[ Πρόσωπα ] Οι αποστάτες του Ισλάμ

Η Μίνα Αχάντι ίδρυσε στη Γερμανία μια ένωση πρώην μουσουλμάνων. Και τώρα κινδυνεύει η ζωή της.

Η Αχάντι δεν έχει καμία εμπιστοσύνη στο λεγόμενο πολιτικό Ισλάμ. Στα τέλη Φεβρουαρίου ίδρυσε στο Βερολίνο την ένωση πρώην μουσουλμάνων της Γερμανίας και κατά τη συνέντευξη Τύπου που δόθηκε με την ευκαιρία αυτή πολλά από τα 140 μέλη της ένωσης αποκήρυξαν με κάθε επισημότητα το Ισλάμ.

Από τότε η ζωή της Μίνα Αχάντι κινδυνεύει. Τη συνοδεύουν αστυνομικοί με πολιτικά, που δεν την αφήνουν ποτέ από τα μάτια τους.

Αυτή η μικροκαμωμένη, ντροπαλή, χαμογελαστή γυναίκα προσελκύει τόσο μίσος επειδή η εξωμοσία, η αρνησιθρησκία, απαγορεύεται από τη σαρία, τον ισλαμικό νόμο. «Το Ισλάμ δεν προβλέπει πόρτα εξόδου, δεν επιτρέπει να γυρίσει κάποιος την πλάτη του στη θρησκεία», λέει στη γαλλική «Λιμπερασιόν» η Ούρσουλα ΣπούλερΣτέγκεμαν, ακαδημαϊκός του Πανεπιστημίου του Μάρμπουργκ που ειδικεύεται στο θέμα. «Αν έχετε γεννηθεί από γονείς μουσουλμάνους, είστε αυτομάτως κι εσείς μουσουλμάνος. Υπάρχουν σίγουρα πολλοί άθεοι, αλλά δεν θα το δηλώσουν ανοιχτά. Στις χώρες όπου επικρατεί η σαρία, σ΄ αυτούς που δεν πιστεύουν μπορεί να επιβληθεί η ποινή του θανάτου». Αρκετοί ήταν αυτοί που επισήμαναν τον προκλητικό χαρακτήρα της κίνησης της Μίνα Αχάντι. Η ίδια διαβεβαιώνει πως «είναι αδύνατο να εκσυγχρονιστεί το Ισλάμ». «Γνωρίζω το πολιτικό Ισλάμ», υπογραμμίζει η πρόεδρος της ένωσης των αρνησίθρησκων μουσουλμάνων της Γερμανίας. «Στο τέλος, θα σε λιθοβολήσουν, ακόμη και στη Γερμανία». Τα 140 μέλη της ένωσης δεν καταφέρονται μόνο εναντίον των ισλαμιστών, αλλά και των Γερμανών πολιτικών που έχουν «συνθηκολογήσει με τον εχθρό στο όνομα του ιερού και απαραβίαστου σεβασμού των πολιτισμικών διαφορών. Δεν είναι φυσικό», λέει η Μίνα Αχάντι, ο υπουργός Εσωτερικών να δέχεται μόνο τις μουσουλμανικές ενώσεις όταν θέλει να απευθυνθεί στους μετανάστες. Οι ενώσεις αυτές δεν έχουν το δικαίωμα να ομιλούν εξ ονόματος των 3,5 εκατομμυρίων “μουσουλμάνων” της Γερμανίας. Πολλοί, όπως εγώ, δεν αισθάνονται να τους εκπροσωπούν στο παραμικρό οι ενώσεις αυτές».

Η Μίνα Αχάντι γεννήθηκε το 1956 στο Ιράν και αποβλήθηκε από το Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης όπου σπούδαζε Ιατρική τις πρώτες μέρες της Ισλαμικής Επανάστασης επειδή αρνούνταν να φορέσει το τσαντόρ. Ο σύζυγός της ήταν κομμουνιστής και σκοτώθηκε από το καθεστώς. Κομμουνίστρια και η ίδια, διέφυγε στην Αυστρία και μετά στη Γερμανία, απ΄ όπου συνεχίζει τη μάχη της εναντίον του ισλαμικού εξτρεμισμού. Το 2000 δημιούργησε μια επιτροπή εναντίον των λιθοβολισμών και πέρυσι οργάνωσε μια εκστρατεία εναντίον των λεγόμενων εγκλημάτων τιμής. Θέλει να καταφέρει να ιδρύσει ένα πανευρωπαϊκό κίνημα, «επειδή τα προβλήματα είναι τα ίδια παντού- η μαντίλα, η θρησκευτική εκπαίδευση των παιδιών κ.λπ.», εξηγεί. «Εφόσον οι ισλαμιστικές οργανώσεις συντονίζονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο, πρέπει οι ενώσεις που υπερασπίζονται τα δικαιώματα της γυναίκας να είναι επίσης οργανωμένες πέραν των συνόρων…».