ΑΙΧΜΕΣ Οι μεσάζοντες κρατούσαν τον ρυθμό στον χορό με τα αποθεματικά των Ταμείων

Όλα τα στοιχεία μιας καλά οργανωμένης επίθεσης στη λεία των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων, με πρωταγωνιστές εταιρείες ή στελέχη πολυεθνικής δράσης αλλά συχνά γαλάζιας προέλευσης, έχει η υπόθεση των ομολόγων που αποκαλύπτεται ημέρα με την ημέρα.

Ένα ολόκληρο σύστημα, αποτελούμενο από χρηματιστηριακές εταιρείες και χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, μπήκε σε κίνηση για να εκμεταλλευθεί τις «ανίδεες διοικήσεις» των Ταμείων (που ενδέχεται να μην ήταν- σε ορισμένες περιπτώσεις προσώπων- και τόσο ανίδεες) και να βγάλει γρήγορα, εύκολα και κυρίως μεγάλα κέρδη. Κέρδη, προφανώς εις βάρος των συμφερόντων των Ταμείων και άρα των ασφαλισμένων σε αυτά.

Ξαφνικά το 2005, σαν να έπεσε σήμα στα ασφαλιστικά ταμεία, άρχισαν μαζικά να αγοράζουν δομημένα προϊόντα, δηλαδή ομόλογα των οποίων η απόδοση συσχετίζεται με παραμέτρους εντελώς εκτός της δυνατότητας σύλληψης των άσχετων προέδρων και άλλων μελών των διοικήσεών τους. Και για να τα αγοράσουν πούλησαν βεβαίως άλλα ομόλογα, κλασικά, με απόδοση σταθερή και εγγυημένη. Στη συντριπτική τους πλειονότητα οι τιμές αυτών των δομημένων προϊόντων έχουν πέσει. Αν τα Ταμεία χάσουν τελικά ή όχι, θα φανεί στη λήξη αυτών των τίτλων- εφόσον διακρατηθούν έως τότε. Οι απώλειες όμως είναι πιθανές, καθώς η απόδοση αυτών των δομημένων ομολόγων μπορεί να είναι και μηδενική, ύστερα από 10-15 χρόνια. Αντίθετα, δεν υπήρχε καμία τέτοια περίπτωση στα κλασικά ομόλογα που κατείχαν παλαιότερα τα Ταμεία.

Επιπλέον, χρύσωσαν μία σειρά από ενδιάμεσους χωρίς να έχουν κανένα λόγο να το κάνουν, αφού μπορούσαν να προμηθευθούν τίτλουςακόμη και χωρίς καμία προμήθειααπό την Τράπεζα της Ελλάδος.

Τουλάχιστον 24 Ταμεία, όπως έγινε γνωστό, μπήκαν την τελευταία διετία στο παιχνίδι του τζόγου. Γιατί για τζόγο πρόκειται, όταν εγκαταλείπεις τη σταθερή απόδοση για χάρη της αβέβαιης. Δεν το έκαναν μόνα τους. Υπήρξαν συγκεκριμένοι μεσάζοντες, που τους ώθησαν σε αυτό το παιχνίδι με το αζημίωτο.

Η «παρέα του Λονδίνου», όπως ονομάστηκε το κύκλωμα των στελεχών πολυεθνικών- και μη- εταιρειών που έδρασε στην υπόθεση των ομολόγων, έχει πολλά κοινά σημεία με το λεγόμενο «Εκάλη κλαμπ», των στελεχών της ελληνικής πρωτεύουσας. Δικαίωμά τους, εφόσον κινούνται στο πλαίσιο της νομιμότητας και δεν εκμεταλλεύονται γνωριμίες και πολιτικά μέσα για να στήσουν δουλειές που αποβαίνουν εις βάρος των συμφερόντων των ασφαλισμένων. Οι αποκαλύψεις των τελευταίων ημερών όμως βάζουν σε υποψίες ότι τουλάχιστον κάποιοι ξεπέρασαν τα επιτρεπτά πλαίσια.

Βεβαίως, υπάρχει και το στοιχείο της κυβερνητικής εμπλοκής στην υπόθεση. Στην καλύτερη περίπτωση υπάρχουν πολιτικές ευθύνες για τις «ανίδεες διοικήσεις», οι οποίες δεν αγγίζουν μόνο το υπουργείο Απασχόλησης αλλά και το υπυργείο Οικονομίας. Παράλληλα, υπάρχει και πλήθος ερωτημάτων σχετικά π.χ. με το πόσο πιθανό είναι να μη γνώριζε τίποτα το υπουργείο Οικονομικών για τον προορισμό των δομημένων ομολόγων του.