[ 20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ] Ο πλούτος δεν φέρνει την ευτυχία στα παιδιά

Ευτυχισμένα εμφανίζονται τα Ελληνόπουλα, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της UΝΙCΕF, που έγινε σε 21 χώρες. Όπως επισημαίνει ο πρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής της UΝΙCΕF, κ. Λάμπρος Κανελλόπουλος, η παιδική ευτυχία δεν εξαρτάται από τον πλούτο αλλά από την αγάπη και την κατανόηση.
«Χρειάζεται να δίνουμε τον λόγο στο παιδί και να του επιτρέπουμε να ακουστεί. Να σκύψουμε με μεγαλύτερη προσοχή και να αφουγκραστούμε τις ανάγκες του».

Χάλκινο μετάλλιο στην ευτυχία για τα Ελληνόπουλα. Τι σημαίνει;

Σημαίνει ότι τα Ελληνόπουλα με αυτοπεποίθηση, αισιοδοξία και ωριμότητα αντιμετωπίζουν το παρόν και το μέλλον, το δικό τους και της χώρας μας.

Ο πλούτος φέρνει την ευτυχία; Από την έρευνα της UΝΙCΕF προκύπτει ότι ο πλούτος σε μια χώρα δεν φέρνει αναγκαστικά την ευτυχία στα παιδιά.

Τι χρειάζεται ένα παιδί για να είναι ευτυχισμένο;

Χρειάζεται αγάπη, ασφάλεια, ζεστασιά, φροντίδα. Να σκύψουμε με μεγαλύτερη προσοχή και να αφουγκραστούμε τις ανάγκες του.

Και τα «παιδιά του δρόμου» πώς θα βρουν την ευτυχία;

Με τη στήριξη όλων μας «τα παιδιά του δρόμου» πρέπει να γίνουν δικά μας παιδιά.

Η ευτυχία έχει το ίδιο πρόσωπο στην Ελλάδα και στην Αφρική; Το δικαίωμα στην προστασία, στη ζωή, στη φυσική και πνευματική ανάπτυξη, στο παιχνίδι, είναι αναπόσπαστο κομμάτι της παιδικής ηλικίας παντού και πάντοτε.

Η παραδοσιακή οικογένεια αντέχει;

Δοκιμάζεται, αλλά αντέχει. Αντέχει και φέρνει αποτελέσματα. Οι γονείς περνούν ουσιαστικό χρόνο με τα παιδιά τους;

Όχι. Ακριβώς επειδή ο χρόνος που οι γονείς αφιερώνουν στα παιδιά τους γίνεται όλο και λιγότερος, θα πρέπει η επαφή τους με τα παιδιά να γίνει ποιοτικότερη.

Μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων μαθητών εμπλέκεται σε καβγάδες. Ευθύνονται και οι γονείς;

Ευθυνόμαστε όλοι, γονείς, εκπαιδευτικοί και φορείς που πολλές φορές παρακολουθούν απαθείς.

Τα δύο τρίτα των παιδιών δεν ενδιαφέρονται για το σχολείο. Γιατί;

Το ίδιο το σχολείο πολλές φορές εμφανίζεται αποστειρωμένο και δείχνει να μην ενδιαφέρεται για τους νέους. Γιατί να ενδιαφερθούν οι νέοι γι΄ αυτό; Η εξάπλωση των ναρκωτικών στις μικρές ηλικίες περιορίζεται. Έβαλε μυαλό η ελληνική κοινωνία;

Δεν νομίζω. Ακόμα και ένα παιδί να κάνει χρήση, πρέπει να μας συγκλονίζει. Αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα, θα βρεθούμε φοβάμαι σύντομα προ οδυνηρών εκπλήξεων.

Η 13η θέση της Ελλάδας στην έκθεση της UΝΙCΕF σας ικανοποιεί;

Όχι. Η Ελλάδα, με μια παράδοση στα ανθρωπιστικά ιδεώδη, οφείλει να κάνει περισσότερα για τα παιδιά και τους νέους της. Οφείλουμε να βρισκόμαστε πάντα στην πρώτη θέση.

Μήπως είναι ουτοπικά τα αποτελέσματα για την ελληνική πραγματικότητα;

Η επικύρωση της Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Παιδιού, η δημιουργία του Συνηγόρου του Παιδιού και πολλών άλλων θεσμών παιδικής προστασίας, οφείλονται σε πρωτοβουλίες της UΝΙCΕF.

Τι άλλαξε και από την παιδική εκμετάλλευση περάσαμε στην ευημερία των παιδιών;

Η UΝΙCΕF πάντα με συνέπεια και προσοχή απευθύνεται σε όλη την κοινωνία, σε όλα τα παιδιά. Η απόσταση από την εκμετάλλευση στην ευτυχία μπορεί να είναι μεγάλη, μπορεί και μικρή.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο κοινωνικό πρόβλημα στην Ελλάδα;

Η κρίση του εκπαιδευτικού συστήματος που αδυνατεί να προσαρμοσθεί στις μεγάλες προκλήσεις των καιρών μας. Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί; Με τη σύναψη μιας μεγάλης εθνικής συμφωνίας όλων των υγιών δυνάμεων του τόπου, χωρίς συντεχνιακούς συμβιβασμούς, ιδεολογικά ταμπού και ψευδοδιλήμματα. Η Ελλάδα είναι η χώρα της προσφοράς; Οι αξίες και τα ιδεώδη του ανθρωπισμού και της κοινωνικής αλληλεγγύης αποτελούν στάση ζωής για πολλούς συμπολίτες μας. Το κράτος ή οι πολίτες είναι περισσότερο ευαισθητοποιημένοι σε κοινωνικά ζητήματα;

Ιστορικά, οι πολίτες είναι αυτοί που πρωταγωνιστούν στην ανάδειξη, αλλά και αντιμετώπιση των μεγάλων κοινωνικών ζητημάτων της εποχής μας.

Έξι χρόνια στο τιμόνι της UΝΙCΕF, τι δεν έχετε πετύχει ακόμα;

Όσο οι συνθήκες διαβίωσης εκατομμυρίων παιδιών στον κόσμο είναι άθλιες, όσο τα δικαιώματα των παιδιών δοκιμάζονται τόσο κραυγαλέα, δεν έχω το δικαίωμα να μετρώ προσωπικές επιτυχίες.

Τι περιμένετε από την ελληνική κοινωνία;

Να συνεχίσει να εκφράζει με την ευθύνη που τη διακρίνει τη στήριξη και την αλληλεγγύη της στον αγώνα μας για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων των παιδιών.

Τι περιμένει η κοινωνία από τη UΝΙCΕF;

Να μην υποτάσσουμε τις δράσεις μας σε σκοπιμότητες και εμπόδια. Να συνεχίσουμε με συνέπεια και ευθύνη τον αγώνα μας για ένα μέλλον που τα παιδιά θα κοιτάζουν με σιγουριά και αισιοδοξία.