[Διαστάσεις] Σαν μια απασφαλισμένη χειροβομβίδα

«Ο Αλεξάντρ Λιτβινένκο ήταν το ίδιο επικίνδυνος με μια απασφαλισμένη χειροβομβίδα», λέει ένας φίλος του που εργάστηκε μαζί του για πολλά χρόνια. Τον έφαγαν είτε επειδή πρόδωσε τις μυστικές υπηρεσίες είτε επειδή σκάλιζε στο περιβάλλον του Πούτιν.

«O Άλεξ δεν ήταν από τα υψηλάστελέχη της αντικατασκοπείας, δεν είχε περάσει από τη βασιλική οδό, δηλαδή τις μεγάλες σχολές. Δεν ήταν καν πολύ μορφωμένος. Εντάχθηκε στην ΚGΒ το 1988 ύστερα από πολλά χρόνια στον στρατό. Στις ειδικές δυνάμεις, ήταν ένα είδος δολοφόνου. Τη δεκαετία του ΄90, δούλεψε στην πιο μυστική μονάδα της FSΒ(πρώην ΚGΒ), την URΡΟ. Αποστολή της μονάδας αυτής ήταν να ξεφορτώνεται σοβαρούς εγκληματίες, μαφιόζους, τρομοκράτες. Σύμφωνα με τον Άλεξ, όμως, το Κρεμλίνο χρησιμοποιούσε ακόμη την URΡΟ για να πιέζει τους πολιτικούς του αντιπάλους, να τους κάνει να σωπαίνουν. Όταν λοιπόν του ζήτησαν να σκοτώσει τον δισεκατομμυριούχο Μπόρις Μπερεζόφσκι, το 1998, ο Άλεξ βρόντηξε πίσω του την πόρτα της FSΒ. Από την ώρα εκείνη και μέχρι τον θάνατό του, ο ολιγάρχης τον ανέλαβε υπό την προστασία του».

Ο Νουβέλ Ομπζερβατέρ συνάντησε την πηγή του «κάπου στην Ευρώπη», την επομένη της δηλητηρίασης του Λιτβινένκο με πολώνιο-210. Είναι Ρώσος και φοβάται κι αυτός για τη ζωή του. «Η FSΒ δεν συγχώρησε ποτέ τον Άλεξ για τη διπλή του προδοσία. Ίσως γι΄ αυτό να τον δολοφόνησε. Η πρώην ΚGΒ δεν αφήνει ποτέ σε ησυχία τους λιποτάκτες. Η εντολή της δολοφονίας ίσως να δόθηκε από τον σημερινό αρχηγό των μυστικών υπηρεσιών, τον Πατρούσεφ, που είναι φίλος του Πούτιν. Υπάρχουν όμως κι άλλα σενάρια. Τη δεκαετία του ΄90, ο Άλεξ δρούσε για την URΡΟ σε όλο τον Καύκασο και τη Μόσχα. Εκεί έχωσε τη μύτη του σε πολλές δυσώδεις υποθέσεις. Γνώριζε πως η FSΒ έσφαζε αμάχους στην Τσετσενία, πως βασάνιζε, έκανε απαγωγές και λαθρεμπόριο. Απ΄ ό,τι έλεγε ήξερε ονόματα, τοποθεσίες, τα πάντα. Ήξερε πως ορισμένοι είχαν χρησιμο -ποιήσει την URΡΟ για να εκβιάσουν επιχειρηματίες ή να απαλλαγούν από αντίπαλους πολιτικούς. Κάποιος απ΄ αυτούς μπορεί να διέταξε τη δολοφονία του Άλεξ για να μη μιλήσει».

Γιατί όμως τώρα, αφού οι ιστορίες αυτές χρονολογούνται εδώ και μια δεκαετία; Ο συνομιλητής του γαλλικού περιοδικού τείνει προς μιαν άλλη εκδοχή. «Εδώ και μερικούς μήνες, ο Άλεξ συγκέντρωνε ενοχοποιητικά στοιχεία για να υψηλά στελέχη της FSΒ και του πολιτικού κόσμου: αποδείξεις διαφθοράς, απάτες, τέτοια πράγματα. Γιατί; Για ποιον; Όλα είναι πιθανά στη σημερινή Ρωσία. Ανάμεσα στους πελάτες του μπορεί να ήταν ξένες μυστικές υπηρεσίες ή ολιγάρχες που θέλουν να πλήξουν τους ανταγωνιστές τους. Ή ακόμη κάποια από τις φατρίες του Κρεμλίνου που θέλει να δυσφημήσει την άλλη εν όψει των προεδρικών εκλογών του 2008. Ποιος ξέρει;». LΙΝΚ: http://diastaseis.blogspot.com