Διαγραφή σε «αργή κίνηση»
Η προβληματική εξ αρχής σχέση ΠαπανδρέουΚουλούρη επισημοποιήθηκε όταν ο Γιώργος Παπανδρέου αποφάσισε μετά τις εκλογές να οργανώσει το κόμμα σύμφωνα με τις δικές του απόψειςκαι ο Κουλούρης ήταν και πάλι εκτός. Έτσι φθάσαμε στο τέλος της ιστορίας που άρχισε πριν από τρία χρόνια
Μετά τις κατά καιρούς σκληρές αναφορές του βουλευτή στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ ήταν
περίπου βέβαιο ότι ο Παπανδρέου «ευκαιρία ζητούσε» για να «τελειώσει με τον Κίμωνα»
Η αποπομπή του Κίμωνα Κουλούρη από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ αποτελεί την τελευταία πράξη σε ένα δράμα που ξεκίνησε πριν από τρία χρόνια τέτοιο καιρό.
Όταν ο Γιώργος Παπανδρέου ανέλαβε την αρχηγία στο ΠΑΣΟΚ, και αργά αλλά σταθερά άρχισε να δημιουργεί ένα σύστημα εξουσίας στη Χαριλάου Τρικούπη, από το οποίο φυσικά απουσίαζε ό,τι εκπροσωπούσε το παλιό. Ήτοι στελέχη με κυβερνητική παρουσία και καθημερινή τριβή στα τηλεοπτικά παράθυρα, με «γωνίες», με πολλά ντεσιμπέλ στη φωνή, και με οφθαλμοφανές αντιδεξιό προφίλ, όπως ο Κίμων Κουλούρης.
Η προβληματική εξ αρχής σχέση Παπανδρέου – Κουλούρη επισημοποιήθηκε όταν ο Γιώργος Παπανδρέου αποφάσισε μετά τις εκλογές να οργανώσει το κόμμα σύμφωνα με τις δικές του απόψεις- και ο Κουλούρης ήταν και πάλι εκτός. Για έναν άνθρωπο που πέρασε πολλά χρόνια δίπλα στον Ανδρέα Παπανδρέου, που έζησε από κοντά επίσης όλα τα μεγάλα γεγονότα του ΠΑΣΟΚ και μετείχε ενεργά, και με συγκεκριμένη ταυτότητα (Κίμων ο «συγκεντρωσιάρχης») στην πορεία του Κινήματος για την εξουσία το ΄81, μια τέτοια συμπεριφορά ήταν δυσβάστακτη. Και όπως σε όλους τους μεγάλους έρωτες η κατάληξη συνήθως είναι μεγάλα μίση, μερικούς μήνες μετά και τις ευρωεκλογές δεν υπήρχε ένας στο ΠΑΣΟΚ που να μη γνωρίζει ότι «ο Κουλούρης τα λέει». Τι έλεγε; Αυτά που έλεγαν και οι περισσότεροι εκείνη την περίοδο, απογοητευμένοι από το εκλογικό αποτέλεσμα και τις επιλογές του Γιώργου. Αλλά ο Κουλούρης τα έλεγε «φωναχτά».
Η πρώτη φορά που συναντήθηκαν ήταν τυχαία, και έγινε στο πλαίσιο μιας δεξίωσης στη Μεγάλη Βρετανία. Ο Γιώργος έδειχνε φιλικός, ο Κουλούρης δεν είχε λόγους να μην ανταποκριθεί στο «τι κάνεις Κίμων, χαθήκαμε»- του τα είπε στη λογική ότι «δεν έφταιγε εκείνος που χάθηκαν» και πως «αν το ήθελε και εκείνος θα μπορούσαν να τα πουν, γιατί θέλει να βοηθήσει». «Θα πω του Παύλου να σε πάρει να το κανονίσουμε», δεσμεύτηκε ο Γιώργος, και όντως έτσι έγινε. Ύστερα από μερικές ημέρες τηλεφωνήθηκε με τον Παύλο Γερουλάνο, συναντήθηκαν, τα είπαν, και ο Κουλούρης έμεινε να περιμένει πότε θα γίνει το ραντεβού με τον Γιώργο. Περίμενε μήνες, κάποια στιγμή έγινε και η συνάντηση αυτή, αλλά πέραν αυτού ουδέν. Η βοήθεια που θα ήθελε να προσφέρει ο Κίμων Κουλούρης, παρέμεινε στις εφεδρείες του Γιώργου. Άλλωστε οι επιλογές του σε πρόσωπα και πρακτικές ήταν τελείως διαφορετικές από όσα ο Κουλούρης εξέφραζε.
