Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Του σκουπιδιού απέναντι…

Κυρία Φοίβη Αθηναίου, Υπάρχει ένας δασικός δρόμος που οδηγεί από τη Νέα Πεντέλη στο Κεφαλάρι. Λίγο μετά τη Νέα Πεντέλη ξεκινά ένας χωματόδρομος (που τον προστατεύει μία μπάρα) και όποτε διέρχεται κανείς από την περιοχή παρατηρεί ότι ανεβαίνει καπνός, σα να καίνε σκουπίδια. Και διερωτώμαι: Είναι δυνατόν στο (προστατευόμενο) δάσος της Πεντέλης, που τόσες φορές κάηκε, να λειτουργεί χωματερή; Είναι δυνατόν;

Νίκος Ζαχαριάδης Είμεθα μια απέραντη χωματερή, αγαπητέ Νίκο, θα πρόσθετε κανείς στο αποφθεγματικό «Είμαστε ένα απέραντο φρενοκομείο» του θείου. Δεν το έχετε πάρει είδηση; Και επειδή ένας πολιτισμός από τα σκουπίδια του φαίνεται (και χαρακτηρίζεται), όπως λένε, εμάς θα μας χαρακτηρίζουν τα μπάζα στην άκρη κάθε δρόμου, οι όγκοι βρωμιάς σε κάθε ρεματιά και οι στάχτες από την κάθε σπονδή στον βωμό του (προσωπικού μας) θεού της βρώμας και της ανευθυνότητας. Ας τους δοξάσουμε λοιπόν όλοι μαζί. Πού ξέρετε, ίσως – για να βρει και θεωρητικό υπόβαθρο και ρίζα στο ζήτημα κατά το προσφιλές του άθλημα- ο πάσης Ελλάδος ανακαλύψει και τη σχέση με τους αρχαίους Έλληνες και τη συνέχειά τους, την ορθοδοξία.
Άφησαν απ΄ έξω τα παγώνια

Τι μπορούν να σου κάνουν οι γραμματείς και φαρισαίοι, άμα θέλουν να παίξουν τους δήθεν ανοιχτούς στην πολιτική σάτιρα και να ρίξουν κανένα κομμάτι παντεσπάνι σε «δικά τους παιδιά», με άγνωστες περγαμηνές εγκυρότητας;

Παπάδες!

Ας πούμε η έκθεση Πολιτικής Γελοιογραφίας που οργάνωσαν με 25 γελοιογράφους, από τους οποίους οι 20 άγνωστοι (άντε και δικαιούνται να «παίξουν» με τα χιλιάρικα της επιχορήγησης με νέους λιγότερο γνωστούς…). Με απόντες πάντως έγκυρους πολιτικούς γελοιογράφους:

Κώστας Μητρόπουλος, Κυρ, Χαντζόπουλος, Ιωάννου, Στάθης, Γήσης… [«Διαφημίζει» δε «προσωπογραφίεςκαρικατούρες των 300 του Ελληνικού Κοινοβουλίου και κορυφαίων προσωπικοτήτων της διεθνούς πολιτικής σκηνής» στις οποίες έχει παρεισφρύσει κι ένας Γεώργιος Παπαδόπουλος -ο δικτάτωρ! Φαίνεται θα ανήκει, κατά την έκθεση, στις «κορυφαίες προσωπικότητες»…] Σάμπως και σε όσους κάλεσαν «ενέκριναν» οι ιθύνοντες νόες όλα τα σκίτσα; Όοοοοχι. Διότι από έξι σκίτσα που πήγε κάποιος αναρτήθηκε μόνον ένα, του Μπους. Τα άλλα πέντε με τον Υγείας σε παγώνι, τον Οικονομίας, τον κύριο Βύρωνα και άλλους έμειναν εκτός. Γιατί, λέει, είχαν κείμενο και είχαν ζητήσει μόνον σκίτσα δίχως κείμενο (λέμε τώρα)!

