Τους φταίει η γραφειοκρατία!

Τραβάτε με κι ας κλαίω… Αυτό είναι ουσιαστικά το μήνυμα που απευθύνει ο Ευρωπαίος πολίτης στην Ε.Ε. εν όψει των 50ών γενεθλίων της. Διότι, παρά το γεγονός ότι το 44% των Ευρωπαίων πιστεύει πως η ζωή έχει χειροτερέψει απ΄ όταν εντάχθηκε η χώρα τους, ένα ανάλογο ποσοστό θεωρεί πως εκτός Ε.Ε., θα γινόταν ακόμα χειρότερη!

«Έπειτα από 50 χρόνια ειρήνης, οι Ευρωπαίοι γκρινιάζουν για τη γραφειοκρατία»: ο τίτλος που επέλεξαν οι Financial Τimes για να παρουσιάσουν τη δημοσκόπηση που διεξήγαγαν στις πέντε μεγαλύτερες ευρωπαϊκές χώρες, τη Βρετανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία και τη Γερμανία, έχει μια σαφή ειρωνική χροιά. Γεγονός όμως είναι πως την επόμενη Κυριακή, την ημέρα που οι ηγέτες των «27» θα ανανεώσουν στο Βερολίνο τους όρκους τους προς την Ε.Ε., τιμώντας την 50ή επέτειο της Συνθήκης της Ρώμης, οι Ευρωπαίοι πολίτες θα παρακολουθούν με μια (λιγότερο ή περισσότερο έντονη) έκφραση δυσφορίας. Η δημοσκόπηση
«Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που σας έρχεται στο μυαλό όταν σκέπτεστε την Ε.Ε.;» ρωτήθηκαν οι πολίτες. «Ενιαία αγορά», απάντησε το 31%. «Γραφειοκρατία», απάντησε το 20%. Μόλις ένα 9% απάντησε «δημοκρατία». Βρετανοί και Γερμανοί, μάλιστα, έδωσαν το μεγαλύτερο ποσοστό στη γραφειοκρατία. Διότι όπως είναι φυσικό, υπήρξαν μεγάλες διακυμάνσεις από χώρα σε χώρα: περισσότερο ευρωσκεπτικιστές ανακηρύσσονται παμψηφεί οι Βρετανοί, που θεωρούν σε ποσοστό 52% πως η ζωή έγινε χειρότερη έπειτα από την ένταξη τους. Στον αντίποδα, το 53% των Ισπανών θεωρεί πως η ζωή τους βελτιώθηκε. Συνολικά, πάντως, μόνο το 22% των ερωτηθέντων θεωρεί πως η χώρα τους θα έβρισκε την υγειά της εγκαταλείποντας την Ε.Ε.: αντιθέτως, το 40% πιστεύει πως η… υγειά της θα γινόταν ακόμα χειρότερη. Προτεραιότητες
Οι προτεραιότητες των Ευρωπαίων πολιτών είναι σαφείς: το 72% πιστεύει πως η Ε.Ε. πρέπει να κάνει περισσότερα στον τομέα του περιβάλλοντος. Το 69% ζητεί περισσότερα στον τομέα της ενέργειας, το 67% επιθυμεί από την Ευρώπη μεγαλύτερο έργο στον τομέα της καταπολέμησης της εγκληματικότητας και το 64% απαιτεί περισσότερα όσον αφορά την ασφάλεια. Περιέργως πώς, οι πολίτες ενδιαφέρονται λιγότερο να δουν έργο στον τομέα της κοινωνικής πολιτικής (58%), της οικονομίας (54%) και της εξωτερικής πολιτικής (49%). Μόνο το 38% στηρίζει την ιδέα ενός ευρωπαϊκού στρατού. Η Γερμανίδα καγκελάριος, πάντως, που έχει ανάγει την αναβίωση του Ευρωσυντάγματος ως «σημαία» της ευρωπαϊκής της προεδρίας, θα χαρεί να μάθει πως το 35% των ερωτηθέντων πιστεύει πως το Ευρωσύνταγμα θα έχει θετικό αντίκτυπο στη χώρα τους, έναντι 27% που είναι πεπεισμένοι για το αντίθετο. Περισσότερο αρνητικοί σε αυτό το θέμα, και με διαφορά (σε ποσοστό 48%), εμφανίζονται- ποιοι άλλοι;- οι Βρετανοί.


Τρεις αποστολές

ΚΑΘΑΡΙΣΤΕ τις εικόνες που θα δείτε στο Βερολίνο από τα οργισμένα στίγματα του ευρωσκεπτικισμού και γιορτάστε. Ό,τι και να συμβεί στην Ευρώπη τα επόμενα 50 χρόνια, δεν θα είναι πόλεμος. Το να χτίζουμε όμως την Ε.Ε. πάνω σε ένα αρνητικό δεν αρκεί.

Αποστολή Πρώτη: Καταπολέμηση των κλιματικών αλλαγών. Μόνο η Ευρώπη παίρνει στα σοβαρά τη μεγαλύτερη απειλή για το μέλλον της ανθρωπότητας.

