ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ Είναι πολλά τα λεφτά Κώστα…

Τι είναι το ομόλογο; Μια ιδέα είναι! Κι όπως περιγράφει εγκύρως ο καθηγητής Μπαμπινιώτης στο ομώνυμο λεξικό της ελληνικής γλώσσας, ομόλογο είναι «ανώνυμος τίτλος δανείου που εκδίδεται από επιχείρηση ή από το κράτος, όταν καταφεύγει στη λαϊκή αποταμίευση, προκειμένου να εξασφαλίσει κεφάλαια για επενδύσεις»! Κατά συνέπεια, μην τα θέλουμε όλα δικά μας. Ας μην είχαν λεφτά τα Ταμεία, να μην τους την έπεφταν οι τσιτουριδοαλογοσκούφηδες για να «αξιοποιήσουν» τα διαθέσιμά τους. Λεφτά βρήκαν, λεφτά «επενδύουν». Θα τους… κατηγορήσουμε κι από πάνω; Οι άνθρωποι είναι επιστήμονες. Δεν παίζονται και δεν πιάνονται από πουθενά. Μπροστά τους οι Πασόκοι, μοιάζουν, το ΄χω ξαναπεί, με γραφικούς παπατζήδες των πέριξ της Πλατείας Ομονοίας περιοχών. Εδώ μιλάμε για πολύ προχω(ρημένα) πράγματα. Για πολύ ανεβασμένα. Χάσαμε την μπάλα ακόμη κι εμείς για μερικές ημέρες, μέχρι να καταλάβουμε πώς ακριβώς είχε στηθεί η «μηχανή»! Και τώρα που το καταλάβαμε, τους βγάζουμε το καπέλο. Μετά υποκλίσεως.

Ο «άφαντος» της Ραφήνας
Τα πράγματα λοιπόν είναι πολύ απλά- τόσο που να μη χωράει καμιά αμφιβολία. Αν κάποιος ευθύνεται γι΄ αυτή τη νέα κρίση σκανδαλολογίας, δεν είναι ούτε ο Τσιτουρίδης ούτε ο Αγάπιος (τι όνομα!) Σημαιοφορίδης ούτε ο Πρινιωτάκης (της Ακρόπολις ΑΧΕΠΕΥ) ούτε ο Αλογοσκούφης που τους εποπτεύει, ούτε ο Δούκας που τους ανθυποεποπτευει, ούτε κανείς. Εσύ αναγνώστη μου, είσαι ο κατ΄ εξοχήν υπεύθυνος! Εσύ και μόνον εσύ. Διότι δεν κατάλαβες. Όταν ο Καραμανλής υποσχόταν προεκλογικά ότι θα πατάξει τη διαφθορά και τη διαπλοκή, εννοούσε των άλλων. Όχι τη δική τους. Τη δική τους, τη θεωρεί απολύτως συμβατή με την κυβερνητική λειτουργία. Κάτι το φυσιολογικό. Το αναμενόμενο. Το νορμάλ. Διότι αν είχε διαφορετική θεώρηση, προφανώς κάτι θα έκανε. Θα έλεγε, για σταθείτε ρε παλικάρια, εσείς στο τέλος θα βουτήξετε και τα πόμολα από τις πόρτες. Δεν θα γινόταν ο «άφαντος» της Ραφήνας- πάλι καλά που δεν του την έχει δώσει ακόμη κανενός Σουφλιά να τον κηρύξει σε «αφάνεια»!

