ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ Τι κάλαντα να πεις, σε μια χώρα όπου κανείς δεν ακούει τίποτε

Έλεγα να αρχίσω παραδοσιακά. Με τα κάλαντα. «Αρχιμηνιά, κι αρχιχρονιά, ψιλή μου δενδρολιβανιά, κι αρχή, κι αρχή καλός μας χρόνος…», τέτοια. Να μετάσχω κι εγώ στο «πνεύμα των ημερών», όπως έχω ακούσει να λένε διάφοροι έγκριτοι, δημοσιογράφοι και μη- έκφραση η οποία ιδιαιτέρως με συναρπάζει, όπως άλλωστε και κάθε «πνεύμα». Εγκατέλειψα γρήγορα τη σκέψη. Τι κάλαντα να πεις, σε μια χώρα όπου κανείς δεν ακούει κανέναν και τίποτε; Όλοι με το «μας τα ΄παν άλλοι» στο στόμα είναι και έτοιμοι να σου δείξουν την πόρτα που χάσκει ορθάνοιχτη πίσω σου. Ναι, σου τα ΄παν κι άλλοι, δεν αμφιβάλλω, αλλά τι έκανες εσύ αφού σου τα ΄παν οι άλλοι; Να σου πω εγώ τι έκανες: μικρές, επάλληλες τρύπες στο νερό. Αυτό έκανες. Έπειτα είπα να μιμηθώ αυτό που έκαναν παλιά, μεγάλοι χρονογράφοι στις εφημερίδες τους τέτοιες μέρες: να γράψω… καζαμία! Αλλά τι καζαμία να γράψεις που ανά πάσα στιγμή η επικαιρότητα μπορεί να υπερβεί κάθε φαντασία και να την κάνει να φαίνεται παραμύθι για μικρά παιδιά;

Συναστρίες
Κάλαντα δεν λέμε, καζαμία δεν γράφουμε, να το ρίξουμε στ΄ αστρα; Δύσκολο. Διότι έτσι και καταπιαστείς με τις συναστρίες και το τι προκαλεί η είσοδος του ανάδρομου Ερμή στο ζώδιο του Σκορπιού και ποιες επιπτώσεις θα έχει η είσοδος του Κριού στον πλανήτη Δία σε συνδυασμό με την εύνοια του πλανήτη Άρη, σε βλέπω στο δίμηνο πάνω να «ψωνίζεσαι» ότι είσαι η Λίτσα Πατέρα αυτοπροσώπως! Κάλαντα όχι, καζαμίας ούτε, άστρα ούτε λόγος, τι μένει; Αναλύσεις. Ναι, αναλύσεις. Που είναι και πιο ακίνδυνες και τώρα που τελειώνει ο χρόνος ενδείκνυνται αν θέλεις να αρχίσεις με καλύτερες προοπτικές τον επόμενο. Εύκολο είναι. Κάθεσαι κάτω, εσύ κι αυτός- όπου «αυτός» είναι ο εαυτός σου- και το ψάχνεις το πράγμα από την καλή και την ανάποδη. Τι έκανες, τι δεν έκανες, τι πήγε στραβά, τι θα μπορούσε να πάει καλύτερα και δεν πήγε. Εσωτερική λογοδοσία λέγεται αυτό, για να χρησιμοποιήσω έναν αγαπημένο όρο του Γιώργου, και έτσι να πολιτικοποιήσω λίγο το θέμα.

Λογοδοσία
Μακάρι να ΄χε κι ο Καραμανλής την ίδια αντίληψη για τη χρησιμότητα της εσωτερικής λογοδοσίας. Μπορεί να οικειοποιήθηκε τον όρο που επαναλαμβάνω- πρώτος τον εισήγαγε ο Γιώργος στο πολιτικό λεξιλόγιο- αλλά σιγά μην καθόταν να τον υλοποιήσει κιόλας. Ο άνθρωπος τα ξέρει όλα, κάνει πάντα (μα πάντα λέμε!) το σωστό, και επιπλέον έχει τεκμηριωμένη γνώμη και γνώση για όλους. Τι τη θέλει τη λογοδοσία; Χάσιμο χρόνου τη θεωρεί. Κι ας έχει αυτή η κυβέρνηση κάνει τα λάθη του κόσμου, κι ας μην πάει τίποτε καλά στον τόπο. Σημασία γι΄ αυτόν έχει ότι ο ίδιος τα βλέπει όλα Ο.Κ. Τον είδε κανείς να ενοχλείται- παράδειγμα τωρινό- με το ότι κάθε μέρα, διαρρήκτες, ληστές, και κάθε μορφής και λογής εκπρόσωποι του υποκόσμου κάνουν πάρτι κάτω από τη μύτη της Αστυνομίας; Τον άκουσε κανείς να προβαίνει σε συστάσεις προς τον αρμόδιο υπουργό Δημόσιας Τάξης, ο οποίος αντί να ασχοληθεί με το πώς θα γίνει πιο αποτελεσματική η ΕΛ.ΑΣ. και θα περιοριστεί η εγκληματικότητα, είναι συνεχώς στο «κλίνατεεεεε επί δεξιάααα»; Όχι βέβαια, κι αν υπάρχει ένας, να έρθει να του δώσουμε το χρυσό φλουρί πριν καν κόψουμε τη βασιλόπιτα!

