«Είμαστε μια χώρα τρελών!»

Μετά την παραίτηση του Ιταλού πρωθυπουργού Ρομάνο Πρόντι, έσπευσαν όλοι οι εταίροι του στον κυβερνητικό συνασπισμό να ταχθούν εκ νέου στο πλευρό τουακόμα και οι δύο βουλευτές που προκάλεσαν την πτώση της κυβέρνησης! «Είμαστε μια χώρα τρελών!», σχολίασε η… πέτρα του σκανδάλου, ο Μάσιμο Ντ΄ Αλέμα. Κλειδί για τις εξελίξεις, οι διεργασίες που θα λάβουν χώρα έως σήμερα το βράδυ για την εξεύρεση πολιτικής λύσης στην κρίση που έχει προκύψει.

Ά ρχισαν χθες οι διερευνητικές επαφές του Προέδρου της Ιταλικής Δημοκρατίας με τους αρχηγούς των πολιτικών κομμάτων, ύστερα από την παραίτηση που υπέβαλε προχθές το βράδυ ο πρωθυπουργός Ρομάνο Πρόντι αφού ηττήθηκε στη Γερουσία κατά την ψηφοφορία για την εξωτερική πολιτική. Ο Τζιόρτζιο Ναπολιτάνο ζήτησε από τον παραιτηθέντα Ρομάνο Πρόντι να παραμείνει στην πρωθυπουργία έως ότου σχηματιστεί νέα κυβέρνηση. Η κυβέρνηση Πρόντι έπεσε λόγω της οριακής πλειοψηφίαςμιας έδρας- που διατηρούσε στη Γερουσία. Στη σχετική ψηφοφορία για την εξωτερική πολιτική συγκέντρωσε 158 ψήφους, έναντι 160 που απαιτούνται για την υιοθέτηση των προτάσεων από το Σώμα. Την εξωτερική πολιτική καταψήφισαν δύο γερουσιαστές της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης, οι οποίοι τώρα έχουν χαρακτηριστεί «προδότες», «μπάσταρδοι» και άλλα, ακόμα χειρότερα… Οι ίδιοι ωστόσο υποστηρίζουν ότι δεν είχαν σκοπό να ρίξουν την κυβέρνηση. «Ίσως εάν γνώριζα ότι η ψήφος μου θα είχε τόση σημασία, θα το είχα σκεφτεί περισσότερο», δήλωσε χθες ο 60χρονος κομμουνιστής Φερνάντο Ρόσι. Στο ίδιο- απολογητικό- μήκος κύματος κινήθηκε και ο τροτσκιστής Φράνκο Τουριλιάτο, γερουσιαστής της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης, ο οποίος τώρα δηλώνει πως θα παραιτηθεί από το αξίωμά του.

Η πολυμορφία
Γεγονός είναι πως ο κεντροαριστερός κυβερνητικός συνασπισμός του Πρόντι απαρτίζεται από πολλά και ετερόκλητα μεταξύ τους κόμματα: από χριστιανοδημοκράτες ώς και από αριστερούς που θέλουν να κλείσουν οι αμερικανικές βάσεις στην Ιταλία και να διαλυθεί το ΝΑΤΟ! Όμως αυτή ακριβώς η πολυμορφία και οι διαφορετικές – και συχνά ακραίες- θέσεις των κομμάτων του συνασπισμού είναι που παρέλυσαν την κυβέρνηση, εμποδίζοντάς τη να λάβει αποφάσεις σε θέματα καίρια όπως η οικονομία και η εξωτερική πολιτική.

Αυτήν τη στιγμή πάντως όλοι οι εταίροι του κεντροαριστερού συνδυασμού δηλώνουν ότι υποστηρίζουν τον Ρομάνο Πρόντι. Όμως το πρόβλημα της οριακής πλειοψηφίας στη Γερουσία παραμένει και θα αποτελέσει πηγή προβλημάτων για το μέλλον. Έτσι, αναζητούνται σύμμαχοι στον χώρο του Κέντρου. Το σενάριο μιας κυβέρνησης Κέντρου φαίνεται ότι ανησυχεί και τον ίδιον τον Μπερλουσκόνι καθώς, εάν συνέβαινε αυτό, θα έμενε εκτός πολιτικής σκηνής.


