ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ Μυστήριοι καιροί, μυστήριες ρουκέτες

Μυστήριοι καιροί, μυστήριες ρουκέτες, εμίρηδες και κακομοίρηδες- την ώρα που η δημόσια ζωή δίνει απελπισμένες μάχες περί όνου σκιάς ή «για ένα αδειανό πουκάμισο, για μιαν Ελένη», όρος που ταιριάζει περισσότερο σε μια στήλη η οποία επιμένει να αιθεροβατεί ασυστόλως. Ολόκληρη η πολιτική ζωή της χώρας έχει επικεντρωθεί αυτή την περίοδο στο αν πρέπει ή όχι να αναθεωρηθεί το άρθρο 16, που μεριμνά για τον δημόσιο χαρακτήρα της ανώτατης εκπαίδευσης, την ώρα που στον ουρανό της Αθήνας, όταν δεν «πετούν» ρουκέτες, ίπτανται πετροδολάρια, ικανά να μετατρέψουν τη χώρα σε αραβικό Ελντοράντο. Κι από κοντά Πολύδωρας, ο «κύριος Πρωθυπουργός που ενημερώθηκε αμέσως για το συμβάν», κατά τις ανακοινώσεις του Μαξίμου, λες και είναι είδηση ότι ο Πρωθυπουργός χθες δεν έκανε ως είθισται το καθιερωμένο του… χουζούρι! Έτσι μου ΄ρχεται να ζητήσω τη δίωξη και παραδειγματική τιμωρία του ανοήτου εκείνου που διέκοψε τον πρωθυπουργικό ύπνο, ενώ δεν συνέβη δα και τίποτε σπουδαίο. Μια ρουκέτα στην αμερικανική πρεσβεία. Ε, και; Κατά τα λοιπά, ας επιστρέψουμε εκεί όπου βρισκόμασταν ώς χθες, στις 6 παρά το πρωί: στο αν θα ιδρυθούν στην Ελλάδα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Κι ας αποδοκιμάσουμε μετά βδελυγμίας εκείνους οι οποίοι μας αποπροσανατολίζουν από το μόνο πράγμα που ξέρουμε να κάνουμε καλά δημοσίως- το «σε κουβέντα να βρισκόμαστε»!..

Πράγματα τρελά
Οι λέξεις χάνουν επίσης το νόημά τους και στην περίπτωση του σκανδάλου με τους φυγόστρατους. Ακούμε πράγματα τρελά. Για κυκλώματα που έδιναν «τρελόχαρτα» για να γλιτώσουν μερικά καλόπαιδα τη στράτευση. Αποφεύγω τους λαϊκισμούς και αρνούμαι να περιπέσω στο επίπεδο εθνικιστών πάσης μορφής και προελεύσεως, που μας έχουν πρήξει με θέσεις του στυλ «το ύψιστο καθήκον προς την πατρίδα» (ενώ οι ίδιοι εξετέλεσαν το «ύψιστο» στο σπίτι τους ή όπου αλλού, αλλά πάντως όχι στον φυσικό του χώρο, τον στρατώνα). Στέκομαι στον παραλογισμό που χαρακτηρίζει τη δημόσια ζωή. Στον σκυλοκαβγά που έχει ξεσπάσει σχετικά με το ποιος έχει τις μεγαλύτερες ευθύνες γι΄ αυτό το φαινόμενο, που μας προσβάλλει ως κοινωνία. Αυτό είναι το θέμα μας; Ποιος έχει πιο πολλές ευθύνες από τον άλλο; Ή πώς θα σταματήσει στην πράξη αυτή η ιστορία, που χωρίζει τους Έλληνες σε πατρικίους και πληβείους και καταστρατηγεί κάθε έννοια ισονομίας;

