Εναλλακτικά Ο πόλεμος των τριών

ΜΟΛΙΣ πάτησε τα πενήντα και μόλις συμπλήρωσε τρία χρόνια Πρωθυπουργός. Παρόλα αυτά, μεταξύ των στελεχών του κόμματός του συζητείται κατ΄ ιδίαν η διαδοχή του. Ο λόγος για τον Κώστα Καραμανλή. Πρόκειται για μια συζήτηση, η οποία έχει στοιχεία πολιτικής μεγαλομανίας. Η Ν.Δ. θεωρεί βέβαιη τη νίκη στις εκλογές. Αυτό που την απασχολεί είναι η τρίτη τετραετία! Ακόμη και οι «δικοί του» όμως δεν έχουν πεισθεί ότι ο νεώτερος Καραμανλής είναι διατεθειμένος να μείνει στο Μαξίμου για τόσο πολύ. Μάλιστα αρκετοί, εδώ και αρκετό καιρό, υποπτεύονται ότι ο Πρωθυπουργός έχει δώσει το δαχτυλίδι της διαδοχής στην Ντόρα Μπακογιάννη.

Η υπουργός Εξωτερικών ενσωματώθηκε ομαλά στο κυβερνητικό σχήμα. Τους τελευταίους δώδεκα μήνες δεν είχε καμία σοβαρή προστριβή με κανέναν συνάδελφό της. Η διείσδυση της Ντόρας όμως έχει φθάσει στα όριά της. «Σκάψε, σκάψε», λέγεται γραφικά, «η κυρία πέρασε το υπουργικό καστανόχωμα κι έπεσε σε κομματικό βράχο». Άπαξ και ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης έφυγε για το Πεντάγωνο, τα κλειδιά της Ρηγίλλης και του κομματικού μηχανισμού κρατάει μια παρέα σκληρών Καραμανλικών. «Γι΄ αυτούς», επισημαίνεται, «η παράδοση της ηγεσίας στο Μητσοτακαίικο είναι αδιανόητη».

Μια πρώτη αναμέτρηση του συστήματος αυτού με την πλευρά Μπακογιάννη θα γίνει στο συνέδριο του καλοκαιριού. Εκεί οι άνθρωποι της Ντόρας θα διεκδικήσουν ένα ποσοστό που να τους δίνει τα δικαιώματα της μειοψηφίας. Το κομματικό αυτό προγεφύρωμα θα είναι επένδυση για το μέλλον, όταν θα έρθει η ώρα της διεκδίκησης. Προς το παρόν και σε επίπεδο κορυφής, η Μπακογιάννη επιμένει να είναι σύμμαχος του Καραμανλή. Πόσο θα κρατήσει όμως η υπομονή της; «Η Ντόρα θέλει πρόωρες εκλογές για να ξεκινήσει πιο γρήγορα η δεύτερη θητεία του Καραμανλή», λέει υπουργός, «ώστε η διαδοχή να τοποθετηθεί χρονικά περί το 2010».

ΕΙΝΑΙ ΤΟ σενάριο που θέλει τον Καραμανλή να μην κατεβαίνει στις μεθεπόμενες εκλογές ως επικεφαλής της Ν.Δ. Είναι όμως και κάτι που δεν θέλουν ούτε να το ακούνε τα μελλοντικά ορφανά του Καραμανλισμού. Έτσι, μια σειρά από υπουργούς υποστηρίζουν την ανάγκη μιας τρίτης πρωθυπουργικής θητείας Καραμανλή. Μεταξύ αυτών ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης αλλά και ο Γιώργος Αλογοσκούφης. Στον υπουργό Άμυνας δεν αποδίδονται ηγετικές φιλοδοξίες. Όλοι όμως συμφωνούν ότι θέλει να παίξει ρόλο ρυθμιστή. Αντιθέτως, πολλοί βλέπουν τον υπουργό Οικονομίας ως εκκολαπτόμενο δελφίνο που συλλέγει ακατάπαυστα φίλους και δημιουργεί δίκτυα επιρροής, κυρίως στον χώρο της αγοράς μέσω της πολιτικής του. Ο Αλογοσκούφης απορρίπτει γελώντας αυτά τα σενάρια, ενώ παραμένει απολύτως αδρανής στο κόμμα.

Πολύ πιο κινητικός είναι ο Δημήτρης Αβραμόπουλος. Τον «πουσάρει» ο κομματικός καραμανλικός μηχανισμός που θέλει να τον βάλει σε κόντρα με την Ντόρα στην Α΄ Αθηνών. Ωστόσο, ο υπουργός Υγείας είναι «κουλ» και θεωρεί άνευ σημασίας το ποιος θα εκλεγεί πρώτος στην Αθήνα. Προφανώς, αντιλαμβάνεται ότι μια πρόωρη κόντρα δελφίνων θα στραπατσάρει αμφοτέρους και απλώς θα διασκεδάσει το καραμανλικό κομματικό σύστημα. Στην πραγματικότητα, ο Αβραμόπουλος ακολουθεί την ίδια ακριβώς στρατηγική με την Ντόρα. Είναι κι αυτός σύμμαχος και παραστάτης του Πρωθυπουργού!

Όπως πάντα, το κρίσιμο μέγεθος στον πόλεμο των τριών είναι ο χρόνος. Τρέχει εις βάρος της Ντόρας, αφού το φαβορί είναι ο στόχος όλων. Ακόμη χειρότερα: αν είσαι νούμερο δύο και περιμένεις να διαδεχθείς στην ηγεσία πολιτικό της ίδιας γενιάς με εσένα, επωμίζεσαι τη φθορά του. Είναι αυτό που έπαθε ο Μπράουν ύστερα από δέκα χρόνια διακυβέρνησης του Μπλερ. Αντιθέτως, ο χρόνος τρέχει υπέρ του Αβραμόπουλου που ζεσταίνει τη σχέση του με τον μηχανισμό της Ν.Δ.- μετά την περιπέτεια του ΚΕΠκαι διευρύνει την επιρροή του. Όσο για τον «τρίτο άνθρωπο» Γιώργο Αλογοσκούφη, αυτός έχει κάθε συμφέρον να δει τον Καραμανλή να μακροημερεύει.

Φυσικά, η πολιτική είναι απρόβλεπτη και ανατρέπει κάθε σχέδιο. Ωστόσο, το μέλλον του Πρωθυπουργού ενδιαφέρει τα στελέχη του κόμματός του περισσότερο από το παρόν του.