[ Δρόμοι ]

Μια προσπάθεια…
… να μετρηθεί η συνολική ποσότητα των ψηφιακών πληροφοριών που «αιωρούνται» σήμερα στη ζωή μας έγινε πριν από λίγο καιρό. Τα αποτελέσματά της έγιναν γνωστά την περασμένη εβδομάδα. Το συμπέρασμα των ερευνητών που έλαβαν μέρος σε αυτή την προσπάθεια είναι πως αυτές οι πληροφορίες είναι τόσες πολλές, που σε λίγο δεν θα έχουμε πού να τις χωρέσουμε. Θα μπορούσε να γεμίσει κανείς με αυτές δώδεκα σωρούς βιβλία που θα ξεκινούν από τη Γη και θα φτάνουν μέχρι τον Ήλιο.

Ας αφήσουμε…
… όμως τους αριθμούς. Δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία. Το νόημα είναι πως για πρώτη φορά στην Ιστορία έχουμε στη διάθεσή μας τόσες πολλές πληροφορίες. Όταν λένε ψηφιακές πληροφορίες, οι ερευνητές εννοούν τα πάντα, από online video και e-mail μέχρι ιστοσελίδες. Ποτέ άλλοτε ο άνθρωπος δεν είχε στη διάθεσή του τόσες πολλές πληροφορίες και ειδήσεις. Φτάνει το πάτημα λίγων πλήκτρων για να συνδεθεί με ειδησεογραφικά πρακτορεία σε όλον τον κόσμο, να διαβάσει τις τελευταίες ειδήσεις για τις γαλλικές εκλογές ή για την τιμή του τσαγιού στην Κίνα. Τότε γιατί αυτός ο ίδιος άνθρωπος γνωρίζει σήμερα τόσα λίγα πράγματα από όλα όσα συμβαίνουν τον κόσμο; Είναι αυτή η άγνοια ηθελημένη; Ή μήπως είναι η ανοησία εκείνου που «ιδιωτεύει»; Ό,τι κι αν είναι από αυτά, το βέβαιο είναι πως σε ελάχιστα πράγματα από όσα συμβαίνουν γύρω του δίνει ο σημερινός άνθρωπος προσοχή. Άλλωστε, στις χώρες που οι δρόμοι τους είναι στρωμένοι με γάλα και μέλι, είναι φυσικό οι άνθρωποι να νιώθουν αποστροφή για τις άσχημες ειδήσεις. Στις φτωχές χώρες, οι άνθρωποι είναι πιο συνηθισμένοι σε αυτές- ο ξένος πόνος μαλακώνει τον δικό τους. Οι ψηφιακές πληροφορίες έχουν προσαρμοστεί κι αυτές σε αυτή την πραγματικότητα. Οι ιντερνετικές υπηρεσίες προσαρμόζονται στις ανάγκες των πελατών τους: «Παρακαλώ, επιλέξτε τις πληροφορίες που σας ενδιαφέρει να λαμβάνετε». Χρηματιστηριακές τιμές, αποτελέσματα ποδοσφαίρου, ρεκόρ Γκίνες.

Και τα υπόλοιπα;
… Δεν προφταίνουμε, μας είναι αδιάφορα ή ακόμη και ενοχλητικά. Αν υποθέσουμε μάλιστα ότι δεν διαβάζουμε εφημερίδες- άλλωστε αυτό δείχνουν οι σχετικές έρευνες- τότε δεν είναι να απορούμε πως τόσοι πολλοί άνθρωποι γνωρίζουμε σήμερα τόσα λίγα για όσα συμβαίνουν στον κόσμο γύρω μας. Δεν είναι κάπως ειρωνικό; Βρισκόμαστε καθισμένοι πάνω σε δώδεκα σωρούς βιβλίων που φτάνουν μέχρι το κέντρο του πλανητικού συστήματος κι ωστόσο ζούμε και πεθαίνουμε χωρίς ποτέ να τα ξεφυλλίσουμε.

Τι σημασία…
… έχουν λοιπόν οι αριθμοί; Πόσοι και πόσοι δεν θα μάθουν ποτέ πού ακριβώς βρίσκεται η Βαγδάτη, η Τεχεράνη ή η Καμπούλ, γράφει με κάποια πικρία για τους συμπατριώτες του Αμερικανούς ο Τόνι Λονγκ στο περιοδικό «Γουάιαρντ», αλλά ωστόσο είναι πρόθυμοι να πειστούν πως εκεί βρίσκονται όλα τα κακά του κόσμου;