Δεν έφτανε που άφησε απ΄ έξω τόσους, έβαλαν και όρους στην πολιτική γελοιογραφία-όπως καταγγέλλει η Ένωση Ελλήνων Γελοιογράφων; Ή γίνεται όλο αυτό για του κόσμου τα μάτια (και για κάποιων τσέπες), με κριτήρια που τα υπαγάγουν-τας βουλάς γραμματέων και φαρισαίων πειθόμενοι- στα κονδύλια του εκ-Πολιτισμού και του Έλληνα φορολογούμενου; Φοίβη
Η ανεργία του ντιριντάχτα

Αγαπητή κυρία Φοίβη, Όπως είναι γνωστό, τα τελευταία χρόνια το πρόβλημα είναι η ανεργία. Επειδή καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα, χωρίς να το ομολογεί, εμμέσως πλην σαφώς το παραδέχεται εφευρίσκοντας μέτρα για την απασχόληση. Η διαφορά είναι σαφής. Άλλο να βρίσκουμε κάτι για να απασχολούμε τον άνεργο και άλλο να τον κάνουμε ενεργό εργαζόμενο.

Έτσι, έχουν βρεθεί πολλές εργασίες ώστε ο άνεργος να παίρνει και το κατιτίς του… Στην ουσία όμως παραμένει άνεργος, τόσο επειδή δεν είναι ενεργός στον ρόλο για το οποίο έχει εκπαιδευτεί, έχει μορφωθεί ή διαθέτει εμπειρία, όσο όμως και επειδή από την απασχόλησή του αυτή ή από το είδος εργασίας που εκτελεί δεν εκπαιδεύεται σε κάτι άλλο, δεν αποκτά εμπειρία, δεν αποκομίζει τίποτα γιατί πολύ απλά οι εργασίες που κάνει θα μπορούσαν και να μη γίνονται, δηλαδή δεν είναι απαραίτητες!

Αντίθετα είναι άκρως βοηθητικές σε σημείο να μην επηρεάζουν θετικά ή αρνητικά την εξέλιξη του ίδιου του απασχολούμενου ή του τομέα που απασχολείται.

Οι περισσότερες μορφές απασχόλησης ή παροχής εργασίας που λειτουργούν στην εποχή μας ως αντίδοτο στο πρόβλημα της ανεργίας, εφευρέθηκαν τώρα ή πάρθηκαν από το ράφι της ιστορίας του κόσμου τούτου και εν πάση περιπτώσει δεν καλύπτουν ούτε ανάγκες του εργαζόμενου, ούτε ανταποκρίνονται στα προσόντα του, ούτε στην εμπειρία του, ούτε στην εκπαίδευσή του, ούτε στις φιλοδοξίες του, ούτε καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες.

Ωστόσο κάποιοι αισθάνονται περήφανοι που τα νούμερα της ανεργίας μειώνονται με τέτοια μέτρα για την απασχόληση και που ο κόσμος βρίσκει δουλειά σε βοηθητικές εργασίες που δεν φανταζόμασταν πως χρειάζεται να γίνονται!

Ε, καλά τώρα! Ας πιάσουμε όλοι από έναν κασμά να ανοίγουμε δρόμους σε αυτήν τη χώρα αφού δεν έχουμε τίποτα καλύτερο να κάνουμε! Να γκρεμίσουμε και τα παλιά σπίτια για να περάσει λίγο δημιουργικά η ώρα μας. Ευχαριστώ πολύ, Γεώργιος Ριζόγλου, Αγ.

Σίλας Κρήτης Μπα, κασμά δεν πιάνουμε, αγαπητέ Γεώργιε, σε τούτη τη χώρα. Το πολύ πολύ κανέναν καρσιλαμά. Ή κανένα νησιώτικο σε συμφωνικό, για να έχουμε να μας βρίσκεται, ως δείγμα υψίστης αισθητικής και δείγμα των επιλογών μας. Στο Ελλαδιστάν δεν κοιτάει κανένας να κάνει κάτι για να βελτιώσει τις συνθήκες ζωής του (αν εξαιρέσουμε τα λαμόγια, τους κουμπάρους, τις κουμπαριές και το ροκάνισμα των κοινοτικών προγραμμάτων ή τα «εκ-πολιτιστικά» έργα που ταΐζουν πολύν κόσμο). Κοιτάει να κλαψουρίσει με κάνα Πάριο, να τσιφτετελέψει με καμιά Τάμτα, να ξεμπουρλευτεί με καμιά Θώδη- και μη χειρότερα. Της σάχλας, της μπάχλας και του κακού συναπαντήματος. Και σε κυβερνητικό, πολιτικό επίπεδο αυτή η αισθητική υπάρχει, αυτή υπαγορεύεται. Κι άντε εσείς να λέτε για ανέργους και σχέδια… Καλάααααααα.