Γιάννη μου, καλό ταξίδι

ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΩ τη θέση δίπλα μου συγκρατώ τα δάκρυά μου. Αυτό είχες κάνει κι εσύ για μένα, σε δύσκολες στιγμές μου που μ΄ έβλεπες πολύ δυστυχισμένο. Κι όταν σε κοίταζακάποιες φορές για να σε προκαλέσωγύριζες αλλού το βλέμμα σου, γιατί δεν ήθελες να μου δείξεις τη στενοχώρια σου.

Αυτές τις μέρες τα λουλούδια πνίγουν το γραφείο σου. Και όλοινα ξέρεις- περνούν από δίπλα, κοντοστέκονται, ρίχνουν γρήγορα μια ματιά και απομακρύνονται.

Ξέρεις, προς τη διπλανή αίθουσαόπως τους βλέπαμε όλα αυτά τα χρόνια να φεύγουν. Κι εμείς κρυφογελάγαμε και τους σχολιάζαμε.

Άλλοτε τσακωνόμαστε και άλλοτε συμφωνούσαμε.

Άλλωστε- όπως μου έλεγε σήμερα και ο Μηνάς ο Βιντιάδηςεγώ είμαι ο ντετέκτιβ που έχασε το ταίρι του – όπως γίνεται στις αμερικάνικες ταινίες όταν ο αστυνομικός χάνει τον άμεσο συνεργάτη του και στενό του φίλο.

Α, να μην ξεχάσω να σου διαβάσω και τα πρώτα σημειώματα που βρήκα ανάμεσα στα λουλούδια πάνω στο γραφείο σου:

– «Σε τούτη τη θέση, Γιάννη μου, που εσύ είχες τιμήσει, ρίχνω το κρινολούλουδο απλά να τη στολίσει. Μα όλα τα τριαντάφυλλα, τα ρόδα όλου του κόσμου δε φτάνουν να στολίσουμε το Κόσμημα του κόσμου».

– «Γιάννη, όλοι ξέρουμε ότι ήσουν “διαμάντι”.

Και να θυμάσαι ότι «τα διαμάντια είναι παντοτινά».

– «Γιάννη μου, καλό ταξίδι προς την ουράνια Σύμη σου, που σίγουρα θα βρεις».

Τιμή
Ο Σύνδεσμος Αντιστασιακών Δημοσιογράφων, στον οποίο ο Γιάννης Ε. Διακογιάννης υπήρξε συμπαραστάτης, θα τιμήσει τον συνάδελφο post mortem (μετά θάνατον)

ανακηρύσσοντάς τον επίτιμο μέλος και θα απονείμει τιμητικό δίπλωμα.