Εικαστική εγκατάσταση των ψυχικά ασθενών με άξονα το «Θέλω»

Τρία πράγματα θέλει πραγματικά ο άνθρωπος, είτε είναι υγιής είτε ψυχικά ασθενής. Θέλει αγάπη, επικοινωνία και δουλειά. Αυτά τα «θέλω» αναδεικνύει πρωτότυπη οπτικοακουστική δράση που ξετυλίγεται στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο της Κέρκυρας, το παλαιότερο των Βαλκανίων, που λειτουργεί από το 1834 και τώρα «κλείνει».

Δίπλα στους θαλάμους με τους τελευταίους ψυχικά ασθενείς- όπου απαγορεύεται η είσοδος- βλέπεις τις ολόσωμες φωτογραφίες των ανθρώπων που συμμετείχαν, ακούς από τα μεγάφωνα τα μαγνητοφωνημένα «θέλω» όλων, κι αν θέλεις, μπορείς να συμμετάσχεις και ο ίδιος μαγνητοφωνώντας το δικό σου «θέλω» σε ειδική αίθουσα.

Εμπνευστές τού «Θέλω» είναι δυο νέοι: η αρχιτέκτων Μαριλένα Κοσκινά και ο εικαστικός Νίκος Κόκκαλης που οργάνωσαν τη δράση «με στόχο την κινητοποίηση των πολιτών μέσω της τέχνης σε συνδυασμό με τις νέες θεωρίες για την αποασυλοποίηση», όπως λένε.

Εργάσθηκαν επί μήνες με τρεις ομάδες: τους ψυχικά ασθενείς, τους θεραπευτές και τους συγγενείς των ασθενών και ανθρώπους από την πόλη. Και εγκατέστησαν το υλικό, τις φωτογραφίες, τις ηχογραφήσεις και τις βιντεοσκοπήσεις στους θαλάμους νοσηλείας με τα άδεια κρεβάτια. Ποτέ δεν ξέρεις αν αυτός που βλέπεις, η φωνή που ακούς, ανήκει στους μεν ή στους δε. Τα «θέλω» είναι τα ίδια. Όλοι θέλουμε μια καλύτερη ζωή, όλοι αισθανόμαστε κάπως περιθωριοποιημένοι. «Μάλιστα, συνειδητοποίησα πόσο πιο κοντά στον εαυτό τους είναι άλλοι», παρατηρεί η Μαριλένα Κοσκινά. «Αλήθειες βαθιές βγαίνουν με μεγάλη ευκολία από τα χείλη τους»: «Θέλω να είμαι καλά». «Θέλω να πάω σπίτι μου». «Θέλω ένα

ΙΝFΟ

έκθεση θα διαρκέσει έως τις 29 Απριλίου

σπίτι». «Θέλω μια δουλειά». «Θέλω την υγεία μου». «Θέλω γαλήνη». «Θέλω ένα καλό κορίτσι». «Θέλω να βρεθεί το φάρμακο του ΑΙDS». «Θέλω να είμαι ευτυχισμένος». «Θέλω να γίνω μάστορας». «Θέλω ένα ωραίο σπίτι». «Θέλω να καταστραφούν όλοι». «Θέλω οι άνθρωποι να έχουν ψυχή»…

Και για την ιστορία: Η πτέρυγα Ιπποκράτης έπαψε να λειτουργεί τον περασμένο Οκτώβριο. Τα άδεια κρεβάτια, οι ιμάντες, ο ιματισμός, τα πλαστικά και πιατικά και άλλα χρήσιμα πράγματα για τη λειτουργία του ψυχιατρείου αξιοποιήθηκαν στην εγκατάσταση. Ήδη οι ασθενείς άρχισαν μια καινούργια ζωή σε ξενώνες και νοικιασμένα δωμάτια της Κέρκυρας .