Και νέος διάλογος για τον Πάπυρο του Δερβενίου

Ο ομότιμος καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης Πέτρος Θέμελης ανταπαντά σε επιστολή για τον Πάπυρο του Δερβενίου: «Ο κύριος Απόστολος Πιερρής υποστηρίζει σε επιστολή του(6.12.2006) ότι όσα έγραψα στην επιφυλλίδα μου στα “ΝΕΑ” (10.11.06) για το χρονικό της αποκάλυψης του Παπύρου του Δερβενίου αποτελούν μυθεύματα και αποκυήματα της φαντασίας μου, που στόχο έχουν να οικειοποιηθώ τα “εύσημα”, τα οποία φροντίζει ο ίδιος να απονεμηθούν “στους πραγματικούς εξερευνητές της αρχαιολογίας, αρχαιολόγους επί του πεδίου και επιστάτες και εργάτες”. Δεν διακατέχομαι από κανενός είδους φαντασιώσεις και τα γεγονότα εξελίχθηκαν όπως ακριβώς τα περιγράφω: έπιασα με συγκίνηση στα χέρια μου το ειλητάριο του παπύρου, διέγνωσα τη σημασία του, το μετέφερα το ίδιο βράδυ στο Μουσείο Θεσσαλονίκης, όπου ακολούθησε η συζήτηση και η άμεση ανάθεση δημοσίευσής του στον καθηγητή Στυλιανό Καψωμένο από τον αείμνηστο έφορο Αρχαιοτήτων Μακεδονίας Χαράλαμπο Μα-καρόνα.

Μετά την τυχαία(από εκσκαφέα) εύρεση ενός από τους τάφους και την περισυλλογή των κτερισμάτων από την επιμελήτρια Μ. Καραμανώλη-Σιγανίδου και την αρχαιολόγο Ι. Μανωλεδάκη, ο Μακαρόνας ανέθεσε στον υπογράφοντα, έκτακτο τότε επιστημονικό βοηθό, τη συστηματική ανασκαφή των τάφων. Κατά τη διάρκεια της ανασκαφής αυτής ήλθαν στο φως οι υπόλοιποι τάφοι και ερευνήθηκαν τα κατάλοιπα της πυράς του τάφου Α, όπου αποκαλύφθηκε και ο μισοκαμένος πάπυρος. Τα σχετικά με την αποκάλυψη αναγράφονται στο ημερολόγιο της ανασκαφής που τήρησα ο ίδιος(κρατώ ακόμη αντίγραφο) και περιγράφονται στο βιβλίο «Οι τάφοι του Δερβενίου, Έκδοση ΥΠΠΟ, Αθήνα 1997, σελ. 23, 30, 148», που συγγράψαμε με τον Γιάννη Τουράτσογλου. Το ποιος έφερε στο φως και διέσωσε τον πάπυρο σημειώνεται και από τον Στ. Καψωμένο (Αρχαιολογικό Δελτίο 19, 1964). Είναι εξάλλου γνωστό στους αρχαιολόγους και όλους τους μελετητές του παπύρου(βλ. εισαγωγή στο πρόσφατο βιβλίο των Κουρεμένου, Τσαντσάνογλου, Παράσογλου). Διέλαθον προφανώς της προσοχής του κ. Πιερρή οι παραπάνω αναφορές στο θέμα. Θα ήταν τουλάχιστον ασέβεια προς τη μνήμη των αγαπητών συναδέλφων, φίλων, δασκάλων και πρώτων εργοδοτών μου, Μαίρης Σιγανίδου και Χαράλαμπου Μακαρόνα, να καταφύγω σε ένα τόσο χονδροειδές μύθευμα σε σχέση με το χρονικό της ανακάλυψης του παπύρου του Δερβενίου».