Ο βουλευτής της Β΄ Αθήνας έλεγε «φωναχτά» τις απόψεις του για κεντρικές επιλογές της Χ. Τρικούπη
Απογοήτευση και θυμός. Η απογοήτευση, όπως και ο θυμός άλλωστε, λένε πως είναι κακοί σύμβουλοι. Κι ο Κουλούρης, όπως λένε φίλοι του, πρώτα απογοητεύθηκε και μετά θύμωσε. Όπως και πολλά άλλα στελέχη που πλαισίωσαν τον Γιώργο Παπανδρέου στην κρίσιμη, προ της ανάληψης της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ περίοδο, και στη συνέχεια έμειναν στο περιθώριο, έτσι και ο Κουλούρης, που θεωρούσε εαυτόν «μέλος της οικογένειας Παπανδρέου», ένιωσε πρώτα απογοητευμένος και μετά θυμωμένος. Και τα σχόλιά του για τον Γιώργο, δεν είχαν πια ούτε το επικάλυμμα των διπλωματικών αναφορών. Αλλά ήταν σκληρά, και ανελέητα, και στόχευαν στο κέντρο- «αν μπορεί ο Γιώργος, και πόσο».
Ο ίδιος πιστεύει, και το έλεγε σε κάθε ευκαιρία στις ιδιωτικές του συνομιλίες ότι «ο Γιώργος δεν μπορεί». Και μπορούσε στη στιγμή να σου αραδιάσει δέκα λόγους που πιστοποιούσαν την εκτίμησή του. Οι τραχιές αναφορές του στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, προφανώς έφτασαν κάποια στιγμή στ΄ αυτιά και του ίδιου. Και στην πολιτική, ένα πράγμα που δεν σηκώνουν οι αρχηγοί είναι να τους αμφισβητούν. Έτσι ήταν περίπου βέβαιο ότι ο Γ. Παπανδρέου «ευκαιρία ζητούσε» για να «τελειώνει με τον Κίμωνα». «Ήταν έτοιμος». Το ότι του δόθηκε τώρα, με την επίθεση του τελευταίου στον Θόδωρο Πάγκαλο, θεωρήθηκε από πολλούς μέσα στο ΠΑΣΟΚ ότι δεν ήταν και η κατάλληλη. «Θα μπορούσε- λένε- να τον τελειώσει, όταν με τις καταγγελίες του για τον υφυπουργό Γ. Παπαθανασίου και τις σχέσεις του με την γαλακτοβιομηχανία ΦΑΓΕ, ουσιαστικά έδωσε διέξοδο στην εγκλωβισμένη στο σκάνδαλο των “κουμπάρων” κυβέρνηση». Η αλήθεια είναι ότι και τότε ο Γιώργος «έτοιμος ήταν». Δεν το έκανε για να μην τροφοδοτήσει την κρίση. Το έκανε τώρα, και παρά την εικόνα των «δύο μέτρων και δύο σταθμών» που έδωσε σε σχέση με τον Θ. Πάγκαλο, φαίνεται- όπως υποστηρίζουν συνεργάτες του- να περνάει καλύτερα προς τα έξω. Επικαλούνται μάλιστα τις «μαζεμένες» αντιδράσεις των υπολοίπων στελεχών του κόμματος.
