[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Τα ελληνικά ακατανόητα…

Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ που διεξάγεται στην Ελλάδα τον τελευταίο καιρό έχει στοιχεία θεάτρου του παραλόγου. Και είναι μια συζήτηση εν πολλοίς ακατανόητη για πολλούς εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως διαπιστώνει ο καθένας που συμμετέχει σε σχετικές συναντήσεις. Ευτυχώς η συζήτηση διεξάγεται στην ελληνική γλώσσα και έτσι δεν είναι «προσβάσιμη» εύκολα από τους εταίρους μας. Είναι ακατανόητη η συζήτηση γιατί και πάρα πολλά πράγματα είναι εντελώς ακατανόητα έξω από τα ελληνικά σύνορα. Έτσι π.χ., όταν γίνεται λόγος για «άσυλο», κανένας (Άγγλος, Γάλλος, Πορτογάλος, κ.λπ.) δεν μπορεί να διανοηθεί αυτό που υπονοεί ο όρος στην Ελλάδα. Για τους υπόλοιπους Ευρωπαίους η συζήτηση για το «άσυλο» αναφέρεται σε όλους τους δυστυχείς που καταδιώκονται από διάφορα καταπιεστικά καθεστώτα ανά την υφήλιο και αναζητούν προστασία/άσυλο στην Ευρώπη.

Γι΄ αυτούς η Ευρωπαϊκή Ένωση διαμορφώνει κοινή πολιτική ασύλου, που βεβαίως δεν έχει καμιά σχέση με πανεπιστήμια και εκπαιδευτικά ιδρύματα. Πώς να εξηγήσεις τώρα ότι στην Ελλάδα- χώρα δημοκρατική και ευρωπαϊκή- υπάρχει ένας χώρος, το Πανεπιστήμιο, που πρέπει να είναι κάτω από ειδικό «καθεστώς ασύλου», όσο αναγκαίο κι αν είναι αυτό. Ακατανόητα πράγματα. «Αιώνιοι φοιτητές»: άλλο ακατανόητο φαινόμενο εντελώς ελληνικό. Πώς να εξηγήσεις σε οποιαδήποτε άλλη σοβαρή ευρωπαϊκή χώρα ότι στη σημερινή Ελλάδα ένας φοιτητής μπορεί να παραμείνει στο πανεπιστήμιο όσο χρόνο επιθυμεί, να δώσει εξετάσεις όσες φορές εκείνος θέλει και όποτε θέλει και τελικά να πάρει πτυχίο. Πώς να εξηγήσεις επίσης σε άλλη σοβαρή ευρωπαϊκή χώρα το φαινόμενο των λεγόμενων «κουκουλοφόρων» ως διαχρονικό στοιχείο της ελληνικής πραγματικότητας που επαναλαμβάνεται σταθερά και προβλέψιμα και, παρά ταύτα, δεν γίνεται τίποτε. Γιατί «κουκουλοφόροι» ως περιστασιακό στοιχείο σε περιπτώσεις κοινωνικών εκρήξεων υπάρχουν και σε άλλες χώρες (π.χ. Γαλλία) αλλά ως διαχρονικό φαινόμενο που τείνει να προσλάβει… οιονεί θεσμικό χαρακτήρα, μόνο στην Ελλάδα παρατηρείται. Πώς να εξηγήσεις επίσης ότι στην Ελλάδα οι αστυνομικές δυνάμεις τη μια μέρα μπορεί να συμπεριφέρονται με στεγνή βαναυσότητα και την άλλη με πλήρη αδράνεια. Όλα αυτά είναι μερικά από τα πράγματα που δεν εξηγούνται. Είναι ακατανόητα. Και δεν είναι τα μόνα. Δυστυχώς…

Ο Π.Κ. Ιωακειμίδης είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και μέλος του Δ.Σ. του ΕΛΙΑΜΕΠ