ΡΙΠΕΣ Εκτροχιασμός

ΤΟ πιο σύντομο ανέκδοτο στην Ελλάδα της νέας διακυβέρνησης είναι ένα:

Μεταρρυθμίσεις. Τις ανακάλυψε η κυβέρνηση μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες και ενώ βαλλόταν από παντού για απραξία και αθέτηση των προεκλογικών παροχών που είχε μοιράσει αφειδώς. Όμως από τότε όχι μόνο μεταρρυθμίσεις δεν έγιναν αλλά και όσες επιχειρήθηκαν είτε εγκαταλείφθηκαν, είτε κατάντησαν μια άνοστη σούπα και προκάλεσαν τη γενική κατακραυγή.

Οι μεταρρυθμίσεις αποτελούν προϋπόθεση για να πάει η χώρα μπροστά, για να πλησιάσει τους Ευρωπαίους εταίρους της, για να ξεπεράσει τις αγκυλώσεις που την κρατούν μόνιμα στις τελευταίες θέσεις σχεδόν όλων των ευρωπαϊκών στατιστικών. Μόνο που η κυβέρνηση έχει μπερδέψει τις μεταρρυθμίσεις με την ανάγκη να αυξήσει τα δημόσια έσοδα και την εξυπηρέτηση κομματικών της επιδιώξεων. Απόδειξη ότι, για καμιά περίπτωση, δεν μπόρεσε να πείσει την κοινωνία ότι αυτό που επιχειρεί αποτελεί μεταρρύθμιση.

ΓΙΑΤΙ βέβαια η πώληση κρατικών τραπεζών δεν αποτελεί μεταρρύθμιση του τραπεζικού συστήματος, καθώς ουδόλως βελτιώνει τη θέση των χιλιάδων δανειοληπτών που ξεζουμίζονται από τις τράπεζες. Ούτε το ξεπούλημα του ΟΤΕ και άλλων δημόσιων κερδοφόρων επιχειρήσεων και μάλιστα με αμφιλεγόμενες διαδικασίες. Όπως δεν είναι μεταρρύθμιση στη Δημόσια Διοίκηση η αντικατάσταση των παλιών στελεχών με γαλάζια παιδιά ή αυτή του φορολογικού συστήματος με μονόπλευρη μείωση των φόρων μόνο για τις μεγάλες επιχειρήσεις.

ΠΑΡΑ ταύτα ο Πρωθυπουργός επιμένει όχι μόνο να διαφημίζει δήθεν επιτυχημένες μεταρρυθμίσεις, αλλά και να εξαγγέλλει νέες, όπως για την ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού, ιδέα που- δυστυχώς για τη Ν.Δ.-
ιδέα που- δυστυχώς για τη Ν.Δ.περιλαμβάνεται
στη συνταγματική αναθεώρηση του 2001, από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

ΕΙΝΑΙ βέβαιο ότι με τη χώρα ουσιαστικά σε προεκλογική περίοδο το τρένο των μεταρρυθμίσεων εκτροχιάστηκε πριν ξεκινήσει. Με αποκλειστική ευθύνη του… μηχανοδηγού.