Η εκδίκηση του πολιτικού γάμου

«Πριν από δύο εβδομάδες παντρευτήκαμε στο δημαρχείο του Πειραιά. Πέρα από συναισθηματικούς λόγους, όμως, επιλέξαμε τον πολιτικό γάμο και διότι θέλαμε να πάρουμε στεγαστικό δάνειο».

Για τον κ. Λεόντιο Δεγαΐτη και την κ. Παγώνα- Ελένη Καλαϊτζή ο πολιτικός γάμος στα μέσα Μαρτίου ήταν μια γρήγορη λύση. Το παράδειγμα του ζευγαριού ακολουθούν τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι Έλληνες, για οικονομικούς κυρίως λόγους. Πολλοί είναι βέβαια και οι μεικτοί γάμοι που γίνονται στη χώρα μας, ιδιαίτερα μεταξύ Ελλήνων και γυναικών από τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες. Όπως προκύπτει μάλιστα από στοιχεία που δημοσίευσε χθες η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία,

ΛΟΓΩ… ΚΟΣΤΟΥΣ

Οι πολιτικοί γάμοι προτιμώνται για το κατά πολύ χαμηλότερο κόστος από μια μεγαλόπρεπη θρησκευτική τελετή

τρεις στους δέκα γάμους το 2005 έγιναν σε κάποιο δημαρχείο- ποσοστό που έχει τριπλασιασθεί σε σχέση με την προηγούμενη δεκαετία: το 1991 μόλις το 9% των γάμων στη χώρα μας ήταν πολιτικοί. Μάλιστα δεν ήταν λίγοι εκείνοι που έκαναν αρχικά λόγο για ανυπαρξία του θεσμού των πολιτικών γάμων, τον οποίο καθιέρωσε ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1982.

Φοροαπαλλαγή
Η αυξημένη φοροαπαλλαγή για την πρώτη κατοικία αποτελεί ισχυρό κίνητρο. Έτσι πολλά ζευγάρια επισπεύδουν την επισημοποίηση της σχέσης τους στο δημαρχείο. Αλλά και το κόστος ενός θρησκευτικού γάμου είναι κάθε άλλο παρά ευκαταφρόνητο: ανάλογα με τις επιλογές για νυφικό, στολισμό, δεξίωση και ό,τι άλλο απαιτεί η τελετή, ο… λογαριασμός μπορεί να ξεπεράσει τα 18.500 ευρώ! Όπως λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Δεγαΐτης, «θέλαμε να παντρευτούμε όσο ακόμα είμαστε νέοι. Έτσι ο πολιτικός γάμος μάς διευκόλυνε, αφού δε χρειάστηκε να χρονοτριβούμε με προετοιμασίες και όλα τα διαδικαστικά που προηγούνται ενός θρησκευτικού». Πάντως ο βασικότερος λόγος για τον οποίο προτίμησαν τον πολιτικό γάμο – όπως και τα περισσότερα ζευγάρια άλλωστε- ήταν… οικονομικός. «Το στεγαστικό δάνειο είναι αυτό που ουσιαστικά επίσπευσε αυτόν τον γάμο. Άλλωστε, ήταν πολύ σημαντικό για μας να έχουμε ένα δικό μας σπίτι, το οποίο θα σήμαινε και μια νέα αρχή για μας, ως ζευγάρι πια».

Δεν προλαβαίνουν!
Ο δε δήμαρχος Αμαρουσίου, κ Γιώργος Πατούλης, τρέχει και δεν φτάνει από τότε που ανέλαβε τα καθήκοντά του στο δημαρχείο! Δηλώνει εντυπωσιασμένος από τον αριθμό των πολιτικών γάμων: «Από τον Ιανουάριο που ανέλαβα τη δημαρχία, καθημερινά ανοίγουμε την αίθουσα για τους μελλόνυμ- φους. Δεν περίμενα να είναι τόσο μεγάλος ο αριθμός των ζευγαριών που επιλέγουν τον πολιτικό γάμο». Όπως και να ΄χει, οι Ελληνίδες ανεβαίνουν τα σκαλιά της εκκλησίας ή του δημαρχείου σχεδόν τέσσερα χρόνια αργότερα σε σχέση με την προηγούμενη δεκαετία. Παντρεύονται πλέον λίγο πριν κλείσουν τα 29 (κατά μέσον όρο). Το 1991 η μέση ηλικία γάμου των γυναικών στη χώρα μας ήταν τα 24,5 χρόνια. Παράλληλα, όλο και περισσότερες Ελληνίδες επιλέγουν να κάνουν παιδιά σε μεγαλύτερη ηλικία και μάλιστα η ηλικιακή ομάδα γονιμότητας το 2005 έφτασε στα 30- 34 χρόνια.

Η Ελλάδα γερνάει

ΣΕ ΧΩΡΑ ηλικιωμένων εξελίσσεται η Ελλάδα αφού, σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε χθες στη δημοσιότητα η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, το ποσοστό των παιδιών έως 14 ετών είναι πλέον 14,4% (από 17,8% που ήταν πριν από 10 χρόνια). Την ίδια ώρα, σχεδόν ένας στους πέντε κατοίκους είναι άνω των 65. Έτσι, για κάθε 100 ανθρώπους 0- 14 ετών αντιστοιχούν πλέον 127 άνθρωποι άνω των 65. Μικρή μείωση παρατηρείται στις γεννήσεις, αφού από 9,8 γεννήσεις ανά πληθυσμό 1.000

ατόμων το 1994 μειώθηκε στις 9,6 γεννήσεις το 2004 και στις 9,7 το 2005.

Το προσδόκιμο όριο ηλικίας αυξήθηκε για τους άνδρες από 75,1 χρόνια το 1994 σε 76,8 το 2005 ενώ για τις γυναίκες από 79,6 σε 81,7 αυξάνοντας τη διαφορά των δύο φύλων από 4,6 σε 4,9 χρόνια.

Κυριότερες αιτίες θανάτου το 2005 εμφανίζονται τα καρδιακά νοσήματα, οι νεοπλασίες, τα εγκεφαλικά, νοσήματα του αναπνευστικού αλλά και τα ατυχήματα.