Δεν κάνει τίποτε
Δυστυχώς, έχουμε την ατυχία να κυβερνάει τη χώρα μια κυβέρνηση που έχει κάνει επιστήμη το «δεν φταίμε εμείς, φταίνε οι άλλοι» και αρνείται με επιμονή να αναλάβει τις υποχρεώσεις της. Μια άλλη κυβέρνηση θα έκανε το αυτονόητο: θα οδηγούσε στη Δικαιοσύνη τους υπευθύνους του κυκλώματος για τους φυγόστρατους και θα θέσπιζε τα αναγκαία μέτρα για την ολοκληρωτική εξαφάνιση του φαινομένου. Η κυβέρνηση Καραμανλή δεν κάνει τίποτε από τα δύο. Αποποιείται μόνο ευθύνες. «Να απαντήσουν οι υπουργοί Παπαντωνίου και Τσοχατζόπουλος», διέταξε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Θ. Ρουσόπουλος. Να απαντήσουν, καμιά αντίρρηση. Για όσα ενδεχομένως γνωρίζουν. Γιατί φαντάζομαι, για τον συνταγματάρχη επικεφαλής του κυκλώματος, απαντήσεις πρέπει να δώσει ο ίδιος ο εκπρόσωπος. Επί υπουργίας του συναδέλφου του υπουργού Σπηλιωτόπουλου τοποθετήθηκε στη Στρατολογία και προήχθη κατ΄ επιλογήν (ο συνταγματάρχης, όχι ο εκπρόσωπος)!

Εξοφλεί γραμμάτια 15ετίας
Για την Αγροφυλακή να μην απαντήσει κανένας! Όχι, δεν θέλω. Από τη στιγμή που η κοινωνία παρακολουθεί απαθής την κυβέρνηση να εξοφλεί γραμμάτια 15ετίας και βάλε (από την εποχή της κυβέρνησης Μητσοτάκη), εμείς τι να πούμε; Διότι δεν άκουσα κανέναν να διαμαρτύρεται και να λέει, τι λέτε ρε παιδιά; Αγροφύλακες το 2007; Και μάλιστα 4.500; Την ώρα που το ΕΣΥ χρειάζεται 15.000 άτομα νοσηλευτικό προσωπικό και οι γιατροί δεν πληρώνονται τις εφημερίες, με αποτέλεσμα να υπολειτουργούν τα νοσοκομεία; Οι αγροφύλακες μάς μάραναν; Κι όμως, ουδείς διαμαρτύρεται. Μα, τι διάολο, αυτή η κοινωνία έχει χάσει εντελώς πια τα ανακλαστικά της; Έλεος. Και κάτι συναφές: η κυβέρνηση ας αφήσει κατά μέρος το ελεεινό επιχείρημα υπέρ της δημιουργίας του Σώματος- το άκουσα να το λένε- ότι δηλαδή αν υπήρχε Αγροφυλακή θα είχαν σωθεί οι 5 κυνηγοί του Αγρινίου, γιατί πρόκειται για κανονική τυμβωρυχία. Εντάξει;

Ξέφραγο αμπέλι
Οι αγροφύλακες μάς μαράνανε. Εδώ είναι ξέφραγο αμπέλι το σύμπαν, η μέριμνα της κυβέρνησης είναι να προσλάβει κάποιους να φυλάνε τα… αμπέλια! Μην πούμε τώρα τι γίνεται με την εγκληματικότητα, που έχει εκτιναχθεί σε επίπεδα… Σικάγου του Μεσοπολέμου. Να πούμε γι΄ αυτή την ιστορία των υποκλοπών, που κουκουλώθηκε δέκα μέτρα κάτω από το χώμα και της τελετής ενταφιασμού προέστη η πρόεδρος της Βουλής Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη, αυτοπροσώπως. Οι υποκλοπές είναι το μεγαλύτερο σκάνδαλο που έγινε στη χώρα από τη Μεταπολίτευση και μετά. Είναι σίγουρο ότι στο κόλπο ήταν και κατάσκοποι (εκτός από εμπόρους που εμπορεύονταν πληροφορίες και υλικό). Αυτό λοιπόν το τεράστιο σκάνδαλο η κυβέρνηση το έθαψε. Τι φοβήθηκε; Προφανώς την αλήθεια. Και τις αυταπόδεικτες ευθύνες της που στάθηκε ανίκανη να περιφρουρήσει την ασφάλεια της χώρας και των πολιτών της. Όλα έχουν μια εξήγηση…

