ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Περί πίστης

O λόγος στους αναγνώστες: Ο Αλ.Καλοσπύρος, Σαλώνων 31, Αθήνα, γράφει:

«Παρατηρώ με λύπη μου ότι στη στήλη σας “Ματιές” συχνά φιλοξενείτε επιστολές διάφορων αναγνωστών, οι οποίοι παρουσιάζονται σαν ανήσυχοι χριστιανοί, γνήσιοι, υγιώς σκεπτόμενοι, πραγματικοί Ορθόδοξοι και, κυρίως, ικανοί να κρίνουν και να διακρίνουν τα συμπτώματα του ψευδεπίγραφου – κατ΄ αυτούς- Χριστιανισμού σε όλα τα φαινόμενα που τους ενοχλούν: λ.χ. τη σορό του πατρός Βησσαρίωνος, τα “καμώματα του παπαδαριού” κ.λπ. Εμένα, θα μου επιτρέψετε να αναρωτιέμαι για το πόσο γνήσια είναι η δική τους πίστη, όταν εμφανίζονται ως τιμητές όσων δεν κατανοούν ή δεν μπορεί να κουμαντάρει η δική τους λογική. Υψώνουν τη φωνή τους, δήθεν λογική, ενώ στην πραγματικότητα δεν έχουν σχέση με την ορθόδοξη παράδοση και το εκκλησιαστικό φρόνημα που γαλούχησε αγίους και μάρτυρες. Το πρόβλημα δεν είναι η απιστία ή ο ορθολογισμός τους, αλλά η ανικανότητά τους να διακρίνουν τα ορθόδοξα κριτήρια του αγιοπατερικού ήθους. Με την πιπίλα του μοντέρνου Χριστιανισμού στο στόμα τους, απώλεσαν την ουσία της πίστηςαν την είχαν ποτέ».

Ο Δ.Φράγκος, Κηφισίας 104, Αθήνα, γράφει:

«Προ ετών, άνθρωπος του Βίλι Μπραντ- Σοσιαλιστή πρωθυπουργού της Γερμανίαςαπεκαλύφθη ότι ήταν κατάσκοπος των Ανατολικογερμανών. Ο Γερμανός πρωθυπουργός δεν δήλωσε “αν και υψηλά ιστάμενος, θα παταχθεί”. Το έργο αυτό ήταν της αποκλειστικής ευθύνης των δικαστών. Η πράξη του θεωρήθηκε από τον πρωθυπουργό ως αποτυχία. Ο Μπραντ παραιτήθηκε. Στη χώρα μας- όχι συνεργάτες απλώς, αλλά και έχοντες στενές σχέσειςπροβαίνουν σε πράξεις προσβλητικές σε αυτούς που τους επέλεξαν. Και οι έχοντες την ευθύνη της επιλογής τους δεν ζητούν τουλάχιστον συγγνώμη γι΄ αυτήν. Δηλώνουν ότι θα τιμωρηθούν αυστηρά. Αλλά αυτό δεν είναι έργο δικό τους.

Υπογραμμίζουν το αδέκαστό τους, χωρίς να έχουν καμιά αρμοδιότητα γι΄ αυτό. Όπως λένε, μνημονεύουν με ξένα κόλλυβα.

Ο κ. Πρωθυπουργός μας δήλωσε ότι θα παταχθούν, οσονδήποτε υψηλά και αν ευρίσκονται. Αλλά το ποινικό μέρος της “πάταξής” τους δεν είναι δικό του έργο. Το “θα παταχθούν οσονδήποτε υψηλά και αν ευρίσκονται” δημιουργεί απορίες. Αυτό δεν συμβαίνει πάντα; Χρειάζεται η αναρμόδια εντολή του Πρωθυπουργού για την ποιότητα της πάταξης; Υπάρχει λοιπόν πιθανότητα, με την εντολή του Πρωθυπουργού, οι δικαστές να παρακούσουν τη συνείδησή τους και να δικάσουν παρά τον νόμο;».