Δίκτυο

Στα όρια της αντίδρασης…

Βρίσκομαι σε δύσκολη θέση. Σε πολύ δύσκολη θέση. Άκουσα χτες στην «ανοιχτή συζήτηση- συνέντευξη Τύπου» που οργάνωσε η Πανελλήνια Ομοσπονδία ΘεάματοςΑκροάματος και το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών με θέμα- αλλά χωρίς άξονα- «Ζητήματα πολιτισμού- Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου», δύο σωματεία που όφειλαν να είναι μπροστάρηδες στην ανοιχτή σκέψη, από χείλη ανθρώπων των οποίων εκτιμώ το τάλαντο και την προσφορά στο θέατρο, λόγια και κείμενα που άγγιζαν ή και ξεπερνούσαν τα όρια της οπισθοδρόμησης και της αντίδρασης. Όχι ότι δεν ακούστηκαν και δυο- τρεις σώφρονες κουβέντες, όχι ότι δεν υπάρχουν και κάποια δίκια σ΄ αυτά που λέχθηκαν. Αλλά πνίγηκαν μέσα σε προσωπικές επιθέσεις- κατά του προέδρου του Ελληνικού Φεστιβάλ Γιώργου Λούκου κυρίως («κάνω την πρόταση στον ελληνικό λαό να παυθεί και να πάει πίσω στη Λυών, για να γλιτώσουμε κι εμείς και η Ελλάς και όλοι» είπε η Άννα Συνοδινού, αφού αναφέρθηκε στην απόρριψη της πρότασής της από το Ελληνικό Φεστιβάλ και πέρσι και φέτος να επαναλάβει στην Επίδαυρο την παράστασή της τού 2004, με τις «Ευμενίδες» στα αρχαία ελληνικά) αλλά και κατά του καλλιτεχνικού διευθυντή της Λυρικής Σκηνής Στέφανου Λαζαρίδη (ο Στέφανος Ληναίος δεν παρέλειψε να επιτεθεί και κατά του νέου καλλιτεχνικού διευθυντή του Εθνικού Γιάννη Χουβαρδά)-, μέσα σε λάθη, ανακρίβειες και παραμορφώσεις της πραγματικότητας. Μακάρι να έχουν δίκιο κι εγώ άδικο και όλη αυτή η κίνηση εναντίον καθετί καινούργιου και κάθε αλλαγής να μην καταγραφεί στις μαύρες δέλτους της ιστορίας του ελληνικού θεάτρου.

ΥΓ. Όχι, την αναφορά περί «παπαγάλων ΜΜΕ» που περιελάμβανε η προηγούμενη καταγγελία του ΣΕΗ την απέφυγαν αυτή τη φορά.


«Ζήτημα χρόνου»

Η επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα στη χώρα καταγωγής τους είναι ζήτημα χρόνου, δήλωσε ο υπουργός Πολιτισμού Γιώργος Βουλγαράκης σε συνέντευξη προς τη γαλλική εφημερίδα «Figaro» απαντώντας στο κλασικό ερώτημα που αντιμετωπίζει κάθε Έλληνας υπουργός Πολιτισμού από τον ξένο Τύπο. Γιατί ο αγώνας της Ελλάδας για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα έχει εγγραφεί στον παγκόσμιο χάρτη των ανοιχτών πολιτιστικών ζητημάτων. Οι τροπές ενός δίκαιου αιτήματος και αγώνα παράγουν θέσεις για τον πολιτισμό, ενδιαφέρουν πάντα. Αυτό ανεξαρτήτως έκβασης. Πόσω μάλλον τώρα, που το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως ετοιμάζεται πυρετωδώς και θα αποτελέσει ένα επιπλέον μέσο πίεσης στο Βρετανικό Μουσείο. Το επίκαιρο επιχείρημα είναι ότι κατά τη διάρκεια του ΄80 οι Βρετανοί αντέτασσαν ότι η Ελλάδα δεν διέθετε τα κατάλληλα μέτρα για τη συντήρηση των Μαρμάρων του Παρθενώνα. Τώρα το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως είναι εδώ, έχει θέα προς τον ναό της Αθηνάς και ετοιμάζεται να υποδεχθεί την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα.


Νταμπλούχος ο «Εξάντας»

Νταμπλούχοι διακρίσεων, ο «Εξάντας» και ο Γιώργος Αυγερόπουλος. Το ντοκιμαντέρ «Δέλτα, οι βρώμικες δουλειές του πετρελαίου» βραβεύτηκε ξανά. Το περασμένο Σάββατο, ξεχώρισε ανάμεσα σε περισσότερες από 70 ταινίες από όλο τον κόσμο και τιμήθηκε ως το καλύτερο «δημιουργικό ντοκιμαντέρ» από την κριτική επιτροπή νέων του 5ου Κινηματογραφικού Φεστιβάλ Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στη Γενεύη. Το ντοκιμαντέρ του Αυγερόπουλου για το Δέλτα του Νίγηρα βραβεύθηκε «για την αισθητική του και την “καθαρότητά” του στην παρουσίαση τοπικών προβλημάτων που μας αγγίζουν και μας επηρεάζουν άμεσα. Η διάκριση αυτή έρχεται σχεδόν τρεις μήνες μετά την πρώτη που απέσπασε στο Διεθνές Φεστιβάλ FΙΡΑ (για τα οπτικοακουστικά προγράμματα), στο Μπιαρίτς της Γαλλίας. Εκεί ο «Εξάντας» του Αυγερόπουλου, με αφορμή το ντοκιμαντέρ για το «Δέλτα», τιμήθηκε με το βραβείο FΙΡΑ D΄ Αrgent (αργυρό βραβείο) στην κατηγορία Documentaries- Reportage Αnd Current Αffairs.