«Το δένδρο και το δάσος»
Όλα. Μηδενός εξαιρουμένου. Κι όσοι την έχουν «πέσει» στον Γιώργο για τη θέση του υπέρ του άρθρου 16, προφανώς παραγνωρίζουν ότι ο άνθρωπος δεν έχει κοροϊδέψει κανέναν. Ό,τι έλεγε πριν από χρόνια, αυτά λέει και τώρα. Ό,τι υποστήριζε, και γραπτώς, στο παρελθόν, αυτό υποστηρίζει και τώρα. Δεν έκανε ελιγμούς- όπως κάνουν διάφοροι γνωστοί και μη εξαιρετέοι, ονόματα δεν λέμε, υπολήψεις δεν θίγουμε. Ο φίλος μου ο Αχιλλέας για παράδειγμα, δεινός μελετητής των κειμένων του Γιώργου, μου έστειλε το βιβλίο του «Το δένδρο και το δάσος», που εκδόθηκε από τον Εκδοτικό Οργανισμό Λιβάνη, το 2003. Τι λέει ο Γιώργος στο βιβλίο για την ανώτατη εκπαίδευση; Ότι πρέπει να δημιουργηθούν στην Ελλάδα οι προϋποθέσεις για μια άλλη παιδεία, που θα απαντάει θετικά στα αιτήματα των καιρών. Έχει ένα ολόκληρο σκεπτικό ο Γ. Παπανδρέου, επικαλούμενος και την προηγούμενη θητεία του στο υπουργείο Παιδείας. Και αξίζει κανείς να το διαβάσει για να καταλάβει ότι η θέση του υπέρ της αναθεώρησης του άρθρου 16 δεν είναι περιστασιακή, αλλά προϊόν μιας βαθιάς εσωτερικής διεργασίας…


ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ Παρέμβαση Σημίτη για την αναθεώρηση

Π ολλοί πίσω από την εντυπωσιακή άρνηση του βουλευτή Σωκράτη Κοσμίδη να στηρίξει την αναθεώρηση του άρθρου 16 διέγνωσαν την άρνηση του Κώστα Σημίτη να στηρίξει την αναθεώρηση. Σωστή εκτίμηση. Ο πρώην πρωθυπουργός δεν είναι τόσο κατά της αναθεώρησης του άρθρου, αλλά είναι πολύ προβληματισμένος για τις προϋποθέσεις που θα θεσπίσει η Ν.Δ. για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Αρκετοί θα θυμούνται ίσως ότι επί πρωθυπουργίας του είχε… «εκραγεί» όταν ο ΣΕΒ ζήτησε από την τότε κυβέρνηση να του επιτραπεί η δημιουργία οικονομικού πανεπιστημίου. Το θέμα τώρα είναι πώς θα εκφράσει ο κ. Σημίτης τη θέση του. Θα μιλήσει, στη Βουλή σίγουρα, όταν το «16» φτάσει στην Ολομέλεια. Και θα τονίσει τις αντιρρήσεις του επί της διαδικασίας και του περιεχομένου της αναθεώρησης. Αλλά όταν έρθει η ώρα των ψηφοφοριών τι θα κάνει; Εδώ οι πληροφορίες είναι συγκεχυμένες. Είναι πολύ πιθανόν να απόσχει από την ψηφοφορία επί του συγκεκριμένου άρθρου. Και κάτι ακόμη: την προσεχή Τρίτη ο κ. Σημίτης θα κάνει δημόσια παρέμβαση. Θα μιλήσει σε εκδήλωση του ΟΠΕΚ με θέμα «Η δημοκρατία σε κρίση;». Και όπως πιστεύεται, θα αναφερθεί και στο θέμα της Παιδείας. Από ημέρες προετοιμάζει το περιεχόμενο της παρέμβασής του…