Τρία χρόνια αδιαφορίας για ένα 11χρονο

ΕΚΚΛΗΣΗ για βοήθεια από το 2003 είχε κάνει σε φιλανθρωπικά σωματεία η οικογένεια του ενδεκάχρονου παιδιού που εντοπίστηκε να πρωταγωνιστεί σε επεισόδια στη Θεσσαλονίκη. Τον περασμένο Μάρτιο και αφού είχαν περάσει σχεδόν τρία χρόνια, οι κοινωνικές υπηρεσίες και η Εισαγγελία της Θεσσαλονίκης αποφάνθηκαν ότι το παιδί θα έπρεπε να ζει με τη γιαγιά του: ποτέ ωστόσο δεν είχαν καταφέρει να βρουν το παιδί και να μιλήσουν μαζί του.

Τώρα αναζητείται ίδρυμα για τη φιλοξενία του και προχωρεί η διαδικασία της αφαίρεσης της επιμέλειάς του από τους γονείς του.

Η οικογένεια του ανηλίκου ζήτησε από το 2003 βοήθεια από συγκεκριμένο φιλανθρωπικό σωματείο, το οποίο διαβίβασε τον Σεπτέμβριο του 2005 έκθεσή του στην Εισαγγελία Ανηλίκων Θεσσαλονίκης για τις άθλιες συνθήκες με τις οποίες ζει στην οδό Κασσάνδρου η δωδεκαμελής οικογένεια. Μάλιστα στην αναφορά τονίζεται ότι πρέπει να παρέμβουν οι κοινωνικές υπηρεσίες και επισημαίνεται ότι δόθηκε βοήθεια σε τρόφιμα στην οικογένεια.

Το Νοέμβριο του 2005 η Εισαγγελία Ανηλίκων ζήτησε από την κοινωνική υπηρεσία του Δήμου Θεσσαλονίκης να κάνει ελέγχους στο σπίτι της πολύτεκνης οικογένειας. Οι έλεγχοι άρχισαν τον περασμένο Φεβρουάριο και είναι εντυπωσιακό ότι σε όλες τις επισκέψεις το παιδί που δεν εντοπίστηκε από τους κοινωνικούς λειτουργούς ήταν ο ενδεκάχρονος, ενώ οι δάσκαλοι του σχολείου δήλωσαν στους κοινωνικούς λειτουργούς του δήμου πως ο μικρός δεν πήγαινε στο σχολείο.

Ακατάλληλο περιβάλλον
Τελικά το αποτέλεσμα της έκθεσης που κοινοποιείται στις 21 Μαρτίου 2006 στην Εισαγγελία Ανηλίκων είναι ότι «το περιβάλλον του σπιτιού όπου μένει ο πατέρας των παιδιών είναι ακατάλληλο για τη φιλοξενία του 11χρονου και των άλλων ανηλίκων, αλλά είναι κατάλληλο το περιβάλλον του σπιτιού της οικογένειας της μητέρας τους στο Φάληρο», όπου έπρεπε να μείνουν με τη γιαγιά τους.

Παρά τις σχετικές εντολές που δόθηκαν παραμένει άγνωστο εάν τελικά το παιδί έμενε με τη γιαγιά του ή με την υπόλοιπη οικογένεια. Πάντως ο πατέρας του υποστήριξε ότι δεν έμενε μαζί τους και η γιαγιά του ότι «όταν το είχα εγώ ήταν καλό παιδί».