ποιο λόγο πήρε μέρος στον διαγωνισμό. «Κοίτα, την κιθάρα της ζωής μου εγώ τη βρήκα. Μια κρεμ Feder Stratocaster. Τώρα αν τα καταφέρω, καλό θα είναι το ταξίδι στη Φινλανδία. Μάλιστα έχω συνεννοηθεί μ΄ ένα άλλο παιδί να κάνουμε τράμπα. Αν κερδίσω θα του δώσω την κιθάρα, που τη θέλει σαν τρελός και θα πάω το ταξίδι».
Έχει σημασία η κίνηση των δακτύλων, το σπάσιμο του καρπού; Να δημιουργείται η αίσθηση στον άλλο που βλέπει ότι εκείνος που είναι πάνω στη σκηνή είναι σα να έχει στα χέρια του κιθάρα; «Λεπτομέρειες. Το θέμα είναι το σόου. Να φερθείς σαν κιθαρίστας», εξηγεί ο Δημήτρης- Ιron Judas Ζαζιρέι από τη Νέα Πεντέλη που «τα βρήκε» με τον Γιάννη Χριστοδούλου. Αν κέρδιζε εκείνος θα κρατούσε την κιθάρα και θα έδινε στον Γιάννη το ταξίδι. Για τον Ιron Judas δεν τίθεται το δίλημμα κιθαρίστας ή ντράμερ. «Κιθαρίστας. Αν σου αρέσει, υπάρχουν πολύ δύσκολα κομμάτια που παίζοντάς τα εξελίσσεσαι».
«Επόμενη διαγωνιζόμενη η Super Κaterina», ανήγγειλε η παρουσιάστρια. Πανζουρλισμός από κάτω. Με μπεζ στρατιωτικό παντελόνι και αμάνικη μπλούζα με παγιέτες που σχημάτιζαν την αγγλική σημαία η 
Νικητής του 1ου, επί ελληνικού εδάφους, διαγωνισμού air guitar αναδείχθηκε ο 16χρονος Πέτρος- Μuruth the Βarbarian- Σταθάτος.
Ραντεβού στη Φινλανδία 
Google news
