Σε στάση προσοχής

«Ξέχασε πάλι το στιλό του» ακούγεται συχνά- πυκνά για τον υπουργό Εθνικής Άμυνας Ευάγγελο Μεϊμαράκη στους διαδρόμους του Πενταγώνου.

Η αιτία της σκωπτικής αυτής αναφοράς δεν έχει να κάνει φυσικά με τη μνήμη του υπουργού. Αντικείμενο της κομψής κριτικής που ολοένα και περισσότερο ακούγεται στα Γενικά Επιτελεία, στις αμυντικές

ΜΕ ΣΧΕΔΟΝ ΜΗΔΕΝΙΚΗ

ταχύτητα κινούνται από τον Ευάγγ. Μεϊμαράκη οι διαδικασίες παραγγελιών όπλων

βιομηχανίες και στις ξένες πρεσβείες στην Αθήνα είναι η σχεδόν μηδενική ταχύτητα με την οποία κινούνται οι διαδικασίες παραγγελιών όπλων από το Πεντάγωνο. Διανύουμε ήδη τον ένατο μήνα από την ψήφιση του νέου νόμου περί προμηθειών όπλων και ακόμα υπολείπεται η υπογραφή αρκετών από τα περίπου δέκα προεδρικά διατάγματα και τις υπουργικές αποφάσεις που θα τον ενεργοποιήσουν πλήρως.

Η κατάσταση αυτή- όπως λένε στρατιωτικές πηγές- έχει προκαλέσει επιχειρησιακή ασφυξία σε αρκετούς τομείς των Γενικών Επιτελείων. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα πρώτα οκτώ νέα γερμανικά τανκς Leopard 2 Ηel έχουν έρθει ήδη στη χώρα, αλλά παραγγελία για την παραγωγή πυρομαχικών στην Ελλάδα δεν έχει δοθεί ακόμη. Για τα γαλλικά αεροσκάφη Μιράζ 20005, ενώ τα προβλήματα λύθηκαν από το καλοκαίρι, η αναγκαία τροποποίηση της σύμβασης δεν έχει υπογραφεί ακόμη- το ίδιο καθυστερούν και αποφάσεις για τα άρματα, τα μεταφορικά ελικόπτερα κ.ο.κ.

Ο κ. Μεϊμαράκης πάντως υποστηρίζει ότι οι πολιτικές προτεραιότητες της κυβέρνησης στον χώρο της άμυνας είναι αυτήν την περίοδο η αντιμετώπιση του μισθολογικού και του στεγαστικού των στελεχών, η αναδιοργάνωση μονάδων και υπηρεσιών και οι αλλαγές στις Στρατιωτικές Σχολές. Παράλληλα εκτιμά ότι οι μεγάλες παραγγελίες έχουν διπλωματικό φορτίο που πρέπει να υπολογίζεις πότε θα το χρησιμοποιήσεις- τώρα δεν είναι καλό τάιμινγκ, λέει.

Άλλες κυβερνητικές πηγές υποστηρίζουν την εκδοχή ότι ο κ. Μεϊμαράκης δεν θέλει, όσο είναι δυνατόν, να μπλέξει με προμήθειες όπλων που συχνά συνοδεύονται με ένα πέπλο αδιαφάνειας. Η εκδοχή αυτή ενισχύεται βεβαίως από την ύπαρξη σεναρίου για πρόωρες εκλογές και τον φόβο να οπλιστεί η αντιπολίτευση με επιχειρήματα για (υπαρκτά ή ανύπαρκτα) σκάνδαλα στον χώρο της άμυνας.