Ο Αϊ-Βασίλης δεν υπάρχει!

Είπα κι εγώ, θα μας έκαναν μποναμά χριστουγεννιάτικο την αναθεώρηση του άρθρου 16! Μα πώς μου πέρασε μια σκέψη τέτοιας μικρότητας από το μυαλό; Αντί να ανησυχώ για την αλλοίωση της παιδείας που μπορεί να επέλθει με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, κάθομαι και αγχώνομαι, η χυδαία μάνα, για το πού θα σπουδάσουν τα παιδιά μου! Αφού εδώ υπάρχουν μόνο δύο κατηγορίες ανθρώπων, οι προκομμένοι που περνάνε και προσαρμόζονται στο απόλυτο ελληνικό σύστημα και όλοι οι άλλοι.

Αυτοί που συμβιβάζονται με τα «Κολέγια» και άρα είναι κατάπτυστοι· δεν αναγνωρίζουμε την ύπαρξή τους. Δεν είναι παρά μερικές δεκάδες χιλιάδες, σιγά που θα τους πάρουμε στα σοβαρά. Αυτοί που πάνε για σπουδές έξω, και άρα επιλέγουν στο εξής να ανήκουν σε παράλληλο σύμπαν. Μερικές ακόμα δεκάδες χιλιάδες, σιγά που θα τους πάρουμε στα σοβαρά. Αν τα καταφέρουν και γυρίσουν πίσω περνάνε τη σχιζοφρενική φάση της απόρριψης μέσω διαδικασιών αναγνώρισης, κι ύστερα μπορεί να επιβιώσουν αξιοπρεπώς ή να ζήσουν με το στίγμα, αναλόγως της αντοχής, του χαρακτήρα τους και της κοινωνικής τους τάξης, με την ευρεία έννοια φυσικά. Αν έρθουν με σπουδαίες περγαμηνές, μπορεί να περάσουν και μερικές στιγμές θριάμβου, να ζήσουν μια θερμή υποδοχή, μέχρι να αναλάβει η πραγματικότητα να τους βγάλει το λάδι. Έτσι είναι το καθεστώς στην ανυπότακτη αυτή χώρα, άντεξε πολλές δεκαετίες και σιγά που θα άλλαζε για να προλάβει τα δικά μου μικρά, που μεγαλώνουν με εντονότερες παραστάσεις της ευρωπαϊκής αυταπάτης.

Αλίμονο τώρα. Στα θέματα γνώσης είμαστε αδέκαστοι! Μποναμάδες δεν έδωσαν ποτέ οι άνθρωποι που στηρίζουν την αξία τους σε μηχανισμούς αποκλεισμού. Ο Άγιος Βασίλης δεν υπάρχει. Ας διαβάσω μερικά περισπούδαστα άρθρα για να εμπεδώσω τη μιζέρια μας…