Ανάλυση

Εκτός επιτήρησης, αλλά στη… Β΄ Εθνική

Η κυβέρνηση ετοιμάζεται να πανηγυρίσει τις επόμενες ημέρες την έξοδο της Ελλάδας από το καθεστώς της επιτήρησης. Ο υπουργός Οικονομίας κ. Γ. Αλογοσκούφης έχει ήδη δώσει το στίγμα, τονίζοντας-κατ΄ επανάληψιν μάλισταότι η επιτυχία είναι μεγάλη, αν αναλογισθεί κανείς ότι το έλλειμμα μειώθηκε κατά πέντε ολόκληρες ποσοστιαίες μονάδες, δηλαδή από το 7,9% του ΑΕΠ το 2005, στο 2,6% του ΑΕΠ το 2006.

Όμως, τόσο η άνοδος όσο και η υποχώρηση του ελλείμματος είναι σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα παρεμβάσεων, που ελάχιστη σχέση έχουν με την ουσία της δημοσιονομικής διαχείρισης. Με άλλα λόγια, ούτε η διεύρυνση του ελλείμματος οφείλεται σε κρυφές δαπάνες που βγήκαν στο φως, αλλά ούτε και η μείωσή του στη συνέχεια είναι αποτέλεσμα εξοικονόμησης δαπανών και καταπολέμησης της σπατάλης, όπως υποσχόταν προεκλογικώς η κυβέρνηση.

Το… ασανσέρ του ελλείμματος
Η αύξηση του ελλείμματος, για την ακρίβεια η εκτίναξή του στα ύψη, οφείλεται κατά τον μεγαλύτερο βαθμό στη χρονική ανακατανομή των δαπανών της Άμυνας, δηλαδή τη μεταφορά τους από το μέλλον- κατά την παράδοση των εξοπλισμών, όπως έλεγε το ΠΑΣΟΚ- στο παρελθόν- στην πληρωμή της προκαταβολής, όπως προτίμησε η Νέα Δημοκρατία. Επίσης οφείλεται, σε μικρότερο βαθμό, στον εκ νέου υπολογισμό των αποτελεσμάτων Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης και Κοινωνικής Ασφάλισης (τη λεγόμενη άσπρη τρύπα), με τρόπο που η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι είναι πιο αξιόπιστος.

Η μείωση, στη συνέχεια, του ελλείμματος ήταν σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα του περιορισμού του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, κυρίως επειδή δεν ξανάγιναν… Ολυμπιακοί Αγώνες.

Επίσης, περικοπές υπέστη και το μη ολυμπιακό κομμάτι των δημοσίων επενδύσεων. Εξάλλου τα έσοδα ενισχύθηκαν σημαντικά από την αύξηση των έμμεσων φόρων (συντελεστής ΦΠΑ, τσιγάρα, κινητά, καύσιμα).

Πάλι αναξιόπιστη
Όλα αυτά θα μπορούσαν να περιορίζονται στις διαστάσεις μιας απλής πολιτικής απάτης, αν δεν είχαν πιο μακροχρόνιες αρνητικές συνέπειες. Η βασικότερη από αυτές είναι ο υποβιβασμός της χώρας σε καθεστώς Β κατηγορίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ελλάδα θεωρείται και πάλι μια χώρα αναξιόπιστη, μια χώρα που κοροϊδεύει τους εταίρους της, που δεν είναι σε θέση να διαχειρισθεί με σύγχρονο τρόπο τα οικονομικά της. Μια χώρα βαλκανική, η οποία ανήκει στην παρέα των νέων μελών, της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, ενώ μέχρι πριν από τρία χρόνια εμφανιζόταν να έχει ήδη προσεγγίσει τον πυρήνα τής Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αυτή την αρνητική συνέπεια, αυτή τη διαγραφή των επιτευγμάτων της δεκαετίας του 1990, την πληρώνει και θα την πληρώνει η χώρα για καιρό ακόμη, ανεξαρτήτως τού αν θα βγει ή δεν θα βγει από το καθεστώς της επιτήρησης.

Τουλάχιστον γλίτωσε και δεν εξοβελίστηκε από την ευρωζώνη. Αν υπήρχε τέτοια νομική δυνατότητα στο πλαίσιο της Συνθήκης, κι αυτό θα μπορούσαμε να το είχαμε δει.