Στο ΠΑΣΟΚ τρέμουν στην ιδέα της επόμενης κρίσης εσωστρέφειας Η γρήγορη αλλαγή σελίδας στο ΠΑΣΟΚ μετά την αποπομπή του Κίμωνα Κουλούρη δεν εφησυχάζει κανέναν στη Χαριλάου Τρικούπη. Παρά το γεγονός ότι η αποπομπή συνοδεύτηκε από μια αυστηρή προειδοποίηση του Γιώργου Παπανδρέου προς όλους, στη Χαριλάου Τρικούπη τρέμουν στην ιδέα της επόμενης κρίσης εσωστρέφειας.
Στα τρία χρόνια της ηγεσίας του Γιώργου Παπανδρέου, το ΠΑΣΟΚ ταλανίζεται από συνεχείς κρίσεις εσωστρέφειας. Συνεπώς, δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι παρά τη φαινομενική ηρεμία που επικράτησε σχεδόν αμέσως μετά την αποπομπή του Κιμ. Κουλούρη και τις δηλώσεις Θ. Πάγκαλου, σύντομα, με κάποια άλλη αφορμή, το Κίνημα θα κληθεί να αντιμετωπίσει και νέα κρίση.
Ο ίδιος ο Γ. Παπανδρέου έδωσε με την τοποθέτησή του στο Πολιτικό Συμβούλιο της περασμένης Τετάρτης την εντύπωση ότι «γυρίζει σελίδα». Ότι αποφάσισε να εγκαταλείψει τη μειλίχια στάση απέναντι σε όσους τον αμφισβητούν προσωπικά ή τις επιλογές του και να δείξει «ποιος κάνει τα κουμάντα» στο κόμμα. Από την άλλη πλευρά, τα κορυφαία στελέχη παρακολουθούν προσεκτικά τις κινήσεις του. Στο Πολιτικό Συμβούλιο της Τετάρτης, πολλοί εξεπλάγησαν ακούγοντας τον Ε. Βενιζέλο όχι μόνο να υπερθεματίζει την απόφαση για την αποπομπή του Κ. Κουλούρη, αλλά εμμέσως να ζητάει τη λήψη πειθαρχικών μέτρων και κατά του Θ. Πάγκαλου. Ο Χρ. Παπουτσής το είπε πιο ξεκάθαρα. Ο Κ. Σκανδαλίδης πιο διπλωματικά. Κάτι σχετικό είπε και η Άννα Διαμαντοπούλου.
Δύσκολα μπορεί να ειπωθεί ότι υπήρξε προσυνεννόηση μεταξύ τους. Σίγουρα όμως όλοι κάνουν προσεκτικές κινήσεις, έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού τους ότι σε λίγους μήνες η χώρα θα πάει σε εκλογές…
Δεν πίστευε στα πρωτοκλασάτα στελέχη
Έ να ερώτημα που υπάρχει σε όλη αυτή την ιστορία της αποπομπής του Κουλούρη, που πολλοί βιαστικοί- και προφανώς υστερόβουλοιθεωρούν ότι «επισημοποίησε το τέλος της καριέρας του στην πολιτική», είναι γιατί ο Κουλούρης συνέχισε τις δημόσιες παρεμβάσεις, ενώ είχε προειδοποιηθεί κατ΄ επανάληψιν να σταματήσει. Μια εύκολη απάντηση είναι ότι δεν περίμενε ότι ο Γιώργος θα ασκήσει πάνω του το αρχηγικό του δικαίωμα. Μια άλλη, πιο σύνθετη, πρέπει να αναζητηθείλένε φίλοι του κ. Κουλούρη- στην πεποίθηση του Κίμωνα ότι αυτός ο όρος περί «πρωτοκλασάτων στελεχών», τον οποίο ποτέ εκείνος δεν άκουσε για τον εαυτό του, είναι ένας ψευδεπίγραφος όρος. Γιατί εκείνος, όντας από τα ιδρυτικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, τους «ήξερε καλά». Κι εκεί πρέπει να αναζητηθεί η ρίζα και της δήλωσής του για τον Πάγκαλο, αλλά και η όλη του στάση απέναντι στον Γιώργο, και συνολικά στο σημερινόΠΑΣΟΚ.