Αμέριμνος…
«…Τι μας θωρείς ακίνητος/ πού τρέχει ο λογισμός σου/ τα φτερωτά σου όνειρα/ γιατί στο μέτωπό σου/ να μη φυτρώνουν Κώστα μου/ τόσες χρυσές αχτίδες…» έγραψε ο ποιητής, τον οποίο σκοπίμως παρέφρασα, προκειμένου να αποδώσω την κατάσταση του προέδρου Κώστα. Ο πρόεδρος Κώστας λοιπόν, που κλείνει τα μάτια στη δράση της γαλάζιας συμμορίας, που καμώνεται ότι δεν καταλαβαίνει τι ακριβώς έχουν κάνει τα παλικάρια, έχει τον γάιδαρό του δεμένο που λένε και στα χωριά. Ήτοι, δεν τραβάει το παραμικρό ζόρι. Οσονούπω πρόκειται οι δημοσκόποι να τον αποθεώσουν- και πάλι. Είκοσι μονάδες διαφορά τού είχαν δώσει στις προηγούμενες δημοσκοπήσεις στην «καταλληλότητα» για πρωθυπουργός έναντι του Γιώργου; Στις 30 θα τον πάνε τώρα, διότι όσο να ΄ναι κερδίζεις την πανελλήνια αναγνώριση όταν «πέφτουν οι μίζες σαν το χαλάζι», κι εσύ κάθεσαι και τις κοιτάς αμέριμνος…

Λέξη ο Μιχάλης
Ή πάλι αδιαφορείς γι΄ αυτά που γίνονται και πιστεύεις ότι σε ζηλεύουν επειδή είσαι ωραίο παιδί! Για παράδειγμα, δεν μπορώ να φανταστώ κάτι διαφορετικό για τον Μιχάλη Λιάπη. Του γράψαμε με λεπτομέρειες γι΄ αυτή την καταπληκτική ιστορία με τον διαγωνισμό για τη διαφημιστική καμπάνια του υπουργείου Μεταφορών, που κανονικά θα έπρεπε να προκαλέσει και την παρέμβαση του εισαγγελέα, αλλά πού να βρουν καιρό οι άνθρωποι- ακόμη ασχολούνται με το ΠΑΣΟΚ! Λέξη ο Μιχάλης. Είναι δυνατόν να εκδηλώνουν ενδιαφέρον σε έναν διαγωνισμό 24 εταιρείες, να αποσύρονται οι 23 και να γίνεται ο διαγωνισμός με μία, μόνο και μόνο επειδή την (κατ)έχει, μέσω offshore γαλάζιος εφοπλιστής; Είναι, φαίνεται πως πιστεύει ο Λιάπης, γι΄ αυτό άλλωστε και συνέχισε τον διαγωνισμό. Εμείς πάλι λέμε όχι. Και προσθέτουμε και ένα νέο στοιχείο, που κάνει πια τον διαγωνισμό καραμπινάτο σκάνδαλο: η εν λόγω εταιρεία ανήκει σε δύο offshore. Λοιπόν, δεν μπορεί να κατακυρωθεί διαγωνισμός σε εταιρεία που ανήκει σε offshore! Τι θα κάνουν; Θα επιμείνουν; Στην Κύπρο
Ήμουν στην Κύπρο τις προάλλες, το παρακολούθησα και το καταγράφω, για να δει κι ο «άφαντος» της Ραφήνας ότι αλλού κάτι γίνεται, επειδή κάποιοι έχουν αποφασίσει ότι δεν θα κάνουν απλή διαχείριση. Λοιπόν, λειτουργεί εδώ και μερικούς μήνες στη Λευκωσία νέο, σύγχρονο νοσοκομείο. Όμως από τις πρώτες ημέρες της λειτουργίας του διαπιστώθηκαν πολλά οργανωτικά προβλήματα. Και τι έκανε ο αρμόδιος υπουργός Υγείας; Κάθησε στο γραφείο του και συγκάλεσε συσκέψεις; Κάλεσε τον ιδιαίτερό του και του ζήτησε να τραβήξει τα αυτιά του διοικητή του νοσοκομείου; Όχι, βέβαια. Πήγε ο άνθρωπος, Χριστοδούλου είναι το όνομά του, και εγκαταστάθηκε στο νοσοκομείο επί τριήμερο- χωρίς να είναι ασθενής φυσικά! Μέρα- νύχτα εκεί. Επί τρεις ημέρες. Είδε από κοντά τα προβλήματα, έβαλε τις φωνές, έδωσε λύσεις. Εδώ, όπως τους δίδαξε ο «άφαντος» της Ραφήνας, συσκέψεις. Και κόντρα συσκέψεις. Και ξανά συσκέψεις. Δηλαδή «κάνε κι εσύ μια σύσκεψη, μπορείς»!