Σε αριθμούς

● 60 ιταλικές κυβερνήσεις από το 1945 ● 375 μέρες ήταν η μέση διάρκειά τους ● 1.452

μέρες διήρκεσε η μακροβιότερηεπρόκειτο για τη δεύτερη κυβερνητική θητεία του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, από τον Ιούνιο του 2001 έως τον Απρίλιο του 2005 ● 17 ΜΕΡΕΣ διήρκεσε η πιο βραχύβια ● 7 ήταν οι κυβερνήσεις επικεφαλής των οποίων ήταν ο Τζούλιο Αντρεότι
Η πέτρα του σκανδάλου

ΠΕΤΡΑ του σκανδάλου της σημερινής κυβερνητικής κρίσης στην Ιταλία είναι ο Μάσιμο Ντ΄ Αλέμα, υπουργός εξωτερικών και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Πρόντι που ήρθε στην εξουσία το Μάιο του 2006. Γεννήθηκε στις 20 Απριλίου του 1949 και από δημοσιογράφος έφτασε να καταλάβει σημαντικές κομματικές (στις τάξεις της ιταλικής Αριστεράς) και πολιτικές θέσεις, διατελώντας ακόμα και πρωθυπουργός της Ιταλίας. Μετά τη νίκη του κεντροαριστερού συνασπισμού πριν από εννέα μήνες, επρόκειτο να προταθεί ως υποψήφιος για την Ιταλική Προεδρεία, αλλά βλέποντας πως δεν συγκέντρωνε την απαιτούμενη πλειοψηφία υποχώρησε, δίνοντας τη θέση του στον Τζιόρτζιο Ναπολιτάνο, ο οποίος μετά εξελέγη Πρόεδρος.

Οι πρωτοβουλίες
Αμέσως μετά ο Ντ΄ Αλέμα, ο οποίος διαθέτει μονάχα απολυτήριο Λυκείου- προτάθηκε για τη θέση του Προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων αλλά, αντιμέτωπος με την επιμονή του κόμματος της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης να τοποθετηθεί στη θέση αυτή ο επίλεκτός τους Φάουστο Μπερτινότι, υποχώρησε προκειμένου να αποφευχθεί η σύγκρουση μεταξύ των κομμάτων που απάρτιζαν τον κυβερνητικό συνασπισμό.

Έτσι έγινε υπουργός εξωτερικών στην κυβέρνηση Πρόντι και, ως εμπνευστής της «αναγέννησης και ενδυνάμωσης» της ιταλικής εξωτερικής πολιτικής, εισηγήθηκε την ανάληψη «σημαντικών πρωτοβουλιών» εκ μέρους της χώρας του για να «ξανακερδίσει πρωταγωνιστικό ρόλο στις διεθνείς εξελίξεις». Κάπως έτσι βρέθηκαν τα ιταλικά στρατεύματα να απαρτίζουν το μεγαλύτερο μέρος της διεθνούς ειρηνευτικής δύναμης που αναπτύχθηκε στον Λίβανο μετά τις συγκρούσεις το καλοκαίρι του 2006, ενώ η Ιταλία διεκδίκησε ενεργά και ρόλο μεσολαβητή στην κρίση του Ιράν με τη διεθνή κοινότητα. Σημειώνεται πως η Ιταλία είναι ο βασικός εμπορικός εταίρος του Ιράν στην Ευρώπη.

Οι αποφάσεις του Ντ΄ Αλέμα όμως, για επέκταση της Αμερικανικής βάσης στη Βιτσέντσα και για παραμονή της ιταλικής δύναμης στο Αφγανιστάν, προκάλεσαν τη χθεσινή παραίτηση της κυβέρνησης Πρόντι. Αφορμή στάθηκε η δήλωσή του: «Ή θα κερδίσουμε την ψηφοφορία για την εξωτερική πολιτική ή θα πάμε σπίτι μας»…