Το Πνεύμα του Τόνου

Πολιτική των λόγων

«Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα» έρχεται στιγμή που αποκαλύπτονται, ξεφουσκώνουν και διαλύονται σαν φωσφορίζουσες μπουρμπουλήθρες, σαν αυτό που πράγματι είναι, «λόγια του αέρα». Και παρ΄ όλα αυτά, οι λαλίστατοι υποστηρικτές τους δεν βάζουν μυαλό. Κάτι σαν επίδειξη γνώσεων, κοίτα πόσα ξέρω, πόσα κατέχω εγώ, κάτι σαν υπερχειλίζουσα δήθεν ευαισθησία και φροντίδα για τον αδύναμο λαό, λες κι ο λαός δεν πολυκαταλαβαίνει, ανοίγουν το στόμα τους κι όποιον πάρει ο Χάρος.

Υπουργοί, βουλευτές, αρχηγοί κομμάτων, «χωρίς περίσκεψιν, χωρίς αιδώ» αφήνουν λεύτερα ν΄ αποκαλυφθεί το πλήρες χάος που φωλιάζει στο μυαλό τους, νομίζοντας αντιθέτως ότι λένε κάτι «μεγάλο», «συνταρακτικό», «ανεπανάληπτο», που θα θαμπώσει τους ανίδεους, θα καταγραφεί με χρώματα ανεξίτηλα στα «μεγάλα αποφθέγματα» της Ιστορίας. Το τι έχουν ακούσει τ΄ αυτιά μας, το τι έχουν διαβάσει τα μάτια μας τον τελευταίο καιρό δεν περιγράφεται. «Λόγια, λόγια, λόγια» υπερφίαλα, α-νόητα, κούφια, προσβλητικά για τους αντιπάλους: «είστε έκνομοι», «δεν γνωρίζετε τι εστί Δημοκρατία», «εμείς είμαστε η μεγάλη ήρεμη δύναμη». Και λόγια της πιάτσας: «εμείς δεν μασάμε», «δεν κάνουμε πίσω»… Και η βία να εξαπλώνεται, το ξύλο και οι μολότοφ να πέφτουν αλύπητα, η απάτη, η διαφθορά, τα οικονομικά σκάνδαλα, η ψευτιά να αυξάνονται για ένα «πουκάμισο αδειανό», για μια εφήμερη εξουσία κι άσε τους άλλους να χτυπιούνται για μια καλύτερη, δικαιότερη ζωή, για μια παιδεία άξια, το άπαν της προσφοράς στους νέους του μέλλοντός μας. Έλεος!

Φτάνουν πια τα λόγια! Έργα χρειάζονται, έργα σωστά, συνετά!