Γυρίζω σελίδα
Τέλος χρόνου, τέλος εποχής; Ναι, καλά. Τα ίδια λέμε κάθε χρόνο, τέτοιες μέρες. Βαρύγδουπες δηλώσεις. Φέρτε μου χαρτί να υπογράψω δήλωση τώρα: ό,τι έκανα, έκανα φέτος, αλλά από τον καινούργιο χρόνο θα κόψω τις κακές συνήθειες. Με το μαχαίρι. Τι μαχαίρι, λέω; Με τη λαιμητόμο. Κρατς και τέλος. Θα κόψω το κάπνισμα, το ποτό, το ξενύχτι, τις βόλτες τη νύχτα και ό,τι τη συνοδεύει. Θα κάνω υγιεινή ζωή, θα γραφτώ στο γυμναστήριο, θα κόψω τα «βρώμικα» και θα τρώω υγιεινά, θα κάνω αυτό που λέμε μετρημένη ζωή. Γυρίζω σελίδα. Όχι μία σελίδα. Πολλές σελίδες. Αφήνω πίσω μου ό,τι με βαραίνει. Ό,τι στέκεται εμπόδιο στην εξέλιξή μου. Ό,τι με αποπροσανατολίζει, ό,τι με απορρυθμίζει και με αποδιοργανώνει. Τα βαρίδια γενικώς. Διότι ο καινούργιος χρόνος είναι ένας άλλος χρόνος και μέσα σ΄ αυτόν τον χρόνο θα πρέπει να κοιτάξω να πραγματοποιήσω τα όνειρά μου. Από τον παλιό χρόνο κρατάω μόνο ό,τι με κάνει να χαμογελώ. (Αυτά λέμε κάθε χρόνο τέτοια εποχή, κι ο Θεός και η ψυχή μας πόσα τηρούμε. Αλλά αν τα τηρούσαμε, τι «λογοδοσία» θα δίναμε τέτοιες μέρες;)

Κόλπα
Σε ό,τι με αφορά, επί του παρόντος χαμογελώ και με τα όσα ανούσια- κόλπα- μετήλθαν οι επικοινωνιολόγοι του Μεγάρου Μαξίμου για να κάνουν μερικές διορθωτικές κινήσεις στο προφίλ του Κώστα Καραμανλή. Ξελιγωμένες ανταποκρίσεις από τη Φλώρινα συνοδευόμενες από τις απαραίτητες εικόνες της κάμερας, που βρέθηκε ξαφνικά στον δρόμο του Πρωθυπουργού (τυχερέ κάμεραμαν! Πήρες κρατικό; Έπαιξες Τζόκερ;) μάς ενημέρωσαν ότι ο Πρωθυπουργός έκανε βόλτα στο Νυμφαίο (γεια σου δήμαρχε Νίκο Μέρτζο), έχοντας στους ώμους του τον γιο του! Τι λες τώρα; Έγινε τέτοιο πράγμα; Φοβερό. Απίστευτο. Ειλικρινά έχει συγκλονιστεί ολόκληρη η χώρα. Τρέμει σύγκορμη από τη συγκίνηση. Πρωτοφανές! Μήπως έχει πάρει ποτέ κανείς γονιός, εξ υμών και ημών, το παιδί του στους ώμους να το πάει βόλτα; Κατά τους επικοινωνιολόγους του Μαξίμου, όχι. Εξ ου και όλο αυτό το πανηγύρι που στήθηκε γύρω από τον Καραμανλή πατέρα και τα παιδάκια του. Μια απορία έχω μόνο: ο ίδιος, είδε τηλεόραση; Και πώς του φάνηκε όλο αυτό το σόου; Γιατί άλλη ιδέα είχαμε- επ΄ αυτών τουλάχιστον- γι΄ αυτόν…


ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ Εκλογές την άνοιξη, εκλογές και το φθινόπωρο;

Μιλάνε (και μιλάμε) όλοι για την πιθανότητα πρόωρης προσφυγής στις κάλπες, μια και το έχουμε δεμένο κόμπο ότι ο Καραμανλής και η κυβέρνησή του δεν τη βγάζουν την τετραετία και θα προσπαθήσουν να πάνε σε εκλογές το συντομότερο δυνατό για να τις κερδίσουν. Μάλιστα, και αντίρρηση καμία. Είναι φανερό ότι με την πρώτη του χρόνου αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση. Γυρίζει η κλεψύδρα. Μόνο που ουδείς εκ των αναλυτών έχει συνυπολογίσει τις συνέπειες του νέου εκλογικού νόμου, του λεγόμενου νόμου «Σκανδαλίδη». Με τον νόμο αυτό, με τον οποίο θα πραγματοποιηθούν οι προσεχείς εκλογές, μπορεί να μην προκύψει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Να βγει πρώτο κόμμα η Ν.Δ. δηλαδή, αλλά να μην έχει αυτοδυναμία εδρών στη Βουλή. Τι λέει λοιπόν ένα σενάριο που κυκλοφορεί εσχάτως; Ότι πριν προκηρύξει τις πρόωρες εκλογές, ο Κ. Καραμανλής θα επιχειρήσει να ψηφίσει νέο εκλογικό νόμο. Έτσι ώστε να πάει σε εκλογές, να τις κερδίσει, και μη σχηματίζοντας αυτοδύναμη κυβέρνηση, να προκηρύξει νέες εκλογές το φθινόπωρο- Σεπτέμβριο ή Οκτώβριο- με αίτημα να του δοθεί αυτοδυναμία για να προχωρήσει τις μεταρρυθμίσεις! Δεν είναι άσχημο (ως σενάριο), μόνο που πάσχει στο εξής: αυτοδυναμία είχε- και μάλιστα ισχυρή- και δεν έκανε τίποτε. Γιατί πρέπει να του την ανανεώσουμε;