Αποστολή Δεύτερη: Διάσωση της σοσιαλδημοκρατίας. Από τη δεκαετία του 1980, η αμερικανική κυβέρνηση προωθεί ένα οικονομικό μοντέλο που πριμοδοτεί τις επιχειρήσεις και τους εύπορους, αφήνοντας τη μεσαία και την κατώτερη τάξη στη μοίρα τους. Η Ευρώπη πιστεύει σε ένα διαφορετικό μοντέλο. Γνωρίζουμε πως οι αγορές είναι ένα απαραίτητο εργαλείο πλουτισμού, όμως γνωρίζουμε και ότι το κράτος οφείλει να αντισταθμίζει τις τοξικές παρενέργειές τους.

Αποστολή Τρίτη: Ένα διαφορετικό είδος εξωτερικής πολιτικής. Την ώρα που οι ΗΠΑ σφυροκοπούν συχνά-πυκνά τον κόσμο κραδαίνοντας τη σημαία, η Ευρώπη πρέπει να γίνει το σύμβολο μιας ηπιότερης, ευφυέστερης, μετα-εθνικιστικής προσέγγισης.

Αν θέλει να αντέξει στον χρόνο, η Ε.Ε. πρέπει να μπορεί να πει στους πολίτες της: αυτά θα κάνουμε για εσάς.


[ ΓΝΩΜΗ ] Πρέπει να φωνάζουμε την αλήθεια

Θα διαβάσετε ένα απόσπασμα που θα σας αφήσει άφωνους. Προέρχεται από την επιστολή των εκδοτών μου στην Κωνσταντινούπολη, οι οποίοι φοβούνται να εκδώσουν στα τουρκικά το βιβλίο μου «Τhe Great War for Civilisation » («Ο μεγάλος πόλεμος για τον πολιτισμό»). Η αιτία, βέβαια, είναι ένα κεφάλαιο με τον τίτλο «Το πρώτο ολοκαύτωμα», το οποίο αναφέρεται στη γενοκτονία 1,5 εκατομμυρίου Αρμενίων από τους Οθωμανούς Τούρκους το 1915- ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.

Σπεύδω να προσθέσω ότι υπάρχει ένα μόνο κεφάλαιο στο βιβλίο μου για τη Μέση Ανατολή και πως οι φόβοι των Τούρκων φίλων μου εκφράστηκαν πριν από τη στυγερή δολοφονία του Τουρκο-Αρμένιου δημοσιογράφου Χραντ Ντινκ. Όταν θα διαβάσετε το απόσπασμα από την επιστολή τους προς τους εκδότες μου στο Λονδίνο (ΗarperCollins), να θυμόσαστε ότι συντάχθηκε από πολίτες μιας χώρας που επιθυμεί να ενταχθεί στην Ε.Ε. Το απόσπασμα έχει ως εξής: «Θα θέλαμε να σημειώσουμε ότι η πολιτική κατάσταση στην Τουρκία σε σχέση με διάφορα ζητήματα όπως το Αρμενικό και το Κουρδικό, το Κυπριακό, την Ε.Ε. δεν βελτιώνεται αλλά επιδεινώνεται λόγω της εντεινόμενης εθνικιστικής έξαρσης, η οποία έφτασε στην κορύφωσή της με την απονομή του Βραβείου Νόμπελ στον Ορχάν Παμούκ και τις πολιτικές διαφωνίες με την Ε.Ε. Το πιθανότερο αυτή η πολιτική κατάσταση να συνεχιστεί μέχρι τις επικείμενες προεδρικές εκλογές τον Απρίλιο του 2007… Γι΄ αυτό θα θέλαμε να προχωρήσουμε αθόρυβα με την έκδοση του βιβλίου, που σημαίνει ότι δεν θα υπάρξει εκστρατεία στον Τύπο για το βιβλίο του κ. Φισκ. Ζητούμε από τον κ. Φισκ να μας υποστηρίξει αν γίνει κάποια δίκη για το βιβλίο του. Ελπίζουμε ο κ. Φισκ και οι εκδόσεις ΗarperCollins να κατανοούν τις θέσεις μας». Λοιπόν, εδώ υπάρχει ένας εκδότης σε μια χώρα που διαπραγματεύεται την ένταξή της στην Ε.Ε. και για τον οποίο η ιστορία των Αρμενίων, οι Κούρδοι, το Κυπριακό (δεν αναφέρεται στο βιβλίο μου), ακόμη και η προσπάθεια της Τουρκίας για ένταξη στην Ε.Ε., αποτελούν σοβαρή αιτία για να προσπαθήσει να… αποσιωπήσει το βιβλίο μου. Πότε στην ιστορία των εκδόσεων, αναρωτιέμαι, προσπάθησε εκδότης να αποφύγει τη δημοσιότητα στο βιβλίο του; Η αθόρυβη έκδοση βιβλίων δεν θα μας σώσει.