Εναλλακτικά Οι αλπινιστές

Ο ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ κάνει καμιά φορά ποδήλατο στον Σχινιά. Όπως και ο Θόδωρος Ρουσόπουλος στο Μικροχώρι. Ο Γιώργος Αλογοσκούφης παίζει τένις και ο Πέτρος Δούκας γκολφ. Είναι άγνωστο αν ο Σάββας Τσιτουρίδης επιδίδεται σε κάποιο σπορ. Αυτό που είναι μάλλον γνωστό είναι ότι ουδείς εκ των προαναφερθέντων κάνει ορειβασία. Σιγά-σιγά όμως αντιλαμβάνονται πως η πολιτική τους κατάσταση μοιάζει με τους αλπινιστές. Αναρριχώνται στο φαλακρό βουνό των ομολόγων δεμένοι ο ένας με τον άλλον και μάλιστα με το ίδιο σχοινί. Αυτό προσδιορίζει και την τύχη τους. Αν γλιστρήσει ο πρώτος- που δεν μπορεί να είναι άλλος παρά ο Πρωθυπουργός- πέφτουν όλοι. Αν στραβοπατήσει κάποιος άλλος πιο πίσω στη γραμμή, η μόνη λύση είναι να κοπεί εγκαίρως το σχοινί. Δύο είναι οι αδύναμοι ορειβάτες στην παρέα. Ο Τσιτουρίδης και ο Δούκας. Μόνο που στην πολιτική, όπως και στο βουνό, η απόφαση να αφήσεις κάποιον να γκρεμιστεί στο κενό ούτε εύκολη είναι ούτε χωρίς κινδύνους για τους άλλους.

Τίποτε δεν είναι το ίδιο στην κυβέρνηση μετά τα ομόλογα. Το κυριότερο πρόβλημα είναι ο εκλογικός σχεδιασμός. Κορυφαίοι υπουργοί επιμένουν ότι «οι κάλπες πάνε πίσω», τοποθετώντας τις εκλογές τον Οκτώβριο. Ωστόσο, η πρωθυπουργική ορειβασία είναι δύσκολη, τα πόδια βαραίνουν και το οξυγόνο λείπει. Όσο περνά ο καιρός, η Ν.Δ. απλώς παγιώνει την αρνητική της εικόνα. Εξ ου και σε κάποιες εσωτερικές ενδοκυβερνητικές συνομιλίες αρχίζει να ακούγεται ξανά ο Ιούνιος. Είναι μια προοπτική που λαμβάνει σοβαρά υπόψην το ΠΑΣΟΚ. Εξ ου και τα ανεβασμένα ντεσιμπέλ στις ομιλίες του Γιώργου Παπανδρέου και στις δηλώσεις του Πέτρου Ευθυμίου. Ασχέτως του πότε θα γίνουν τελικά οι εκλογές η χώρα βρίσκεται ήδη σε προεκλογική περίοδο- κι αυτό είναι βλαπτικό για την κυβερνητική παράταξη.

ΠΑΡΑ ΤΗΝ εξωτερική εικόνα ηρεμίας, ο Πρωθυπουργός αναφέρεται ανήσυχος και εξαιρετικά κινητικός. Έχει επίσης άμεση εικόνα- και εμπλοκή- στους χειρισμούς. Ο Καραμανλής σκέφτηκε σοβαρά πριν από το Πάσχα το ενδεχόμενο να αποκόψει τον Σάββα Τσιτουρίδη. Τελικώς, δεν το αποφάσισε. Δύσκολα θα αποφασίσει και ανασχηματισμό. Τον προηγούμενο τον μέτραγε δύο μήνες για να καταλήξει, όπως λέει στέλεχος της Ν.Δ., «στην αντικατάσταση του Τσιαρτσιώνη από τον Καλαντζή». Ωστόσο, η άλλη αλλαγή που έκανε ο Καραμανλής στις 14 Φεβρουαρίου του 2006, ήταν η ολική επαναφορά του Τσιτουρίδη στην κυβέρνηση. Συνομιλητές του Πρωθυπουργού δεν αρνούνται ότι «ο Καραμανλής κινδυνεύει να χρεωθεί προσωπικά τον Σάββα». Παρ΄ όλα αυτά, μια γενικευμένη και προεκλογική αλλαγή χαρτοφυλακίων θα προκαλούσε νευρική κρίση σε μια ήδη διαταραγμένη παράταξη.

Πρόβλημα ισορροπιών υπάρχει ούτως ή άλλως. Ένα χρόνο πριν από τη λήξη της τετραετίας, ο Πρωθυπουργός περιβάλλεται από καψαλισμένα πρόσωπα. Ο Παυλόπουλος υπέστη το σοκ του βασικού μετόχου και ο Ρουσόπουλος τη φθορά της εκπροσώπησης. Ο Σιούφας την περιπέτεια με τον Παλαιοκρασσά στη ΔΕΗ. Ο Αλογοσκούφης την απογραφή και τώρα τα ομόλογα. Ο Τσιτουρίδης θεωρείται τελειωμένος. Ο Βουλγαράκης προσπαθεί να επουλώσει τις πληγές των υποκλοπών στο Πολιτισμού. Ο Μπασιάκος, ούτως ή άλλως περιθωριακός, ήταν υπό αντικατάσταση στον ανασχηματισμό. Η παραμονή Κεφαλογιάννη στο Ναυτιλίας προκαλεί γενική απορία. Η Μαριέττα έχει φθαρεί σε ατελέσφορους εκπαιδευτικούς πολέμους. Και ο Σπήλιος Σπηλιωτόπουλος λαχάνιασε νωρίς στο Άμυνας.

Ποιοι μένουν; Ο Σουφλιάς, η Μπακογιάννη και ο Αβραμόπουλος. Τρία πρόσωπα που οι Καραμανλικοί αντιμετωπίζουν με παραδοσιακή καχυποψία. Όλοι- και κυρίως η Ντόρα και ο Δημήτρης- εμφανίζονται βασιλικότεροι του βασιλέως. Ουδείς όμως είναι φυσικός σύμμαχος του Καραμανλή. Κάπως έτσι ο Πρωθυπουργός κινδυνεύει να περάσει από την πολιτική κυριαρχία- που διατυμπανίζει ο σύμβουλός του Γιάννης Λούλης- στην εσωκομματική ομηρεία.