Η μέρα με τη νύχτα

Η διαφορά της ΑΕΚ που εμφανίστηκε στο Τσάμπιονς Λιγκ με την ομάδα που είδαμε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, είναι η μέρα με τη νύχτα. Στο πρώτο μισό της σεζόν, πετούσε. Έσφυζε από ζωή. Διεκδικούσε. Τώρα; Η… bella ΑΕΚ του πρώτου τριμήνου έμεινε γυμνή από φιλοδοξίες, όραμα, πνεύμα. Εκόνα που παραπέμπει σε… κρανίου τόπο. Λες και βλέπουμε το ξυρισμένο κρανίο της Μπρίτνι Σπίαρς.

Αντίθετα, ένα μαγικό ραβδάκι μεταμορφώνει τον Παναθηναϊκό. Από την αρρωστημένη κατάσταση της Πάτρας και τη ρεβάνς με τη Μέταλουργκ, στο άκρως αισιόδοξο μήνυμα με το γεμάτο Στάδιο, τα χαμόγελα και την πίστη για διάκριση, του ματς εναντίον της Λανς. Τι συνέβη και οι δύο ομάδες ακολουθούν αντιστρόφως ανάλογες πορείες;

ΚΑΤ΄ ΑΡΧΗΝ η ματιά στην ΑΕΚ: ο Φερέρ εμπιστεύτηκε το ένστικτό του και με έναν ξεχωριστό τρόπο διατηρούσε σε εγρήγορση όλους τους ποδοσφαιριστές. Ο Παουτάσο πάλευε να πείσει πως άξιζε τα καλά λόγια που ακούγονταν όλο το καλοκαίρι. Να δείξει ότι του ανήκε η θέση του δεξιού μπακ. Ο Αργεντινός όσο και να προσπάθησε στην πορεία, κλάταρε και δεν δείχνει ικανός να αναπληρώσει το κενό. Ο Γεωργέας από πασπαρτού στην άμυνα κατέληξε να επισκέπτεται συχνά τους γιατρούς και τους φυσικοθεραπευτές. Ο Δέλλας αντιμετωπίζει μόνιμο πρόβλημα στη μέση και είναι δεδομένο ότι η ΑΕΚ δεν μπορεί να υπολογίζει στον διεθνή μπακ. Τα προβλήματα δεν καλύπτονται με ημίμετρα. Σε λιγότερο βαθμό, αυτό συμβαίνει και με τον Ζήκο. Ταλαιπωρημένος από το γαλλικό πρωτάθλημα, επέστρεψε με την πεποίθηση πως η ελληνική Λίγκα θα του επιτρέψει να διατηρηθεί στον αφρό και αντί να δούμε αυτό, βλέπουμε ελάχιστα από έναν παίκτη με υψηλή κλάση. Οι νεαροί έλαμψαν και προς στιγμήν έπεισαν πως μπορούν να φέρουν την άνοιξη μέσα στο καταχείμωνο. Ο Τόζερ με την ποιότητά του. Ο Χετεμάι με το τρέξιμο. Ο Παπασταθόπουλος με παρουσία σε Γαλλία και Βέλγιο. Εκεί, ο Φερέρ και ο Ντέμης έχασαν τον προσανατολισμό. Την πυξίδα τους… Η υγεία που έβγαζε η ΑΕΚ τούς οδήγησε στο λανθασμένο συμπέρασμα ότι η λύση για όλα τα προβλήματα θα ερχόταν με την αθρόα είσοδο πιτσιρικάδων. Μέγα σφάλμα. Γιατί πολύ απλά, η θλιβερή εικόνα της ΑΕΚ ίσως συμπαρασύρει τους ταλαντούχους παίκτες και τους κοπούν τα φτερά. Στο μεταίχμιο βρίσκεται συνεπώς ο σχεδιασμός του Νικολαΐδη. Και ανεξάρτητα από τη θέση που θα καταλήξει στο πρωτάθλημα, τα δύο παιχνίδια εναντίον της Παρί κατέδειξαν πως τα κέρδη από το Τσάμπιονς Λιγκ σκορπίστηκαν μέσα σε μια εβδομάδα που διαρκεί αυτή η φάση του ΟΥΕΦΑ. Αυτή η ΑΕΚ εκμηδενίζει τις χρονικές αποστάσεις! Θα είναι κρίμα να μηδενίσει το κοντέρ και η επιχείρηση βελτίωσης του συνόλου να αρχίσει από την αρχή.

ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ τον Παναθηναϊκό, τα δικά του συν είναι ορατά διά γυμνού οφθαλμού: το εύκολο είναι να ειπωθεί πως ο Νίνης θα ηγηθεί του μελλοντικού ΠΑΟ. Ούτε σε σταυρόλεξο για αρχάριους δεν μπαίνει τέτοιο κουίζ. Οι ελλείψεις και τα κενά αξίζει να επισημανθούν. Με δεδομένο πως ο Γκαλίνοβιτς παρουσιάζει ψυχολογικές μεταπτώσεις και τρέμει κάθε «τρεις και λίγο», οι «πράσινοι» θα έπρεπε να βασιστούν στον Εμπέντε. Πείθει, όμως, απόλυτα ο συγκεκριμένος γκολκίπερ για τη σταθερότητά του; Η μπάλα στο ματς με τη Λανς τού έφευγε μέσα από τα χέρια. Επιπλέον, οι «τρύπες» στα άκρα της άμυνας «φωνάζουν». Ο Βύντρα αποκλείεται να εξελιχθεί σε… Αποστολάκη, ο Νίλσον δεν γίνεται να πηγαίνει από τα δεξιά στα αριστερά και όποιοι αρνούνται να δουν πως ο Παναθηναϊκός θέλει αριστερό μπακ, κοροϊδεύουν τον κόσμο. Μαζί βάλτε έναν κεντρικό αμυντικό και απαραιτήτως έναν δεξιοτέχνη μέσο. Στην επίθεση με τον Μάντζιο τα πράγματα καλύπτονται, αρκεί να βρεθεί κάποιος να εξηγήσει την κάθετη πτώση του Παπαδόπουλου.

Ο Παναθηναϊκός άρχισε με τον Μπάκε πολύ πίσω τη σεζόν και πάει να την κλείσει (πάντα σε σύγκριση με την ΑΕΚ), έχοντας βγει μπροστά. Παίρνει καλύτερο πόστο στην αφετηρία. Φτάνει να οριοθετήσει στόχους, να καλύψει τα κενά και κυρίως να αποφασίσει πολύ γρήγορα ο «Τζίγγερ» αν θα εμπιστευθεί για το χτίσιμο του νέου ΠΑΟ τον Βίκτορ Μουνιόθ.


Από τη θέση του οδηγού

Την περασμένη σεζόν ήταν στην… απέναντι όχθη. Όντας τεχνικός του Ολυμπιακού έβλεπε τους «κόκκινους» να κάνουν δώρα στους «μικρούς» του πρωταθλήματος και να χάνουν τη μεγάλη διαφορά των βαθμών. Ο Τάκης Λεμονής, τώρα από τη θέση του οδηγού, ζητεί από τους ποδοσφαιριστές του να διατηρήσουν τη διαφορά και να αρπάξουν τις ευκαιρίες που θα τους δοθούν. Με τόσες ελλείψεις που έχει ο Ολυμπιακός εν όψει του αγώνα με τον Εργοτέλη στην Κρήτη, έχει ενδιαφέρον η συμπεριφορά των αναπληρωματικών του…


Το κανόνι περιμένει άλλες μάχες

Το 3-0 της Βρέμης ήταν η καλύτερη ασπίδα για τη Βέρντερ. Ένα γκολ ζητούσε, ένα γκολ πέτυχε ο Αλμέιδα (αριστερά) και οι Γερμανοί πέρασαν με άνεση στην επόμενη φάση του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ αποκλείοντας τον Άγιαξ (1-3). Το κανόνι με το όνομα Μίροσλαβ Κλόζε θα χρειαστεί στα επόμενα ματς.