Εναλλακτικά Μότσαρτ και σούσι

ΜΕΣΑ σε λιγότερο από είκοσι τέσσερις ώρες αποφάσισε ο Γιώργος Παπανδρέου τη μεγάλη κίνηση. Ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ γύρισε από Βρυξέλλες την Τετάρτη το βράδυ. Το βράδυ της Πέμπτης, στο γραφείο του στη Βουλή, ο Παπανδρέου είπε στους συνεργάτες του ότι «δεν έχει κανένα νόημα η δική μας συμβολή σε αυτή τη διαδικασία…». Εννοούσε την αναθεώρηση του Συντάγματος. Αυτά υπό τους ήχους κλασικής μουσικής. Όχι, δεν άκουγε τις «Βαλκυρίες» του Βάγκνερ – που λειτουργούν θαυμάσια ως υπόκρουση επίθεσης- αλλά «κάτι σε Μότσαρτ».

Φυσικά, όσα συνέβησαν την Τετάρτη, όταν έγιναν οι ψηφοφορίες στην Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος, δεν είχαν καμία σχέση με Μότσαρτ. Οι λαθροχειρίες Τραγάκη και Σταύρου στην καταμέτρηση ψήφων για το άρθρο 24 περί δασών φανέρωσαν το πραγματικό πρόσωπο της Ν.Δ. Αν επρόκειτο να γίνει έτσι η συνταγματική αναθεώρηση, το ΠΑΣΟΚ δεν μπορούσε- και δεν έπρεπε- να συμμετέχει. Όπως λέει πηγή που γνωρίζει, «δεν μπορείς να συνεννοηθείς με πρόσωπα που μετράνε κατεβασμένα χέρια».

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ υπολόγιζε να παγιδέψει τον Παπανδρέου στο άρθρο 16. Το δίλημμα ήταν απλό: είτε θα πρόδιδε τις απόψεις του υπέρ των μη κρατικών πανεπιστημίων είτε θα δίχαζε το κόμμα του, αφού πολλοί στο ΠΑΣΟΚ είναι κατά της αναθεώρησης του επίμαχου άρθρου. Στην πραγματικότητα, η Ν.Δ. παγιδεύτηκε στον κακό της εαυτό, αφού οι πρακτικές Τραγάκη και Σταύρου προσέβαλλαν τον κοινοβουλευτισμό. Συγχρόνως, επέτρεψε στον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ να φανερώσει τον παπανδρεϊκό του εαυτό. «Τι μας λένε ότι ο ηγέτης δεν αλλάζει; Το 1985 ο Ανδρέας άλλαξε σε μια νύχτα γνώμη και δεν πρότεινε τον Καραμανλή για την Προεδρία. Ηγέτης είναι αυτός που στρίβει το τιμόνι όταν πρέπει». Το έλεγε κατ΄ ιδίαν προ εβδομάδων έμπειρο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ που διαφωνούσε με τη συναινετική γραμμή της Ν.Δ. στο άρθρο 16. Ο Γιώργος ήρθε τελικά να τον δικαιώσει.

Ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ είναι πεπεισμένος εδώ και καιρό πως η κυβέρνηση Καραμανλή έχει αθροίσει πολιτική φθορά. Τούτο αφορά μικρά και μεγάλα στελέχη της. Αποκαλύψεις και ολισθήματα- από Τσιτουρίδη και Γιακουμάτο ώς Μιχαλολιάκο- έχουν εδραιώσει στην κοινή γνώμη την πεποίθηση πως «κάτι αρνητικό συμβαίνει με αυτούς». Στο κυβερνητικό φιάσκο της συνταγματικής αναθεώρησης ο Παπανδρέου βρήκε το πολιτικό πλαίσιο που θα τού επέτρεπε να πάει σε μια συνολική πλατφόρμα μετωπικής αντιπολίτευσης. Εξ ου και η πρόταση δυσπιστίας, αλλά και το αίτημα εκλογών. Το τελευταίο, πέραν της ψυχολογικής του σημασίας, έχει και τακτικό σκοπό. Η συλλογιστική στη Χαριλάου Τρικούπη είναι απλή: «Αν ο Καραμανλής δεν σηκώσει το γάντι και δεσμευτεί ότι θα εξαντλήσει τη θητεία του, τότε δεν θα μπορεί να δικαιολογήσει πρόωρη προσφυγή στις κάλπες». Ένα χαρτί της Ν.Δ. καίγεται.

Λένε πως το πιο κρίσιμο στην πολιτική είναι ο σωστός υπολογισμός του χρόνου. Ο Παπανδρέου πήρε την πρωτοβουλία στην κατάλληλη συγκυρία. Χθες το μεσημέρι, πριν αρχίσει η διαδικασία στη Βουλή, ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ είχε χρόνο ακόμη και να πεταχτεί για λίγο σούσι πέριξ της Πλατείας Συντάγματος. Μότσαρτ, σούσι και πρόωρες εκλογές: είναι το πολιτικό στυλάκι ζεν του Γιώργου Παπανδρέου.