ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ξενοφοβία

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Ν.Αθανασόπουλος, Κρέμου 129, Καλλιθέα, γράφει:
«Δυο λέξεις-έννοιες που μπήκαν για τα καλά στη ζωή μας, χωρίς να είναι απόλυτα αιτιολογημένες ή τεκμηριωμένες.
“Ξενοφοβία” (όπως λέει και η λέξη) σημαίνει φοβία από τους ξένους και είναι απόλυτα δικαιολογημένος αυτός ο φόβος, καθώς πριν ξεσπάσει το κύμα τής (λαθρο)μετανάστευσης στη χώρα μας δεν είχαμε αυτό το “μπαράζ” των ληστειών, διαρρήξεων, δολοφονιών κ.λπ. Είχαμε να κάνουμε μόνο με την εγχώρια παραβατικότητα, η οποία ήταν ελέγξιμη και αντιμετωπίσιμη, ενώ τώρα η κατάσταση είναι ανεξέλεγκτη, η αντιμετώπιση αυτών των έκνομων καταστάσεων έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο και φτάσαμε στο σημείο να λαμβάνουμε μέτρα αυτοπροστασίας και αυτοάμυνας. Απόδειξη τούτου αποτελεί και το γεγονός ότι οι ελληνικές φυλακές έχουν γεμίσει από αλλοδαπά κακοποιά στοιχεία με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού- και όχι μόνο.
Τα βράδια μετά τις 8, οι περισσότεροι συνέλληνες συμπολίτες κλειδαμπαρώνονται στα σπίτια τους (διά τον φόβον των… Ιουδαίων), κάτι που δεν το είχαμε μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ΄90, οπότε άρχισαν να καταφτάνουν τα πρώτα καραβάνια των μεταναστών-αποφυλακισμένων, κυρίως από τις χώρες του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού, με πρώτους και χειρότερους τους Αλβανούς.
Επομένως, ούτως εχόντων των πραγμάτων, πώς να μη φοβόμαστε; Τα παραδείγματα είναι πολλά και ποικίλα. Οι ξένοι, όσοι δεν βρίσκουν εδώ δουλειά, βρήκαν τον εύκολο τρόπο να κάνουν ένοπλες ληστείες εκμεταλλευόμενοι και την ανεπάρκεια της Αστυνομίας. Όποιος λέει ότι δεν είναι ξενόφοβος απλά υποκρίνεται. Αναγκαστήκαμε μάλιστα εκ των πραγμάτων να έχουμε αυτό το αίσθημα του φόβου, επειδή ξέρουμε ότι ο φόβος φυλάει τα έρημα και τους… έρημους. Επάνω στην απελπισία τους, πολλοί συνέλληνες έχουν πει ότι θα πάρουν τον νόμο και το όπλο στα χέρια τους. Είναι το αποτέλεσμα της μη αστυνόμευσης και βεβαίως η (αναγκαστική) ξενοφοβία δεν έχει καμιά σχέση με τον ρατσισμό.
Ο “ρατσισμός” είναι το γνωστό μας “απαρτχάιντ” της Νοτίου Αφρικής, που σημαίνει: διαχωρισμός ή διακρίσεις. Επομένως δεν είναι ρατσισμός η ξενοφοβία η οποία προέκυψε από την αδήριτο ανάγκη αυτοπροστασίας, όπως δεν είναι ρατσισμός η άρνηση να δώσουμε τη σημαία μας σε αλλοδαπό μαθητή για να την κρατήσει σε παρελάσεις, όσο και αν είναι αριστούχος.
Μην μπερδεύουμε τις έννοιες και οφείλουν οι επαΐοντες να μας ξεκαθαρίσουν τις έννοιες και τη σωστή σημασία της κάθε λέξης, δίδοντας την αυθεντική διάσταση χωρίς προκαταλήψεις ούτε επιφυλάξεις μη τυχόν τους “κολλήσουν τη ρετσινιά” του οπισθοδρομικού ή του σωβινιστή. Οφείλουμε να βλέπουμε τα γεγονότα με καθαρό μάτι, αποδίδοντας σ΄ αυτά τις αληθινές έννοιες και διαστάσεις, για να μη γίνεται σύγχυση και παρερμηνεία».














