«Οι καλλιτέχνες είναι πια χαμένοι στο χρήμα»

«O καλλιτέχνης σήμερα έχει χάσει τον ρόλο του. Είναι απομονωμένος, χαμένος. Ο κόσμος ζητά καλλιτέχνες που να κάνουν διαφημίσεις και οι καλλιτέχνες κυνηγούν το χρήμα. Ευτυχώς υπάρχουν και μερικοί που το αποφεύγουν και αφιερώνονται στη δουλειά τους. Και από την άλλη, οι καλλιτέχνες της εποχής μας δεν είναι γενναιόδωροι. Νιώθω πως δεν βάζουν όλες τους τις πνευματικές δυνάμεις, είναι κάπως σαν να έχουν παραδοθεί», λέει στα «ΝΕΑ» ο καταξιωμένος Έλληνας καλλιτέχνης της διασποράς, Τζον Χριστοφόρου, που εκθέτει 14 πίνακές του στην γκαλερί «Έκφραση-Γιάννα Γραμματοπούλου», κάνοντας μόλις την τρίτη του εικαστική εμφάνιση

ΙΝFΟ

Έκθεση του Τζον Χριστοφόρου στην γκαλερί «Έκφραση-Γιάννα Γραμματοπούλου»(Βαλαωρί- του 9α, τηλ. 2 10-
του 9α, τηλ. 2 103607.546).
Έως 5 Ιανουαρίου.

στην Αθήνα ύστερα από μισό αι -ώνα αδιάλειπτης και συνεπούς πορείας στην εξπρεσιονιστική ζωγραφική και μεγάλων εκθέσεων στο εξωτερικό.

«Δεν πιστεύω ότι οι καλλιτέχνες μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο. Μπορεί απλώς να δει κάποιος ένα έργο τέχνης και να τον κάνει να σκεφτεί ή να αισθανθεί κάτι. Όμως γενικά είναι δύσκολο να συμβεί κάτι τέτοιο με τη σύγχρονη τέχνη, διότι ο κόσμος βλέπει τα έργα και γελάει. Προτιμούν τα ακαδημαϊκά έργα και να θαυμάζουν την τεχνική τους. Δεν αρκεί όμως αυτό. Πρέπει η τέχνη να πηγαίνει πιο βαθιά, να εκφράζει την ίδια ανάγκη που είχαν οι άνθρωποι όταν ζωγράφιζαν τα σπήλαια στην Αλταμίρα», λέει ο 85χρονος σήμερα δημιουργός, που απεικονίζει στους καμβάδες του μορφές σε λευκό και μαύρο, γεμάτες δύναμη, έτοιμες να βγάλουν «κραυγές» διατυμπανίζοντας την απαισιοδοξία που βιώνουν.

Ποιες είναι οι μορφές που απεικονίζονται στα έργα σας;

«Ζωγραφίζω τον άνθρωπο σε διαφορετικές φάσεις, όταν είναι εχθρός του εαυτού του αλλά και των άλλων, όταν αγωνίζεται, γελάει, είναι σιωπηλός». Οι σταυροί που συχνά εμφανίζονται στο μέτωπο των πορτρέτων του κρύβουν έναν θρησκευόμενο καλλιτέχνη; «Δεν έχει να κάνει με θρησκευτικό φανατισμό», εξηγεί. «Για μένα σημαίνει ότι η ζωή του κάθε ανθρώπου είναι και πρέπει να είναι σταυρωμένη, δηλαδή θα πρέπει ο καθένας μας να παλέψει με τη ζωή για να βγάλει ό,τι καλύτερο έχει μέσα του, διότι πιστεύω ότι ο άνθρωπος που είναι πολύ ευτυχισμένος χάνει πολλά πράγματα από τη ζωή. Η ζωή είναι μια διαρκής προσπάθεια που δεν τελειώνει».

Ποιος είναι

Θεωρείται διεθνώς από τους σημαντικότερους εξπρεσιονιστές και πρόδρομος της «Νέας Παραστατικότητας» Έχει κάνει περισσότερες από 80 εκθέσεις διεθνώς Έχει διακριθεί με το βραβείο της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Τέχνης

«Προσπάθησα να ακολουθήσω το ένστικτό μου»

Η πρώτη επαφή του Τ ζον Χριστοφόρου με την Ελλάδα ήταν σε ηλικία εννέα ετών, όταν εγκαταστάθηκε με τον πατέρα του στη Νέα Σμύρνη. Οι αναμνήσεις από εκείνη την εποχή πικρές και γλυκές συνάμα, καθώς έπρεπε να δουλεύει και να πηγαίνει παράλληλα σχολείο, αλλά θυμάται ακόμη τις εκκλησίες «όχι μόνο λόγω της γαλήνης που ένιωθα, αλλά και επειδή έμοιαζαν με μικρά βυζαντινά μουσεία». Και κάνοντας τον απολογισμό του: «Δεν ξέρω αν έχω προσφέρει στην τέχνη. Προσπάθησα να ακολουθήσω το ένστικτο, τη φαντασία, τα αισθήματά μου. Έχω φίλους που έρχονται στο ατελιέ μου, βλέπουν τα έργα μου και αναρωτιούνται πώς θα τα πουλήσω. Δεν γυρεύω να μάθω αν τα έργα μου αρέσουν ή αν θα πουληθούν».