Όμηροι των παλαιών διαβατηρίων

«Μας έδωσαν μια κουβέρτα, ωτασπίδες και δυο μάσκες ύπνου. Τότε καταλάβαμε ότι δεν υπήρχε άλλη λύση. Θα περνούσαμε τη νύχτα εκεί, στην αίθουσα του αεροδρομίου». Όταν ξεκινούσαν για τις πρωτοχρονιάτικες διακοπές τους στην Ταϊλάνδη ο κ. Σπύρος Βλέτσας, κινηματογραφιστής, και η γυναίκα του δεν φαντάζονταν ότι τα διαβατήριά τους θα τους μετέτρεπαν σε… ομήρους.

«Έχουμε και οι δυο διαβατήρια παλαιού τύπου. Οι ατέλειωτες ουρές στα αστυνομικά τμήματα δεν μας άφησαν και πολλά περιθώρια για να τα ανανεώσουμε. Το ταξίδι μας, άλλωστε, θα άρχιζε πριν από την Πρωτοχρονιά και είχαμε διαβάσει λέξη προς λέξη τις ανακοινώσεις των υπουργείων Εξωτερικών και Δημόσιας Τάξης. Αυτές διαβεβαίωναν τους πολίτες ότι θα μπορούσαν να ταξιδέψουν κανονικά με τα παλαιά διαβατήρια, αρκεί να έφευγαν πριν από την αλλαγή του χρόνου» λέει ο κ. Βλέτσας.

«Το περασμένο Σάββατο 6 Ιανουαρίου επιβιβαστήκαμε στο αεροπλάνο της GulfΑir για το ταξίδι της επιστροφής. Γύρω στις 9 το βράδυ, τοπική ώρα, φτάσαμε στο αεροδρόμιο του Μπαχρέιν (σ.σ. είχαν φύγει πριν

ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΓΓΡΑΦΟ

«Οι αρμόδιοι του Μπαχρέιν που μας αρνήθηκαν την είσοδο, επικαλέστηκαν ελληνικό έγγραφο που κρατούσαν στα χέρια τους»

από την Πρωτοχρονιά). Το βράδυ θα διανυκτερεύαμε σε ξενοδοχείο της πόλης και την επομένη το πρωί θα επιβιβαζόμασταν σε άλλο αεροπλάνο της ίδιας εταιρείας, αυτή τη φορά για το “Ελ. Βενιζέλος”. Ήμασταν ήδη αρκετά ταλαιπωρημένοι από την πολύωρη πτήση και μόνο η σκέψη του δωματίου στο ξενοδοχείο μάς παρηγορούσε. Περιμέναμε στην ουρά για έλεγχο διαβατηρίων και έφτασε η σειρά μας. Ο υπάλληλος φώναξε έναν συνάδελφό του και ψιθύριζαν για κάποια λεπτά. Ύστερα φώναξαν και τρίτο υπάλληλο. Τότε, μας ανακοίνωσαν ότι δεν μας επιτρέπουν την είσοδο στη χώρα. Ήταν σαν να κεραυνοβοληθήκαμε εκείνη τη στιγμή» λέει.

«Οι ελεγκτές και οι αστυνομικοί, που είχαν σπεύσει εν τω μεταξύ, ήταν ανένδοτοι. Ευγενικοί αλλά τυπικοί και απόμακροι. Δεν υπήρχε περίπτωση να υποχωρήσουν. Στις έντονες διαμαρτυρίες μας, απαντούσαν με ένα απόλυτο “όχι”. Για να μας αφήσουν να μπούμε στη χώρα έπρεπε να έχουμε καινούργια διαβατήρια. Επικαλέστηκαν μάλιστα έγγραφο του ελληνικού κράτους, το οποίο κρατούσαν συνεχώς στα χέρια τους. Οι υπόλοιποι επιβάτες του αεροπλάνου μας δεν μπορούσαν να περιμένουν άλλο. «Τελικά, η αεροπορική εταιρεία μάς παραχώρησε μια τηλεφωνική συσκευή. Βρήκα με δυσκολία τον αριθμό του επίτιμου προξένου στο Μπαχρέιν και επικοινώνησα μαζί του. Μας έδωσε ένα τηλεφωνικό κέντρο του υπουργείου Εξωτερικών στην Ελλάδα. Ύστερα από αρκετή ώρα, η τελική απάντηση της υπαλλήλου στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν ότι δεν μπορούσε να κάνει τίποτα».

Σε… αναπαυτικές καρέκλες
Ο κ. Βλέτσας συνεχίζει: «Όταν συνειδητοποίησα ότι δεν υπήρχε περίπτωση να μας αφήσουν, εκείνο που προσπάθησα να κάνω ήταν να βελτιώσω όσο μπορούσα τις συνθήκες υπό τις οποίες θα περνούσαμε το βράδυ. Η αεροπορική εταιρεία μάς εξασφάλισε ένα χώρο στο αεροδρόμιο με κάπως πιο… αναπαυτικές καρέκλες. Μας έδωσαν και φαγητό. Το αεροδρόμιο όμως είχε πάρα πολύ κίνηση, θόρυβο και φως. Η τοπική ώρα ήταν πλέον έντεκα και μισή και το αεροπλάνο μας δεν θα έφευγε παρά την άλλη μέρα το πρωί στις εννέα. Κοιμηθήκαμε λιγότερο από μία ώρα».


Το υπουργείο επιμένει, αλλά οι Έλληνες κοιμήθηκαν στο αεροδρόμιο

ΠΗΓΕΣ του υπουργείου Δημόσιας Τάξης με τις οποίες επικοινώνησαν «ΤΑ ΝΕΑ» επιβεβαίωναν χθες τις σχετικές ανακοινώσεις που ανέφεραν ότι «μπορούσε κάποιος να ταξιδέψει τις ημέρες των εορτών από και προς την Ελλάδα με παλαιό διαβατήριο, όπως άλλωστε έγινε και με τον κ. Βλέτσα». Απέδιδαν την ταλαιπωρία του ζευγαριού στον «υπέρμετρο ζήλο και την τυπολατρία των αρχών του αεροδρομίου στο Μπαχρέιν». Παραδέχονταν ωστόσο ότι «η πτήση τράνζιτ με διανυκτέρευση- και μάλιστα σε χώρα εκτός Συνθήκης Σένγκεν- ίσως προκαλούσε ταλαιπωρία στους επιβάτες». Όσο για τις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Εξωτερικών, αυτές διευκρίνιζαν ότι «για μιάμιση και πλέον ώρα η αρμόδια υπάλληλος συνομιλούσε με τους αξιωματικούς του αεροδρομίου προσπαθώντας να βρει λύση. Αυτό όμως ήταν αδύνατο».