Έλληνας αιχμαλώτισε κομήτη

Ο κ. Θανάσης Οικονόμου δέχτηκε με ένα πλατύ χαμόγελο τα ενθουσιώδη χειροκροτήματα των συναδέλφων του, στον θάλαμο ελέγχου της ΝΑSΑ. Η διαστημοσυσκευή Stardust είχε μόλις «γραπωθεί» στην ουρά του κομήτη και το όργανο που ο Έλληνας επιστήμονας είχε φτιάξει άρχισε να στέλνει στη Γη τα πρώτα δείγματα απο τη σκόνη που άφηνε πίσω του ο Wild 2.
Ηδιαστημοσυσκευή Stardust (Αστερόσκονη) είχε εκτοξευτεί στις 15 Φεβρουαρίου 1999 απο το ακρωτήριο Κένεντι της Φλόριντας. Θα ταξίδευε πέντε χρόνια στο Διάστημα, καλύπτοντας μία απόσταση 3,5 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων, με σκοπό να συναντήσει τον κομήτη Wild 2, που θα έτρεχε με ταχύτητα περίπου 6,2 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο, για να συλλέξει δείγματα απο τη σκόνη και να τα φέρει πίσω στη Γη.

«Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο χαρούμενος αισθάνθηκα, όταν οι πρώτες πληροφορίες για τη σύσταση της ουράς του κομήτη έφθασαν στον θάλαμο ελέγχου της ΝΑSΑ», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Θ. Οικονόμου, επικεφαλής επιστήμονας στο Εργαστήριο Αστροφυσικής και Διαστημικών Ερευνών

ΓΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ

Το Stardust είναι ένα διαστημόπλοιο εξοπλισμένο με σπουδαία όργανα και μπορεί να λειτουργήσει για πολλά χρόνια ακόμη στο Διάστημα

«Ενρίκο Φέρμι» του Πανεπιστημίου του Σικάγου. «Αυτό σήμαινε ότι το όργανο που είχα κατασκευάσει δούλεψε μια χαρά, ύστερα από πέντε χρόνια διαστημικής περιπλάνησης, κι έστειλε στη Γη τα πρώτα αποτελέσματα από τα δείγματα που έλαβε».

Όπως συμβαίνει με όλους τους κομήτες, έτσι και στην περίπτωση του Wild 2 η ουρά του είχε μήκος μερικά εκατομμύρια χιλιόμετρα. Οι κομήτες, εκτός απο πάγο, αποτελούνται ακόμη από παγωμένο διοξείδιο του άνθρακα, μονοξείδιο του άνθρακα, μεθάνιο, άζωτο κι ενώσεις μετάλλων. Όλα αυτά συγκολλώνται μεταξύ τους με μεγάλες ποσότητες σκόνης. Η διαστημοσυσκευή ακολούθησε τον κομήτη σε απόσταση 250 χιλιομέτρων από τον πυρήνα του και, αφού έθεσε σε λειτουργία και κάποια άλλα όργανα-συλλεκτήρες, κατάφερε να αιχμαλωτίσει σωματίδια της σκόνης με διαστάσεις από 1 έως 10 εκατομμυριοστόμετρα. Τα σωματίδια κλείστηκαν αυτομάτως σε ένα ειδικό κουτί, το οποίο έφθασε άθικτο πίσω στη Γη στις 15 Ιανουαρίου 2006.

Ο κ. Οικονόμου λέει ότι το υλικό που συλλέχθηκε από την ουρά του κομήτη διαμοιράστηκε σε εξειδικευμένα εργαστήρια σε ολόκληρο τον κόσμο για να εξεταστεί με κάθε λεπτομέρεια και ήδη από τα πρώτα αποτελέσματα φάνηκε ότι το ριψοκίνδυνο «κυνήγι» του κομήτη άξιζε τον κόπο και με το παραπάνω.


Ανακάλυψαν νέα υλικά

ΤΑ ΔΕΙΓΜΑΤΑ που έλαβε η διαστημοσυσκευή Stardust, με τη βοήθεια του οργάνου που κατασκεύασε ο κ. Θ. Οικονόμου, έδωσαν νέα διάσταση στις γνώσεις που είχαν μέχρι σήμερα οι επιστήμονες για τους κομήτες. «Πριν αναλύσουμε τα δείγματα, πιστεύαμε ότι οι κομήτες αποτελούνταν από εκείνο το αρχέγονο και παρθενικό υλικό από το οποίο κατασκευάστηκε το ηλιακό μας σύστημα. Πιστεύαμε επίσης ότι το υλικό αυτό βρισκόταν παγωμένο στις παρυφές του ηλιακού συστήματος. Η ανάλυση, όμως, από τα σωματίδια της σκόνης έδειξε ότι περιείχαν ανόργανες ουσίες, οι οποίες θα μπορούσαν να σχηματοποιηθούν μόνο στο εσώτερο του ηλιακού μας συστήματος και σε κοντινή επαφή με τον ήλιο. Οι ουσίες αυτές με κάποιον τρόπο αποδεσμεύτηκαν κι ενσωματώθηκαν στους κομήτες».