Ο Τούρκος απέναντι
Το άλλο που έχω να μεταφέρω από την Κύπρο, αφορά όλους εκείνους τους Ελλαδίτες, και ειδικότερα τους εξ ημών και υμών «φιλέλληνες», που κατά καιρούς «τα παίρνουν» με τους Κυπρίους επειδή στυλώνουν τα πόδια και δεν δέχονται επίλυση του Κυπριακού όπως – όπως. Απέναντι από τη Λευκωσία, στον Πενταδάχτυλο, οι Τούρκοι από τα χρόνια της εισβολής είχαν ζωγραφίσει με πέτρες κι ασβέστη μια τεράστια σημαία του ψευδοκράτους του Ντενκτάς. Εσχάτως τη φωταγώγησαν. Ανάβει πρώτα το περίγραμμα, μετά οι γραμμές, και τέλος η κόκκινη ημισέληνος. Κι ύστερα πάλι από την αρχή. Να ανάβουν τα φώτα μεσ΄ στη νύχτα και να σου κόβουν την ανάσα και τη διάθεση να γελάσεις, να χαρείς, να γλεντήσεις. Την επόμενη φορά λοιπόν που όλοι αυτοί οι θιασώτες της λύσης για τη λύση θα επιχειρήσουν να μας πιπιλίσουν το μυαλό, ο καθένας από μας ας σκεφτεί πώς είναι να βλέπεις αυτά τα φώτα να ανάβουν μεσ΄ στη νύχτα. Κι ας έρθουν στη θέση αυτών των ανθρώπων. Πώς να νιώσεις καλά άμα ο Τούρκος απέναντι σού υπενθυμίζει κάθε νύχτα ότι είναι εκεί και σε προκαλεί; Ακόμη και να θες να το(ν) ξεχάσεις, δεν μπορείς.


ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ Παντού Τσιτουρίδης

Ένα θέμα προς διερεύνηση σε σχέση με το γαλάζιο σκάνδαλο με τα κρυφά ομόλογα είναι ο ίδιος ο Τσιτουρίδης. Πώς γίνεται να βρίσκεται πίσω ή κάτω από κάθε τέτοια ιστορία, δεν το έχω καταλάβει. Στους κουμπάρους, τους Πανάγους και τα σχετικά, εκεί. Κάποιους είχε διορίσει, άλλοι ήταν φίλοι του, ένα μπέρδεμα απίστευτο. Στο σκάνδαλο με τον Βαρθολομαίο και την κυρία Θωμαή, ήταν παρών. Εκείνος προώθησε στη Βουλή και ψήφισε τη σχετική φωτογραφική διάταξη που έκανε την κυρία, διευθύντρια. Στα κρυφά ομόλογα, πίσω, μπρος, πάνω, κάτω, μέσα- παντού. Και να τον βλέπεις στον Πρετεντέρη να σκίζει τα ρούχα του (τα ιμάτιά του, που έλεγαν παλιά οι δημοσιογράφοι) ότι δεν έχει πολιτική ευθύνη. Φυσικά, αυτός ΔΕΝ έχει πολιτική ευθύνη. Αυτή ανήκει αποκλειστικά στον Καραμανλή, που τον κρατάειάλλο μυστήριο και τούτο: πώς τον κρατάει; Αρχίζω να διαισθάνομαι ότι κάπου τον έχει κρατημένο και ο κυρ Σάββας. Και για να καταλάβετε περί τίνος πρόκειται, αναφέρω, μια καταπληκτική επιστολή του Τσιτουρίδη, στον Σπ. Παπασπύρο, τον πρόεδρο της ΑΔΕΔΥ. Τον ενημερώνει ότι μετά την ιστορία με το ομόλογο απέπεμψε όλα τα μέλη του Δ.Σ. του Επικουρικού Ταμείου των Δημοσίων Υπαλλήλων, ως υπεύθυνα για το σκάνδαλο. Στο Δ.Σ. μετείχαν και εκπρόσωποι της ΑΔΕΔΥ. Και τι του λέει στο τέλος; Ότι άμα θέλει, ας διορίσει τους ίδιους! Δηλαδή, εντάξει φταίει το Δ.Σ., αλλά όχι οι δικοί σου, οι δικοί μου! Μεγαλείο…